Mga Tala at Tula ✨

anong paborito mong akda ni @roncanimoph ? 😊

may stock na ulit! visit mtat shop: vt.tiktok.com/ZMhj7ueVc/?pag…

maaari nang dalawin ang museo sa MTAT shop: vt.tiktok.com/ZMhfNLCrw/?pag…

huling araw para mag-register sa book launch ng museo ng mga paano! may natitirang slots pa! samahan niyo kaming alamin ang kuwento sa likod ng ika-anim na akda ni @roncanimoph 💜

magtagpo tayo sa museo ng mga paano! 💜 kuwentuhan, book signing, at poetry reading sa linggo, 12nn-1pm. maaari ding i-avail ang exclusive museo kit para sa mga dadalo. kitakits tayo! 🙌

Sa kawalan ng tinig mo ako mas maririnig. Sa tahimik, mas madarama mo ang pag-ibig. @roncanimoph

Kung isang araw ay wala nang salitang lumabas sa’king bibig, pakinggan mo ang mga inipon kong imno. Araw-araw nilang ipararating sa’yo ang musikang hindi buhat sa biyolin o piyano, kundi sa mga kaluskos at kalansing na bahagi ng aking pagkatao.

Kung isang araw ay wala nang salitang lumabas sa’king bibig, pakinggan mo ang paglapag ng tasa sa mesa, ang tunog ng kumukulong bigas sa kaldero, ang ingay na kayang gawin ng nagmamadaling sipilyo, pati ang takbo ng tubig mula sa gripo.

sampung araw na lang, PBF na! sa unang pagkakataon, hihilera ang booth ng Mga Tala at Tula sa Philippine Book Festival. tampok ang MTAT series, i hope we meet again, at ang bagong akda ni Ron Canimo, Museo ng mga Paano, kitakits tayo! free registration ito. 💜

museo ng mga paano bisitahin sa PBF 2026.

tayo ang edsa. #EDSA40

mula sa aklat ng mga tala at tula.

Kaya’t lumikha ako ng maraming sulat. Dito, saklaw ko ang buong uniberso. Ginagawa kong bola ang mga planeta, ang araw ay hikaw, ang buwan ay isang malaking keso de bola na may hikaw. Masyadong malaya ang lugar na ito para sa akin, at ang lahat ng ito ay utang ko sa sining.

Pinaibig ako ng teatro, binigyang-aliw nito ang mundo, at pinalambot ang tumigas kong puso. Itinakas ako ng mga tula at isinalba mula sa dahas ng lumipas. Natutunan kong ang mga sugat ay talinghaga. Maaari itong maging bulaklak o mga bagay sa ulap.

Utang ko sa sining ang paghilom na ito. Bukod sa mga taong humimas sa likod at tumapik sa ’king balikat, pinaglaanan ako ng mga aklat ng mahihigpit na yakap. Pinaiyak at pinatahan ng musika, dinamayan ng mga pinta. Hanggang sa makilala kong muli ang mga kulay. Muli akong nabuhay

Sa ngayon, prayoridad kong huminga lang. Ang mairaos ang mga araw at buwan. Ang gawin ang makakaya at magpahinga kapagdaka. May tagumpay din naman sa pagiging payapa hindi ba? Tagumpay din naman ang hindi paghinto at pagpapatuloy kahit gustong gusto ko nang sumuko. @roncanimoph

Pakiramdam ko, lagi akong nagsisimula. Walang nararating, walang natatapos. Walang direksyon, humihinga lang basta. Pero hindi ba’t ‘yon lang naman ang mahalaga?

Hindi ko rin alam kung paano ko kinakaya. Madalas, ginigising na lamang ako ng pilit na tapang. Binabangon ang sarili sa magdamag na pag-aalala. Nagbabaka-sakali na mas magaan ang bagong umaga.

Narito tayo para damhin ang lahat. Ang pinakamalalim na pagmamahal, at pinakamalalim na sugat. Dahil sa dulo nitong lahat, hindi kikiluhin ang timba-timbang luha, ang tanong ay kung nagmahal ka ba nang sapat para magkaroon ng ganitong klaseng peklat. @roncanimoph

Hindi ko na kinatatakutan na masaktan pang muli. Ayokong magtipid, ayokong magbigay ng kalahati. Handa kong itaya nang buo ang puso, nakaabang man ang pighati. Sapagkat ‘di tayo nabubuhay para sa kapos.

Katumbas daw ng sakit ang pag-ibig. Mas malalim ang pagmamahal, mas malalim ang sugat. Hindi raw matatakasan ang katotohanang katambal ng pagsinta ang tyansa ng pagluha. Pero sa’yo, nakahanda akong bumuhos.