M Y

کاری به مواضع جناب ضیا نبوی در مخالفت با جنگ ندارم و اصولاً نیز قصد ورود به بحث موافقت یا مخالفت با جنگ ندارم؛ چرا که هر دو سوی ماجرا استدلال‌هایی قابل اتکا دارند. اما نکته قابل تأمل این است که ایشان با صراحت و البته صداقت بیان می‌کنند که اساساً به متون و دیدگاه‌های طرف مقابل اعتنایی ندارند و از سن ایشان گذشته است که در مبانی فکری خود تردید کنند. به بیان دیگر، ایشان عملاً به مونولوگ و خطابه‌ای یک‌سویه باور دارند، نه به دیالوگ و گفت‌وگو. هرچند این اعتراف جای تأسف دارد، اما دست‌کم با صراحت مطرح شده و از بازی با کلمات و پنهان شدن پشت جملات پرطمطراق پرهیز شده است؛ امری که، در نوع خود، قابل توجه است.

🗺 #لذت_جغرافیا از آنجا که ممدانی شهردار نیویورک امروز گفته قصد دارد در دیدار با شاه چارلز از او بخواهد الماس کوه‌نور را به هند پس دهد نقشه همه مدعیان این جواهر پرآوازه جهان را ببینید. ما نیز سالیانی مالک این الماس ۱۰۵ قیراطی بوده‌ایم و قاعدتا روزی سهم خود را مطالبه خواهیم کرد. اما نه با آخوندها.

نکشیمون‌ خداناباور! 🤣🤣🤣

سال ۱۴۰۱ نورالزهرا پهلوی از خودش کلیپ منتشر کرد که دارم برای مردم ایران گریه میکنم و سگم اشک‌هامو لیس میزنه و بعد ایدیپندنت به عنوان محتوا با ارزش خبری منتشر کرد! حدود ۱۴هزار نفر لایکش کردن.

در ابتدا گفتند خوانساری‌نیا خود را در برابر حمله عقب کشیده، بعدتر که فیلم‌ها منتشر شد گفتند چرا اعتمادی و خوانساری‌نیا فقط داد زدند. باید نیز بدانید که در نهایت بادیگارد ایرانی شاهزاده که همیشه همراه ایشان هستند، فرد خاطی را به زمین انداخت و سپس پلیس وارد شد. تیم شاهزاده خودشان نیاز به تامین امنیت دارند، نگارندگان دفترچه اضطرار و اعضای تیم عدالت انتقالی نیاز به تامین امنیت دارند. در این بزنگاه هم هر کس دیگری بود ابتدا فریاد می‌زد و نیروهای ویژه امنیتی را خبر میداد. مسئولیت فاجعه رخداده با آلمان است و پرسش اینجاست که چرا تامین امنیت شاهزاده در ۱۴ فوریه در مونیخ در بالاترین سطح دیپلماتیک برقرار بود اما در برلین با چنین ضعف و نقصانی به چنان رخدادی انجامید؟!

مسیح علینژاد: به گروهی از اپوزیسیون که جنگ را زیباسازی کردند تعلق ندارم و دست منتقدانم را می‌بوسم

در تجمع ایرانیان مقیم لندن، یک هنرمند امضای شاهزاده رضا پهلوی را بر دستان شرکت‌کنندگان به رایگان، خالکوبی می‌کند.

۱۶ اسفند، ساعت ۶ عصر، هنگام عبور از پیاده‌‌رو کنار #ایست‌بازرسی خیابون جیحون کمی پایین‌تر از خیابون آزادی، یه لباس‌شخصی خپل کت‌شلواری یقه‌آخوندی همسن‌خودم با کُلت اومد سمتم و گفت مدارک و کوله‌پشتی و گوشیم رو بدم؛ من به تصور اینکه وضعیت جنگیه نخواستم مقاومت کنم و چیزایی که خواست رو دادم و به سوالاش جواب دادم؛ توی گالری گوشیم عکسها و کلیپ‌های تجمعات دانشجویی با شعار #زن_زندگی_آزادی_جمهوری_ایرانی (و البته به همراه کلیپهای اینستاگرامی از خودم علیه اسرائیل و سلطنت و تجاوز خارجی) رو دیدند؛ طرف بعد کلی سوال راجع‌به شغل و تحصیلات و عقاید و... پرسید طرفدار زن زندگی آزادی هستی؟ گفتم آره ولی چرا تفتیش عقاید میکنید؟ گفت پس ضدانقلابی! و با چهارتا بسیجیها همراه کلاشینکف کشوندنم پارک بغل و انداختنم زمین و اون خپله(که اگه دست‌خالی و تنها بود، با اردنگی تا سر خیابون میبردمش) شروع کرد لگد زدن توی صورت و شیکمم و کلتش رو میذاشت روی سرم و گفت زن زندگی آزادی یعنی خواهر و مادرتون فلانند! و الان فعلا نمیکشمت تا پرونده‌ات تکمیل بشه. بعد از اینکه یکی دیگه‌اشون کلی گوشیم رو گشت و گفت چیزی نداره و پهلوی و اسرائیلم حتی کوبیده، اون خپله گیر داد که نه این سابقه‌داره و باید تحویلش بدیم. چشمم و دستم رو بستن و سوار موتور فرستادنم به یه خونه امن؛ اونجا دوباره چندتا لباس شخصی اومدن که خودشون میگفتن از پلیس امنیتند و توی حیات خلوت اون خونه شروع کردن حین گشتن گوشی و لپت و تاپم بازجویی کردن و مشت و لگد زدن و کلت رو سرم گلن‌گدن میکشیدن و میگفتن چون دروغ گفتی الان شلیک میکنیم، بعد میگفتن میخندی؟ و به زور میگفتن دوباره لبخند بزن و بعدش با مشت میزدن توی دهنم. یکیشون میگفت شیشه میکشید که هم مخالف مایید و هم اسرائیل و پهلوی؟! بعد یکی دو ساعت بازجویی و گشتن گوشی و لپ‌تاپ، وقتی چیزی پیدا نکردن، به اتکای چتهای شخصیم حریصانه شروع کردن به سوال پرسیدن از روابط شخصی و جنسیم؛ که گفتم تا الان چون در وضعیت جنگی فکر میکردم ابهام واستون پیش اومده جوابتون رو میدادم و الان دیگه هرچقدرم مشت و لگد بزنید، دیگه جواب این سوالهارو نمیدم. در آخر دوباره وسایلم رو تحویل دادند و سوار یه ماشینم کردن و انتهای یادگار امام با چشم بسته ولم کردند و رفتن‌. تماس گرفتم به خونواده اطلاع دادم و پدر و مادرم همون موقع رفتن دم اون ایست بازرسی اعترض کنند که پدرم هم با شوکر زدند. ۱۹ اسفند با اصرار خونواده، رفتم سازمان قضایی و دادگاه نیروهای مسلح شکایت کردم؛ و بعد رفتم برای پزشکی قانونی برای گرفتن گزارش آسیبی که به پرده گوش و صورت و گردن و پهلوم وارد شده بود که گفتن باید نامه از دادسرا و کلانتری بیاری و رفتیم اونجا هم گفتن الان وضعیت جنگیه و نیستن. بعد ده روز از همین دادگاهی که شکایت کرده بودم تماس گرفتن گفتن میتونی ادعات رو ثابت کنی که اینا زدنت و بردنت و شاهد داری؟ گفتم چطوری ثابت کنم و وقتی تنها بودم چه شاهدی؟ گفتن مثلا از خود همون بسیجی‌های ایست بازرسی شهادت بگیری!! و اگه نمیتونی پس پرونده مختومه میشه! حالا پریشب دوباره اطراف شهریار، ایست بازرسی بسیج باز گیر داد بهم و گوشی رو گرفت واسه گشتن و تفتیش عقاید؛ که مثل اینکه امر روتینشونه

من لیندزی گراهام را آنفالو کردم … امروز هم چرت و پرت هایش را تکرار کرد تغییر حرف های این آدم در یک ماه باورنکردنی است 😳🤯

(چرا؟ #نه_به_جنگ در هر کجای این جهان وطن ) لبنان زیر بار حملات اسرائیل. باید از خودمون بپرسیم: چطور جنایت وقتی تکرار میشه، برای جهان عادی میشه؟ چطور کشتار، اشغال، آوارگی و ویرانی وقتی از سمت یک قدرت نظامیِ مورد حمایت رخ میده این‌همه راحت نادیده گرفته میشه؟