Murtaza MURTAZAOĞLU

#ÖZEL Fatma öğretmeni bıçaklayarak öldüren F.S.B.'nin ifadesinden: "Olaydan iki gün önce sevgilimden ayrılmıştım. Bu yüzden okula rehber öğretmenimiz Şeyda Hoca ile görüşmek için gittim. Aradım fakat bulamadım. Şeyda Hoca ile görüştükten sonra intihar edecektim. Bulamayınca strese girdim. Sesler duymaya başladım. Rastgele bir sınıfa girip ilk kimi gördüysem ona saldırdım. Kendimde değildim. Sadece koridorda koştuğumu hatırlıyorum. Daha önce Fatmanur öğretmenin dersime girdiğini hatırlıyorum. Biyoloji dersimize giriyordu. Bir husumetimiz yoktu. Zeynep öğretmeni tanıyorum. Daha önce Kimya dersimize girmişti. Onunla da aramda bir husumet yoktu. Salih'i ise daha önceden tanımıyorum. Rastgele bıçakladım. Yanımda her zaman bıçak taşırdım. O güne özel bir şey değildi. Beni azmettiren herhangi bir kimse yoktur. Yaralanan kişilerden özür diliyorum" dedi.

Başörtülü hanımlar terörist gibi idamla yargılandığı o lanet yılları kimse unutmadı. Şimdi okullarda ilahi söyleyenler işte bu hanımların torunları ya da çocukları. Yüce Allah'ın gazabı ve laneti İslam düşmanı şeytanların üzerinde olsun. 23/08/1999 tarihli Milliyet Gazetesi

NASIL KUTUPLAŞILIR : Uzun yazdığımı biliyorum ama şiir değil ki bu. Eskiden böyle değildik, cümlesiyle başlamak istiyorum. Evet, değildiniz. Eskiden bizim adımız yoktu, bir kenarda sessiz sessiz bekliyorduk. Dizilerle, filmlerle, kitaplarla beynini yıkamaya çalışıp asker postalıyla sessizleştirdiğiniz bir kitle olarak bizi cesaretlendirecek bir lider bekliyorduk. Zira biliyorduk ki, bu düzen böyle gitmezdi. Sonra sesimiz çıktı ve ağlamaya başladınız "Kutuplaşıyoruz!" diye. Dünyanın iki kutbu varken hem de. Piller bile artı ve eksi kutuplar olmadan çalışamazken, aynı eldeki beş parmak bile farklıyken. Farklılıklarımıza rağmen bir ve beraber bir ülke olabilirdik ama durmadınız, susmadınız. Farklılıklara saygı göstermek yerine onları aşağıladınız. Tek kutup olsun istediniz. İsteğiniz eşyanın tabiatına o kadar aykırıydı ki, olmadı, olamazdı. Bu sefer istediği abur cubur ya da oyuncak alınmamış şımarık çocuklar gibi dükkânın ortasında bağıra çağıra ağlamaya başladınız. Derdimiz kutuplaşmak değildi, olduğumuz gibi görünmekti, çok gördünüz. Sürekli yaşam tarzımıza müdahale edilecek hezeyanlarıyla bizim yaşam tarzımıza müdahale ettiniz. Baktınız ki size dokunan yok, o zaman sinir uçlarıyla oynayalım dediniz. Okullara gönderilen masum bir genelge üzerinden bu sefer kendinizi bile aşarak saldırıya geçtiniz. O genelgede neler var, bilmiyorsunuz bile. Kimsenin çocuğuna zorla oruç tutturulmuyor, kimsenin çocuğu namaza zorlanmıyor. Sadece "iyi ve ahlâklı insanlar olma" fikri yerleştirilmeye çalışılıyor zihinlere. Çocuklarınızın iyi ve ahlâklı olmasından korkuyor olamazsınız. O zaman derdiniz ne?