
Michael Freilich, MP
6.6K posts

Michael Freilich, MP
@MichaelFreilich
Belgian Member of Parliament & Advisor on Holocaust Education for EJA








Eyal Waldman hired 20 engineers in Gaza, donated $360K to a Gaza hospital, and spent years building partnerships toward between Israeli and Palestinians. Pro-Palestinian protesters screamed “murderer” at him in Venice this week. His daughter was killed at Nova on October 7.








Prof. Sven Biscop, voormalig @UGent-collega, is een intelligente en erudiete onderzoeker die steevast genuanceerde analyses over geopolitiek biedt. Dat toont hij opnieuw aan in dit interview. Dat hij toch deze onzinnige non sequiturs kan debiteren als antwoord op de vraag van @jdceulaer of Israël een “genocide” pleegt in Gaza, heeft volgens mij maar één mogelijke verklaring: de sociale kosten van een eerlijk antwoord zijn te groot. Eerst en vooral: de verdrijving van een populatie is volgens de genocideconventie van de VN geen “genocide”. Biscop wéét dat. Zowel juridisch als moreel is het verdrijven van een groep naar een andere plaats iets totaal anders dan het systematisch uitroeien ervan. Als de nazi’s de Joden naar Madagaskar hadden gedeporteerd — een plan waarmee ze ooit speelden — in plaats van hen op industriële schaal te liquideren in doodseskaders en gaskamers, dan was dat uiteraard géén genocide geweest. Doet Israël dan aan “etnische zuivering” van de Palestijnen, een zwakkere beschuldiging dan genocide maar nog steeds een grote misdaad? Ook dat is aantoonbaar onwaar. Ongeveer 20% van de Israëlische bevolking binnen internationaal erkende grenzen bestaat uit "Palestijnen" (Arabische moslims). Zij genieten burgerrechten, en er is geen enkel concreet plan om hen uit Israël te verdrijven. Er zijn extremisten in de Knesset en in Netanyahu’s kabinet die dat zouden willen, maar daar komt niets van in huis. Zelfs in Gaza leven nog steeds honderdduizenden Palestijnen. Dat zijn mensen die Israël sinds de wapenstilstand bewust heeft laten terugkeren. Hoezo is dat een “etnische zuivering”? Eén voor één zie ik hoe intelligente collega’s — sommigen zelfs specialisten in de Holocaust — de beschuldiging onderschrijven dat Israël een “genocide” pleegt in Gaza. Ik zal hier niet opnieuw uiteenzetten waarom die beschuldiging even obsceen als absurd is; dat heb ik elders uitgebreid gedaan (merk op dat geen enkele Nederlandse of Vlaamse krant dit stuk willen publiceren — wellicht omdat ook zij beseffen dat zoiets een storm zou ontketenen maartenboudry.substack.com/p/they-dont-be…) Het merkwaardigste is dat je bij sommigen merkt dat ze het zelf maar half geloven, gezien de evidente non sequiturs die ze aanhalen. Hoe komt dat? Simpel: iedereen weet wat er gebeurt als je vandaag niét lippendienst bewijst aan deze these: sociale uitsluiting, haatberichten, oproepen tot ontslag. De rector van Sven Biscop heeft zelf verklaard dat wie de genocidebeschuldiging in vraag stelt een “rode lijn” overschrijdt. In zo'n verstikkende en intimiderende omgeving wordt een ernstig debat quasi onmogelijk.



















