ماه‌هستم.

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند.

وا.

@iamguiltyassin اگه برای کار توی مغازه/فروش و اینا اپلای می‌کنی که کاستومر سرویسه، اصلا هیچ کاری به مدرکت و … ندارن. فقط مهمه که تجربه کار با مشتری داشته باشی. حتی اکه چیزی از لوارم ارایشم ندونی. و اینکه حضوری بری رزومه بدی بهتره (برای هر شغل جنرالی) تقریبا محاله از سایت مصاحبه بگیری.

جدی کمتر از یک ماه پیش گرجوئیت شدم از رشته فشن دیزاین. دیگه منو هایر نکنن کیو پس باید هایر کنن وا

همیشه دقیق آرزوهاتون رو بگین. مثلا الان بخاطر قطعی اینترنته نه سرعت کم.

STROKES CONCERT GOZASHTE KHODAMO MIKOSHAAAAAAAAAM

“اگر ایران به جز ویران‌سرا نیست، من این ویران‌سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است، من این افسانه‌ها را دوست دارم”

خدایا شکرت بابت زندگی کیری ما.

روزی صد بار ایمیل ریجکت میگیرم ریجکت هرچیزی خونه کار درس دانشگاه هرچیزی که فکرشو بکنید:)))))

جدی نمیفهمم شما چجوری امید دارید؟ من فک میکنم دیگه زندگی ما تموم شد، یعنی تا سالها بی حسیم نسبت به همه چی و وضعیت زندگی و کشورمون قرار نیست خوب بشه. به زور باید دوام بیاریم و هر سال باید با تعدادی از آرزوهای باقی مانده خداحافظی کنیم.

دوباره کیری افسرده شدم. از دی تا اسفند جسدمو هی می‌کشیدم این‌ور اون‌ور جنگ که شد انگار به خاطر آدرنالینش یه کم از اون حالت دراومدم الان باز خودمو تو هر سناریویی می‌ذارم افقی جز فلاکت نمی‌بینم.

زندگیمون رو باش نشستیم یه گوشه نابود شدنش رو تماشا می‌کنیم

راستش دیگه این زندگیو نمی‌خوام. حس یه گربه‌ی بی‌خانمان رو دارم که توی یه کارتن گوشه‌ی شهر افتاده و هر کسی هم که رد می‌شه بهش یه لگدی می‌زنه. این سهم من از زندگی نبود. امیدوارم که هیچوقت زندگی بعدی‌ای هم وجود نداشته باشه. جهنم در مقابل این زندگی بهشته.

هیچ انسانی سیستمش واسه این همه استرس و اضطراب طراحی نشده

این کله من تا ۸ تا تناسخ بعدی هم کیری میمونه

استرس داره خارمادرم رو میگاد. نه به صورت علنی، بلکه جوری حالت بیش‌فعالی گرفتم که مثل قورباغه هی اینور اونور می‌پرم و نمی‌تونم بشینم سر جام. ای لعنت به اول و آخرت آخوند.

وضعیت کاکتوس های غربت:

@ahamiatnade آرومای نزدیک یورک الان هایرینگ داره.

بچه های تورنتو من میخوام از کار الانم استعفا بدم، اگه جایی رو میشناسید توی محدوده‌ی نورث یورک که ممکنه نیروی جنرال بگیرن ممنون میشم بهم بگید.🤍

ولی زندگی عجب چیز مزخرفی بود کردن تو پاچه‌مون.

عجب نسلی بودیم به ما که رسید جنگلا سوخت، دریاچه‌ها خشک شد، بیماری اومد، ماشین ده تومنی شد پونصد میلیون، از داخل تحریم شدیم و از بیرون تهدید، جنگ داخلی و خارجی دیدیم، پرپر شدن هم‌سنامونو دیدیم. شدیم نسلی پر از دیدن و نداشتن، دویدن و نرسیدن و رفتن و موندن و انتخاب بین سخت و سخت تر

روز تولدمون به جای کیک خریدن باید حلوا خرما بخریم که تو همچین سگ‌دونی‌ای به دنیا اومدیم.