hadis

نه توی جنگم من نه توی صلح باهات، من فقط تو خودم بودم اکثر اوقات

من نه کارما رو قبول دارم نه میبخشم ولی اگه تلافی نکردم بدون اصلا برام مهم نبوده

بصورت کاملا جدی دیگه حالم از این دنیا بهم میخوره

مگر دشمن کند اینها که من با جان خود کردم

احتمالا اگه این شرایط یکمم ادامه پیدا کنه راهی تیمارستان شم

محبوبم جهانم آشفته است جهانم میزان نیست جهانم پر از اضطراب است لحظات چموشند …

گیریم تیپتو عوض کردی با شخصیت دوهزاریت میخوای چیکار کنی؟

مواظب باشید پرچمتون جلوی چشمتان را نگرفته باشه #فرقه‌گرایی

سرعت اعدام از سرعت اینترنت فراتر رفته است…

از جمهوری اسلامی نمیشه سوال کرد، از پادشاهی خواه نمیشه سوال کرد، از چپ نمیشه سوال کرد، از مجاهد نمیشه سوال کرد، از اصلاحطلب نمیشه سوال کرد، از پایداری نمیشه سوال کرد، از از از از جمع کنین خودتونو، یه مشت بت پرست دورمون جمع شدین همه هم فقط ادعا دارین!

پریشونم، پریشون

این دنیا نداره رحم عزیزم

شمارو باد میبره با خودش بره هر وری یه روز سگ جنتی یه روز فن پهلوی

وقتی می‌گفتیم #نه_به_جمهوری_اسلامی و #نه_به_جنگ، از سرِ احساسات نبود؛ پشتش منطق و تجربه بود: جنگ، پیش از آن‌که رژیمی را تضعیف کند، جنبش‌های اجتماعی را از درون فرسوده و اگر نابود نکند، مستأصل می‌کند. شبکه‌های سازماندهی اجتماعی را از هم می‌پاشد و امکان کنش جمعی را فلج می‌کند. زندگی را بر مردم تنگ‌تر می‌کند و رنج را چند برابر. و این تازه آغاز ماجراست. چند برابر شدن هزینه‌ی گاز، برق و آب—و چند ماه دیگر، قطعی‌ها و محرومیت از همین حداقل‌ها—تصویر روشنی از آینده‌ای است که در راه است. تو—بله، با توام—که خیال تاج‌گذاری را از دلِ جنگ می‌جُستی: این خیال، نه استراتژی است و نه سیاست؛ توهمی است که بهایش را مردم می‌پردازند.

بزرگترین جنایت این سرزمین، عادی شدن رنج است. • منسوب به صادق هدایت

اگر جنگ شد، اگر اینترنت قطع شد، اگر دیگر نتوانستیم از حال هم باخبر شویم، اگر برای هر کدام از ما اتفاقی افتاد فقط این را به یاد داشته باشید: ما زندگی را دوست داشتیم. ما طرفدار مرگ، ویرانی و نفرت نبودیم. ما با استبداد مخالف بودیم چه آن‌که در داخل، نفس را تنگ می‌کند و چه آن‌که از بیرون، با بمب و تحریم و تهدید بر سر مردم آوار می‌شود. دل ما برای مردم ایران می‌تپید. برای کودکی که باید آینده داشته باشد، برای زنی که باید بی‌ترس زندگی کند، برای مردی که نباید زیر بار تحقیر خم شود. ما زندگی بهتر می‌خواستیم. برای همه. بی‌استثنا. شاید آرمان‌گرایانه بود. اما آرمانِ ما، زندگی بود نه ویرانی. اگر صدایمان قطع شد، بدانید که تا آخر سمت زندگی ایستاده بودیم.

شنیدن اسم «اصلاحات» برای من مثل کشیده شدنِ ناخن روی آهن است؛ تهوع‌آور و عصبی‌کننده. شنیدن این اسم، یادآور تمام فرصت‌هایی است که سوزاندند تا نظام بماند. من به این کلمه آلرژی دارم، چون هر جا «اصلاحات» آمد، پشت‌بندش سرکوبِ شدیدتر و فریبِ بزرگ‌تر بود. بساط این تئاتر تکراری را جمع کنید؛ مردمِ ایران تکلیفشان را با کلِ این ساختار روشن کرده‌اند. #IranMassacre

و در گورستان ِ تاريک با تو خوانده‌ام زيباترين ِ سرودها را زيرا که مرده‌گان ِ اين سال عاشق‌ترين ِ زنده‌گان بوده‌اند.

نیازی به نگرانی درمورد آتش‌زدن مجسمه، نیروی شیطانی و این خرافه و مزخرفات احمقانه نیست هیچ نیرویی شیطانی‌تر از کسی که تو صورت بچه ۱۲‌ساله شلیک می‌کنه نیست. #طاها_هوشیار

هرکی که تاریخ خونده هرگز طرفدار پهلوی نمیشه