yasin.raha

@mb_ghalibaf به پیر به پیغمبر ریاست جمهوری به خواب هم نمیبینی /اکر کاره ای هستی همین امشب بزن این سگ مصب اسرائیل رو / اگر نیستی #خفهشو بشین به گوشه بزار نیروهای مسلح کارشون بکنن

@ir_rezaee بزن آقا ، همین امشب بزنید با جمله بندی و شعار و این حرفا کار پیش نمیره ، الکی به اسم دکترین و این اراجیف با کلمات دارید بازی می کنید

با تمام قوا در کنار مجاهدان حزب‌الله هستیم و دشمن صهیونیستی را تنبیه خواهیم کرد. مسئولیت فروپاشی آتش‌بس با آمریکا است که یا نمی‌خواهد و یا نمی‌تواند سگ هار خود را قلاده ببندد. نقض آتش‌بس از سوی آمریکا نیز تحمل نخواهد شد.

@journalist13655 قالیباف این رسمش نبود/ تو شاید در امور دفاعی کار بلد باشی ولی همون اندازه در امور سیاسی بی سواد و ترسو و ساده هستی / نباید توهم اینکهتو الان منجی این ملتی راداشته باشی/لاریجانی جات خیلی خالیه 🌻

#قالیباف و عراقچی به اسلام آباد می روند حامی سرداران دیپلماسی باشیم

#علي_لاريجانى روحت شاد تو به ما خیلی چیزها یاد دادی کمتر از شهادت تو رو را کم بود 🌻

@SharifiZarchi خب کسخول باید همین اندک سرمایه ات توقیف می کردن تا آدم میشدی ، از همون اول بچه خوبی بودی الان بگا نمیرفتی / الان #جربدی خودتو فایده نداره

تنگه‌ی هرمز، خلیج فارس، تا ابد. Strait of Hormuz, Persian Gulf, forever.

@babak_negahdari خودت باوساطتت قالیباف و اون فامیل اصلاح طلبت قسطی سر کاری داداش // دکی به فکر انتخابات و رای جمع کردن و این گنده گویی ها نباش کتاب و جزوه ات بنویس اونجا حرف زیادی هم نزن (((( در ضمن اکر این نظام یکم عقل داشت تو رو نمیذاشت اونجا برای آینده نظام مدرسه حکمرانی درست کنی ))

#علی_دایی سال‌ها در زمین فوتبال نشان داده که دروازه‌ها را خوب می‌شناسد؛ مهاجمی که می‌دانست چه زمانی باید حرکت کند و چگونه راه رسیدن به گل را پیدا کند. امروز هم در برابر او و بسیاری از چهره‌های اثرگذار این سرزمین، دروازه‌ای دیگر گشوده شده است. دروازه‌ای که عبور از آن می‌تواند دل‌های بسیاری را روشن کند. من باور دارم اگر پاسِ صادقانه و همراهی‌ای از دل به علی دایی‌ها داده شود، آن‌ها باز هم دل مردم را شاد و چشمانشان را امیدوار می‌کنند. مردم این سرزمین با مهر و احترام، چشم‌انتظار قهرمانان خود هستند. چشمان بسیاری هنوز چشم به حرکات شما دارند. دروازه‌های میدان #شرافت را باز هم باز کنید. مردم را خوشحال کنید، علی‌آقا.

@mamanebachehaaa تا ساعت ۱۰ صبح بخواب ، بعدش کمی دور تو تهران ، بعدشم یه رستوران و ۴ ساعت قلیون و تخته ،بهدش یکم خرید و منزل 🌻البته پول عامل مهمی که من ندارم 😂😂

من دیگه نمیدونم باید چیکار کنم توی تهران که حوصله‌‌ام سر نره جدی میگم. دارید چیکار می‌کنید شماها اگه تهرانید؟

@golshan_fathi نمی دونم چرا ولی حس خوبی به نوشته هات ندارم،خیلی تلاش می کنی اصل مطلبت و اون چیزی رو که می خواهی القا کنی رو پنهان کنی ولی اگر کسی چند تا از توییت ها رو بخونه متوجه میشه تو آگاهانه داری چی میگی 🌻🌻🌻 قلمت خوبه

روزنوشت دوم فروردین، #تهران هرچه از شروع #جنگ می‌گذرد، نوشتن سخت‌تر می‌شود. نه که حرفی نباشد، هرچه هست، تکرارِ درد و ترس و زخم‌هایی که نه می‌بندند، نه حتی فرصت عادت کردن بهشان را دارم. امروز دوم فروردین است، دیشب نخوابیدم. خواب دیگر شبیه پناه نیست. بیشتر شبیه سقوط است. چشم‌ها را می‌بندی و ذهنت رهایت نمی‌کند. صداها را حتی وقتی نیستند، می‌شنوی. کابوس میبینی، نگران تعلقاتت هستی از دل تهران می‌نویسم. شهری که در دل جنگ ایستاده، اما دیگر زنده بودنش شبیه قبل نیست. صبح که بیدار شدم، همه‌چیز عادی بود.و این عادی بودن ترسناک‌ترین بخش ماجراست. چون من این پوسته شکننده عادی بودن را کنار زدم.. از ترس قطعی برق و گاز و یخچال و … املت با کره درست کردم، با چای داغ لیوانی و خامه و … انگار مرضِ خوردنِ خوراکی‌های یخچالی گرفتم… و همه چیز برایم خوشمزه بود… در شهر، آدم‌ها در خیابان راه می‌روند، بقالی‌ها نیمه‌بازند، ماشین‌ها رد می‌شوند.اما هیچ‌کس واقعاً اینجا نیست. همه یک جای دیگرند.در ذهنشان، در ترسشان، در سناریوهایی که مدام مرور می‌کنند: اگر برق برود چی؟ اگر صدا نزدیک‌تر شود چی؟ اگر این بار…؟ آب چه؟ می‌خواستم بروم بیرون. برای چند نفر که دورند، از خیابان‌ها فیلم بگیرم و همینجا به رسم چند روز گذشته منتشر کنم خواستم نشان بدهم زندگی هنوز جریان دارد. لباس پوشیدم. ایستادم پشت در دستم روی دستگیره ماند بغض لعنتی‌ام ترکید. نرفتم. نه از صدا میترسم نه خطر مشخصی. به خاطر چیزی بی‌نام که درونم نشسته و تکان نمی‌خورد. ظهر، یک دسته گل خریدم. خودم هم نمی‌دانم چرا. شاید چون دلم می‌خواست به چیزی تکیه کنم که هنوز شبیه زندگی است.گل‌ها را آوردم خانه. ساقه‌ها را کوتاه کردم و گذاشتم روی میز. و ناخودآگاه نگاهم رفت سمت یخچال. همان‌جا ایستادم.فکر کردم اگر برق برود چه؟ خانه‌ام طبقه بالاست.آسانسور از کار می‌افتد.آب نمی‌آید.یخچال خاموش می‌شود.غذاها خراب می‌شوند و من، با دو سگ، در یک جعبه‌ی معلق در هوا، گیر می‌افتم. این‌ها ترس‌های بزرگی نیستند. اما واقعی‌اند.بیش از حد واقعی. از وقتی تهدید به بمباران زیرساختها شروع شده، همه‌چیز تبدیل شده به آماده‌باش. صبح با استرس بنزین زدم. گوشی‌ دائم بالای ۹۵ درصد شارژ است. پاوربانک شارژ. ۲۴ تا باتری جدید خریده‌ام. برای اینکه اگر تاریک شد با چراغ قوه حداقل بتوانم راه بروم. این‌ها زندگی نیست شبیه تمرین زنده ماندن است. عصر که بیرون می‌روی، شهر ساکت‌تر است.یک سکوت سنگین که زیرش صدا جریان دارد.هر چند دقیقه، یک صدای دور.همه برای یک ثانیه مکث می‌کنند.بعد دوباره راه می‌افتند.انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. اما افتاده عزیز من… درون همه‌مان. دیگر نمی‌توانم سگ‌هایم را تنها بگذارم.فکر می‌کنم اگر اتفاقی بیفتد، حتی نمی‌توانند کمک بخواهند. این فکر، مثل یک گره، همیشه با من است. امروز هر نیم ساعت به مادرم زنگ زدم.حرف خاصی هم نداشتم، فقط برای شنیدن صداش، ترس از قطعی تلفن خوره به روانم انداخته حس می‌کنم اگر یک‌بار نتوانم صدایش را بشنوم، چیزی درونم فرو می‌ریزد که دیگر جمع نمی‌شود. به دریا زنگ زدم.گفتم خاله جون شاید یک ماه نباشم.. بی توجه پرسید یک ماه یعنی چی؟ و من، وسط این همه فکر و حرف، هیچ جوابی نداشتم. جدیداً شب که می‌شود، به خاطر فکرهایی که در تاریکی بزرگ‌تر می‌شوند، شهر برایم تاریک‌تر از قبل به نظر می‌رسد. زندگی دارد فشار می‌آورد.نه یک‌باره.. آهسته، مداوم، بی‌وقفه. و من مدام به خودم می‌گویم بنویس. قوی باش دوام بیاور. امروز تلاش جدیدم برای عادی نشان دادن و تاب آوری این بود که برق خانه را قطع کردم و شمع روشن کردم، بعد از ۲/۵ ساعت با حالت پنیک همه کلیدهای مینیاتوری را روشن کردم و یک دل سیر اشک ریختم حقیقت را با خودم تکرار میکنم من زن غمگین جنگ زده خاورمیانه‌ای هستم، در دل شهری که هر روز بیشتر شبیه یک خاطره‌ی زخمی می‌شود،نشسته میان صدا و سکوت،میان امید و فرسودگی و سعی می‌کنم فقط یک کار ساده را انجام بدهم ادامه بدهم…

@golshan_fathi امن هست اون منطقه ، من شرکتم اونجاس جرات نکردم از اول جنگ سر بزنم

اگر خانم تنها یا خانواده ای در منطقه منیریه و خیابان ویلا که هشدار تخلیه گرفتند اینجا هستند و یا میشناسید، هوا بارونی و سرده من یک اتاق اضافه دارم تا پایان هشدار تشریف بیارند اینجا 💔💔💔 #جنگ

@SharifiZarchi تو گوه خوردی ، سگ کی باشی که بخواهی اسم علی خامنه ای بیاری

علی خامنه‌ای رهبر من نیست. #ایلام #ملکشاهی

@mah_sadeghi اوزگل به جا این اراجیف یکم خودت #پاسخگو باش ، چه غلطی کردی تو این #نظام تا الان .

تقلیل اعتراض‌ها به اعتراض کسبه، فرار از واقعیت است؛ ساختار ناکارآمد، فساد‌زا و تبعیض‌‌گرای مسلط بر اقتصاد و رویکرد تمامیت ‌خواه و خالص‌ساز مسلط بر فرهنگ و سیاست، بسترساز اصلی اعتراضات است. به‌جای برجسته ‌کردن مداخلات ناموجه بیگانگان، ریشه‌های اصلی بحران را بشناسید و علاج کنید.

@zoheirebrahimi @khademmoreza اتفافا مشکل این کشور خودشیفتگی و دخالت های بی مورد و سهم خواهی همین فرد هست که حد و اندازه خودش را نمی داند

ایستاده در غبار از ی طرف خودی میزنه از ی طرف دشمن از ی طرف ا.س.را.ئیل تهدیدش میکنه از ی طرف داخلی های اسرا.ئی.ل پرست دکتر #قالیباف پای کار مردم هست. مجددا ایستاده در غبار زمانه

@zagrostabar نه اصلا ، همینطور که تا الان نبخشیدم

اگه خبر مرگ کسی که بهت ظلم کرده رو بشنوی،اونو میبخشی؟؟

آن که اسب داشت غبارش فرو نشست وای از گرد سُم تازه خر خریده ها

دورگردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور💥💥

غریباً وحیداً فریداً 🏴اباعبدالله

@MotaharniaM به دور از قبول داشتن یا نداشتن تحلیل های شما ولی حس می کنم مطلبی برای گفتن دارید ولی درست منتقل نمیشه و شیوا نیس شاید بگید برای قشر خاص و نخبگان هس بازم قبول ندارم

آیا دولت انتقالی از درون و دولت آینده از برون برای ایران آینده در چارچوب آیین قدرت ، ریل گذاری شده است ؟ عدم قطعیت های پرداخت و ساخت آینده کدام هستند؟ سناریوهای پیشاروی آن چیست؟ #ایران #آینده_ایران_و_ایران_آینده #ایران_نو #شکوه_طلبان

@MotaharniaM چرا علاقه داری اینقدر پیچیده یه موضوعی رو بگی به نظرم خیلی سخت و دشوار اندیشه رو بیان کردن نشان از عمق بخشی به نظریه نیس

گاهی سنگین ترین چیزی که انسان حمل میکنه فکر های تو سرشه! ای تاریخ ما را به #یادداشته باش!»

۞اَللّهُمَّ۞ ۞کُنْ لِوَلِیِّکَ۞ ۞الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ۞ ۞صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلی آبائِهِ۞ ۞فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعة۞ ۞وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً۞ ۞وَعَیْناً حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ۞ ۞طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها۞ ۞طَویلا۞