Xolon Landeer (ทยอยฟอล)

#MPCss5 #MPC_Commu Xolon Landeer | Grade 10 doc : bit.ly/44TO1fx ... = บรรยาย 🔷 = ทวิต "..." = พูด *...* = คิด //... = ทำ (...) = ผปค. ------------------------------------ (ฝากหัวเกราะด้วยครับ!)

"สวัสดี นี้คือ Spookyhigh Broadcast ยินดีด้วยเหล่ามอนสเตอร์ ที่รักษาชัยชนะของตัวเองได้ แม้จะอยู่ในถิ่นของคู่แข่งก็ตาม และฉันก็ยินดีไปกับพวกนาย และตอนนี้ช่องเรากลับมาปกติแล้ว ขณะนี้เรากำลังเข้าสู่เดือนสุดท้ายของภาคการศึกษา พวกนายหลายคนคงตั้งแต่รอคอยกับไฮไลน์พิเศษ Prom ยังไงล่ะ! แต่ก่อนจะถึงวันพิเศษของเหล่าเกรด 12….พวกนายยังคงจำสายการบินที่พาพวกเราไปแคมป์ได้ไหม เขาได้เชิญนักเรียนไปทัศนศึกษาที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติด้วย! เห็นว่าเป็นดันเจี้ยนมาก่อนด้วย อย่าเผลอไปทำอะไรแปลกๆเข้าล่ะ รวมถึง การสอบปลายภาคกำลังจะมาถึงแล้วด้วย เตรียมด้วยกันสำหรับภาคการเรียนสุดท้ายกัน โอ๊ะ และประกาศสำหรับเรื่องทั่วไป เดือนนี้อุณหภูมิกำลังค่อยๆต่ำลง อาจจะหนาวสำหรับใครหลายคน คงต้องหาใครสักคนมากอดให้อุ่นซะแล้ว ❄️ ติดตามข่าวสารกันด้วยล่ะ ฉันก็ไม่อยากเห็นใครป่วยตอนท้ายเทอมเหมือนกัน👆 " #MPC_Commu #MPCss5 #MPC5

MAIN Event 3 Esper High We’re Coming #MPC5event3 ระยะเวลากิจกรรม : 1 - 31 สิงหาคม 2568 (วันจัดงานกีฬาตามสตอรี่คอมมู คือ วันที่ 25 - 29 กรกฎาคม 2568)*** แฮชแท็ก : 1 - 24 สิงหาคม 2568 #MPC5preevent3 (ช่วงเตรียมแข่ง), 25 - 31 สิงหาคม 2568 #MPC5event3 (วันที่สามารถเริ่มเล่นวันงานกีฬาได้จริง) Link : shorturl.asia/R3S6a สถานที่หลักในการจัดกิจกรรม : สนามกีฬา และระแวกโรงเรียนเอสเปอร์ไฮท์ การเข้าร่วมกิจกรรม : ทุกคนสามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้โดยการวาด โรลเพลย์ หรือแต่งฟิคได้ตามอัธยาศัย รวมถึงสามารถออกแบบกีฬาบางชนิดเพิ่มเติมได้ตามสมควร อีกทั้ง NPC สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในงานได้ด้วย Ps.กีฬาทั้งหมดในดอคนั้นจะถูกประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 25 สิงหาคม พร้อมลิงค์สุ่มชินดันเหตุหารณ์ Story สู้เขา.. เอาชัยชนะ.. อย่าลดอย่าละ.. มานะเข้าไว้.. อดทน.. และมีวินัย.. เอาชิงเอาชัย.. มาให้.. สปูคคคคกี้ไฮท์! ปลุกเร้า มอนสเตอร์ ในกายให้ตื่นขึ้น ปลดเปลื้อง ปีศาจร้าย ในตัวคุณให้ออกมาโลดแล่น กีฬา งานแข่งขัน เพิ่มพูนความสามัคคี หรือ ทลายศัตรูให้เป็นจุล นั่นคือทางเลือกของพวกเธอเอง !! SPH vs EPH !! (: ..Other Places, Other Experience.. :) หลังจากการอาสาเป็นเจ้าภาพมาอย่างนานนม ก็ถึงคราวที่โรงเรียนเพื่อนบ้านของเราต้องเป็น เจ้าภาพ บ้างแล้ว พร้อมแล้วหรือยังที่จะเดินทางเข้าสู่ โรงเรียนเอสเปอร์ไฮท์ เพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่ “ มอนสเตอร์ตะลุยแดน เอสเปอร์ ” ณ วันที่ 22 สิงหาคม ทางโรงเรียนจะมีการจัดสรรรถบัสเพื่อพานักเรียนสปูคกี้ไฮท์ไปยังสถานที่ตั้งของโรงเรียนเอสเปอร์ไฮท์ มอนเตอร์น้อยมีหน้าที่เข้าที่พักเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนงานกีฬาจะเริ่มในวันถัดไป โดยที่พักนั้น นักเรียนสามารถเลือกได้ตามรายชื่อ หอพัก ที่โรงเรียนมีการจัดเตรียมไว้ให้ แน่นอน สถานที่เหล่านั้นจะตั้งอยู่ในบริเวณสนามกีฬาเพื่อความสะดวกและปลอดภัยของตัวนักเรียนเอง หรือหากนักเรียนตนใดต้องการพักที่บ้าน ก็สามารถเข้าร่วมกิจกกรรมแบบไป-กลับได้ตามแต่สะดวก อย่าลืม เรามาในฐานะแขก จะเที่ยวเล่น จะสำรวจอะไร ก็จงทำตัวให้น่าเอ็นดูเข้าไว้ล่ะ!

@mpc_pierre (ขอบคุณที่มาเล่นด้วยนะครับบ!)

@mpc_pierre "อื้ม ไว้เจอกันนะ!" โซลอนโบกมือลา ยืนมองปิแอร์ที่เดินจากไป "...." "ไฟฉันมันน่าจับขนาดนั้นเลยเหรอ" มือลูบคลำแถว ๆ คอ พลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย สักพักหนึ่ง เขาก็ล้วงไปหยิบโทรศัพท์ของจนเอง จ้องมองหน้าจอแม้จะปิดเครื่องอยู่ก็ตาม ไม่นานก็เก็บมันกลับไปแล้วเดินออกจากตรงนี้เช่นกัน

[เปิดโรล แยกรูท] หลังโรงเรียน ตอนเย็น คุณกำลังเดินผ่านมา แต่เหมือนว่าจะอยู่ใกล้กำแพงไปหน่อย อยู่ดี ๆ ก็มีอะไรสักอย่างลอยมากระแทกหัว มันคือโทรศัพท์ และคนร้ายเหมือนจะไม่ใช่ใครอื่น นอกจากนายหัวเกราะที่กำลังค้างท่าปาอยู่ตรงนั้น (มาบวกได้ตามสบายเลยนะครับ!)

@mpc_pierre "ประมาณนั้นล่ะมั้ง?" เขากอดอกเอียงคอนิดหน่อย "ว่าแต่นายไม่ต้องไปไหนต่อเหรอ?" "ตอนแรกเหมือนจะเดินไปไหนแล้วก็โดนฉันปาโทรศัพท์ใส่" "...อ่า ถึงจะเป็นความผิดของฉันเองก็เถอะ"

@mpc_xolon "เห๊ เป็นงั้นเอง?" ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจความหมายในสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการสื่อสักเท่าไหร่? "อื้ม ...จะเรียกว่าสนใจก็คงได้" อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่วิญญาณหรือผีเหมือนกับเขา "ถ้าให้เปรียบเทียบก็คงถูกจัดอยู่ในสปีชีเดียวกัน ..." "แต่ไม่เหมือนกันทำนองนั้น?" ทำหน้าครุ่นคิด "เอาเถอะ"

@MPC_SpeedyVon "ได้คร้าบ~" เขกหัวแอ๊บแบ๊ว "ขอโทษอีกครั้งนะครับ!" เขาโบกไม้โบกมือให้อาจารย์แมวอย่างสบายใจเฉิบ ไม่รู้ตัวว่าในอนาคตจะมีอะไรรอเขาอยู่ (ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะครับ!)

@mpc_xolon "อืม ดีมาก" ผงกหัวให้เบา ๆ ถึงจะได้ยินที่อีกคนพูดเบา ๆ จนหูกระดิก แต่ก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเอาละกัน แต่ตอนนี้สายตาย้ายไปดูรูปร่างลักษณะของอีกคนแทนแล้ว "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมคงต้องขอตัว เอาเป็นว่าระวังให้ได้มากกว่านี้ละ" เขายิ้มบาง ๆ ให้ก่อนหันออก ยินดีด้วย คุณอยู่ในลิสต์แล้ว 💀

@MPC_SpeedyVon "เข้าใจแล้วครับ....ไม่สิ ไม่ใช่ต้องบอกว่าทีหลังอย่าปาไม่ใช่เหรอ!!??" "ไม่ปาแล้วครับ!" หัวเกราะยกมือสองข้างขึ้นสูงข้างหัว "ตอนนี้ฉันรอดแล้วใช่ไหม..." "คาบหน้าฉันจะถอดหัวไปเรียน อาจารย์จำไม่ได้หรอก"

@mpc_xolon "..." ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้จะหลุดขำเลยแม้แต่น้อย ดูแล้วจะดูซีเรียสมากกว่าอีก "อย่างนั้นเองสินะ ผมเข้าใจคุณนะ" กลายเป็นว่าเจ้าตัวเข้าไปแปะบ่าของอีกคนเบา ๆ แทน "ผมก็เป็นคนที่ไม่ถูกกับครอบครัวขนาดนั้น...แต่ทีหลังเล็งดี ๆ ก่อนจะปาทิ้งละ"

@mpc_pierre "มันก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บหรอก" จับหัวให้เข้าที่ก็ปล่อยมือออกมา "เวลามีใครมาใกล้ ๆ แล้วแตะ ๆ มันก็ต้องตกใจอยู่แล้วสิ" "นายสนใจดุลลาฮานเหรอ" ฟังจากเสียง เขาคงไม่ได้คิดอะไรมาก "ปกติดุลลาฮานก็มีเยอะ ฉันไม่คิดว่าจะมีใครสนใจเท่าไหร่น่ะ" "ถึงแต่ละคนจะมีร่างกายไม่ค่อยเหมือนกันก็เถอะ"

@mpc_xolon น้ำเสียงหงอยๆได้เอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกเสียดายเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายใส่หัวกลับเข้าที่เดิมแล้ว "แต่แค่สัมผัสแล้วรู้สึกเจ็บนี่ ...เข้าใจยากจัง" "เพราะเป็นเปลวไฟที่เชื่อมกับระบบประสาทโดยตรงรึเปล่านะ?" สีหน้าหงอยๆเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นสีหน้าสงสัยใคร่รู้ในตัวของอีกฝ่ายแทบจะทันที

@mpc_pierre "เจ้ย" โซลอนอุทานออกมาเมื่อปิแอร์สัมผัสกับไฟที่คอของเขา พร้อมถอยออกมาก้าวหนึ่ง "ก่อนจับก็ถามก่อนดิ! ยังไม่ทันเตรียมใจเลย" แขนข้างที่ไม่ได้ถือหัวเกราะสะบัดไปมาเหมือนในการ์ตูน "สวยเหรอ? ฉันว่าที่นี่คนไฟสีฟ้าก็มีเยอะนะ" "ว่าแต่พอใจแล้วใช่ไหม ฉันใส่คืนล่ะนะ" เขายัดหัวคืนที่เดิม

@mpc_xolon ไม่พูดเปล่ามือหนาได้ยกขึ้นเล็กน้อยแล้วยื่นไปสัมผัสเปลวไฟสีฟ้านั้นอย่างถือวิสาสะ? ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มที่ดูพึ่งใจพอใจ "ก็สวยดีนะ ...เปลวไฟสีฟ้าของคุณน่ะ"

@MPC_SpeedyVon "เอะ" ได้ยินเข้าก็ทำท่าห่อเหี่ยว ถ้ามีหน้าก็คงทำหน้ามู่ทู่ไปแล้ว "ถ้าอาจารย์ว่างั้น พูดก็ได้..." "อย่าขำนะครับ!" เขาชี้นิ้วขึ้นฟ้าไปมา "ที่บ้านส่งข้อความมา" "...เลยหงุดหงิด แล้วก็รู้สึกอยากปาโทรศัพท์ทิ้งให้มันพัง ๆ ไปเลย....แล้วก็เผลอปาไปจริง ๆ ..." เขาเหล่ไปมองดูรีแอคชัน

@mpc_xolon "ทำอะไรแทนคำขอโทษ?" เขาดูจะประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้ยิน เหมือนคนตรงหน้าจะรู้สึกผิดจริง ๆ แต่ในหัวมีไอเดียที่เจ๋งกว่าการลงโทษ ทำหน้าแบบนี้ "ถ้าคุณรู้สึกผิดจริง ๆ " "คุณลองเล่าได้มั้ยว่าเจออะไรมา ผมรับฟังได้นะ"

@mpc_pierre "เอ๊ะ?" ไม่คิดว่าจะขอให้ถอดเลย ทำให้โซลอนรู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย "ได้สิ!" พูดจบ เขาก็บิดหัวเกราะของเขาซ้ายขวาแล้วยกมันขึ้นมา บนคอของเขามีไฟสีฟ้าออกมาด้วย ดูออกทันทีว่าเขาเป็นดุลลาฮาน "เป็นไงล่ะ!" "ฉันไม่ค่อยได้ถอดต่อหน้าคนอื่นเท่าไหร่ แอบเขินนิด ๆ แฮะ"

@mpc_xolon "งั้นช่วยถอดให้ดูหน่อยได้มั้ย?" นัยตาสีฟ้าจ้องมองอีกฝ่ายอย่างคาดหวังว่าจะได้เห็นอะไรที่ดูน่าตื่นตาตื่นเต้นสักนิดหน่อยก็ยังดี? หรือจะเรียกว่าเป็นความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก็คงได้ล่ะมั่ง?

@mpc_pierre "อื้ม! ไม่เกิดอีกแน่นอน!" เขาพูดเสียงดังอย่างมั่นใจ ตอนแรกที่เท้าเอวอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยืดตัวขึ้นมาอีก "ฉันโซลอนนะ ถ้าเกิดมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก นายตัดหัวฉันได้เลย" "ถึงจะถอดหัวได้อยู่แล้วก็เถอะ"

@mpc_xolon นัยตาสีน้ำเงินเข้มมองท่าทางของอีกฝ่ายที่ยังคงแสดงออกแบบแปลกๆโดยที่ไม่ได้พูดอะไร? ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงถามไปตรงๆแล้ว? "โอ๊ะ ...ไม่เป็นไรหรอกครับ" เขาส่ายหน้าไปมา เพราะไม่ได้อยากให้มาตอบแทนอะไร "อีกอย่างมันก็แค่อุบัติเหตุเล็กๆน้อยๆ" "แค่คุณรับปากว่าจะระวังในครั้งหน้าก็พอแล้ว"

@MPC_SpeedyVon "อืม ขอโทษครับ...." เขาขอโทษอีกครั้งพร้อมโค้งตัวรัว ๆ ครั้งหน้าเขาคงต้องถอดหัวไปเรียนแล้ว "อาจารย์ไม่ต้องไปหาหมอจริง ๆ เหรอ..." "อยากให้ฉันทำอะไรให้ไหม แทนคำขอโทษน่ะ!" พูดเสร็จก็ยืดตัวตรงกำหมัดทุบอก

@mpc_xolon "ข้อความน่าหงุดหงิด?" เจ้าตัวเลิกคิ้วเล็กน้อย ถีงจะไม่ได้ตั้งใจทำให้ดูดุ แต่คงเป็นงั้นไปแล้ว แถมไม่ได้สังเกตขนาดนั้นหรอกว่าอีกฝ่ายดูจะกดดัน "ผมเข้าใจคุณนะ บางทีมันเจออะไรก็ชวนโมโหจริง ๆ ตอนเด็ก ๆ ผมก็ทำงั้น แต่พอใช้เงินตัวเองก็รู้ว่าไม่ควร" "ระวังเรื่องปาไปโดนหัวคนอื่นละกันนะ"

@MPC_SpeedyVon "อึ๋ย..." หัวเกราะรับโทรศัพท์กลับมาแล้วทำท่าตกใจเวอร์แบบในการ์ตูน รู้สึกเหมือนโดนกดดันให้คายคำตอบออกมาเลย ไม่งั้นครั้งหน้าเขากลายเป็นตัวอย่างทดลองยาแน่ "แค่ได้...ข้อความน่าหงุดหงิดนิดหน่อยน่ะ" ถึงจะเป็นหัวเกราะ แต่ดูจากกิริยาของเขาแล้ว ดูเหมือนกำลังร้องขอความเมตตาอยู่

@mpc_xolon เขายังคงมองชายตรงหน้าด้วยสายตาที่ดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร "คุณตอบไม่ตรงคำถาม..." คิ้วดูจะกระตุกนิดหน่อย แต่ก็ยื่นโทรศัพท์กลับไปให้คุณ "ยังไงผมก็ไม่ได้มีหน้าที่ตรวจโทรศัพท์คุณอยู่แล้ว กับอาจารย์คนอื่น ไม่แน่ แต่กับผม คุณรอดตัว" "แต่ผมจะจำหน้าคุณไว้ ในคลาสคุณไม่รอดแน่"

@mpc_pierre "อืม เข้าใจแล้ว ฮะ ๆ" ถึงแม้ว่าชายผมขาวจะทำท่าไม่เชื่อ แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ถามต่อ ท่าทางพิรุธของเขาก็ยังไม่จบสิ้น "อะ นายอยากได้อะไรไหม แทนคำขอโทษที่เผลอปาใส่น่ะ" "อย่างเลี้ยงข้าวไรงี้น่ะ"

@mpc_xolon "หื้ม?" ร่างสูงเอียงคอมองอีกฝ่ายที่จู่ๆก็เว้นช่วงเงียบไปซะอย่างนั้น? "งั้นเองหรอกหรอ?" เขาพยักหน้าให้แม้ว่าสีหน้าที่แสดงออกมานั้นจะเป็นสีหน้างุนงงตรงกันข้ามกับปฏิกิริยาที่ต้อนรับก็ตาม? ถามว่าเชื่อได้มั้ยมันก็ ...เอาเถอะ "คราวหน้าก็คุณก็ควรระวังกว่านี้หน่อยนะ"

@mpc_pierre "อะ อืม..." เขาพยักหน้าตอบรับ "เอ๊ะ? อ๋อ......" หลังจากลากเสียงสุดท้ายเสียยาว เขาเว้นช่วงเงียบไปครู่หนึ่งราวกับกำลังคิดคำตอบอยู่ "ม..มีคอลเซนเตอร์โทรมาน่ะ ฉันโมโหเลยเผลอปาโทรศัพท์ไป ฮ-ฮะ ฮ่า ๆ!!" พูดจบเขาก็ท้าวเอวยืดตัวหัวเราะเสียงดัง แถมวิธีพูด แค่ฟังก็รู้ว่าเรื่องไม่จริง

@mpc_xolon ร่างสูงส่ายหน้าไปมา "อื้ม ...ไม่เป็นไรครับ" นัยตาสีน้ำเงินเข้มมองคนตรงหน้าที่รับมือถือกลับคืนไป "ผมโอเคร พอดีรับทันน่ะ" "ไม่ถึงขนาดที่ต้องไปพบคุณหมอหรอก" เขาพยายามอธิบาย "ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ? ทำไมโทรศัพท์ของคุณถึง ..." "เอ่อ ...ลอยมาแบบนี้?"

@MPC_SpeedyVon "เอ่อ..." หัวเกราะยกมือขึ้นมาถึงช่วงเอว "พอดีเผลอไปหน่อยน่ะ ฮ่า ๆ..." เขาเลือกที่จะตอบแบบไม่ค่อยตรงคำถามแล้วใช้การหัวเราะเบี่ยงประเด็น เพียงแต่สิ่งที่ยังอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ในมือของอีกฝ่ายนั้นยังคงเปิดอยู่ ดูออกได้จากหัวที่ดูเลิ่กลักของชายคนนี้ที่จ้องโทรศัพท์สลับคู่สนทนา

@mpc_xolon "อ่า..." เขามองด้วยสายตาประหลาด ๆ กับคำพูดของคุณ "ผมสบายดี หนักกว่านี้ผมก็เจอมาเยอะแล้ว แต่ผมมีคำถามมากกว่า" เขาเอาโทรศัพท์เครื่องนั้นมาเคาะหัวตัวเองเบา ๆ สองสามที "ทำไมคุณถึงโยนมันทิ้งละ? หรือรวยเกินจนไม่มีอะไรทำ?"

@mpc_pierre "ขอโทษนะ! เจ็บตรงไหนหรือเปล่า!" ชายหัวเกราะเดินตรงเข้ามาทันทีเมื่อเขารู้ว่าของที่ตัวเองปาจะไปโดนคนอื่นเข้า "อืม ของฉันเอง..." พูดเสร็จเขาก็รับคืนมา แอพตรงหน้าจอยังคงอยู่ เขารีบปิดมันลงแล้วเก็บเข้ากระเป๋าพลางเช็คสีหน้าของอีกฝ่าย "ฉันไม่ระวังเอง ไม่เป็นไรใช่ไหม? ต้องไปหาหมอไหม"

@mpc_xolon (แวะมาบวกนะคะ) /กำลังจะกลับบ้านหลังเลิกซ้อมชมรม /กำลังเดินเหม่อๆจู่ๆก็มีอะไรลอยมาใส่ /มือหนาคว้ามันโดยอัตโนมัติ "หื้ม ...โทรศัพท์? ทำไมถึงได้ลอยมาแบบนี้ล่ะ?" /ว่าแล้วก็หันซ้ายหันขวาไปเจออีกฝ่ายที่ยืนค้างอยู่ "ของคุณรึเปล่า?" /เดินเข้าไปหาแล้วส่งคืนให้

@MPC_SpeedyVon เมื่อรู้ว่าโทรศัพท์ที่ตัวเองโยนมันไปโดนหัวคนอื่น เขาก็รีบเดินมา "ข-ขอโทษนะ!" "เจ็บรึเปล่า ไม่สิโดนโยนใส่ก็ต้องเจ็บอยู่แล้ว ...หรือว่าหัวจะแตก ต้องไปหาหมอไหม เดี๋ยวฉันพาไป!" แค่ฟังจากเสียงและท่าทางสุดเวอร์ก็พอจะรู้แล้วว่านายคนนี้รู้สึกผิดจริง

@mpc_xolon /เดินเล่นเป็น npc ประกอบฉากแถวนั้น /โทรศัพท์ดิ่งเข้าหัว /มึนing แต่คว้าโทรศัพท์คุณไว้ได้ก่อนมันร่วง "..." ยืนมองวัตถุในมือ ก่อนจะเดินเข้าไปหาช้า ๆ "คุณโยนมันทำไม..?"