卡維

เมล็ดพันธุ์ฝังรากฐานลงผืนดิน วาดกิ่งก้านสาขาพันเกี่ยวสรรพสิ่ง และบานสะพรั่งท่ามกลางสายตาโลกหล้า จุดเริ่มต้นของศิลปะปรากฏทุกแห่งหน สายลมเปลี่ยนทิศ ใบไม้ปลิดปลิว ท้องทุ่งหญ้า รวมไปถึงการจรดหัวปากกา ลากเส้นโค้งงอ ตอกปลายสิ่วตรงหินอ่อน ฝนดินสอ ลงน้ำหนักความเข้มบางบนกระดาษแผ่นหนึ่ง

🍹 @LusciniaSleep

🎂

ล้วนแล้วแต่เป็นดาบสองคมที่ทำให้พวกเราประจบพบเจอสรรพสิ่งที่ไม่อาจลืมเลือนตลอดกาล ความบาดหมาง ความทุกข์โศก และความรับผิดชอบที่จำเป็นต้องโอบกอดไว้ แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่พร้อมจะเผชิญกับผลลัพธ์เหล่านี้หรอกนะ

ผมไม่สามารถกล่าวว่า ‘เข้าใจ’ ในตัวใครสักคนได้จนกว่าจะตระหนักถึงความปรารถนาที่แท้จริงซึ่งหลบซ่อนมาเนิ่นนานของพวกเขา ทว่าหากเธอมีโอกาสถลำลึกเข้าไปในความเฝ้าฝัน, ความวาดหวัง⸻ไม่ว่ามันจะเป็นของตนเองหรือผู้อื่นก็ตาม

@AlHaitham___ เคี้ยวผลไม้ดังกรุบกรุบแล้วกลืนลงคอ “เฮอะ, อีกเดี๋ยวเธอก็พูดอยู่ดีนั่นแหละ” ปรายมองของเหลวในแก้วที่อีกฝ่ายยกขึ้นจิบ และเบือนหน้าหนีดังเดิม ช่วงนี้มีแต่แบบแปลนให้แก้ไขเลยง่วนอยู่กับพวกมันจนไม่เหลือแม้แต่เวลาให้ฟูมฟายกับน้ำเมา

@murmuringfleur "ก็ไม่อะไร คุณรีบตื่นตูมไปทำไม ฉันยังไม่ทันได้ทำหรือพูดใดๆซักคำ" เลิกคิ้ว､ ยกแก้วของตัวเองขึ้นดื่มดับกระหายตาม 🥃

🍃

@TAJAX11_ *ลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะกระแอมไอ* หากเธอว่าอย่างนั้นล่ะก็ จะปฏิเสธต่อก็คงเสียมารยาทน่าดู⸻อือฮึ, เอาสิ ขอร่วมทานด้วยคนแล้วกันนะ

@murmuringfleur อะ ไม่ได้สิ ! นายอาจกลายเป็นสหายของฉันในอนาคตก็ได้นี่นา เพราะงั้นไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า ฮะฮะ

☕

ไง ไม่ได้เจอกันสักพักแล้วนี่ ฉันหวังว่าการเดินทางของเธอจะยังราบรื่นดีนะ อา— จริงสิ เรื่องห้องทำงานที่แปลกตาไปเพราะจำนวนสติ๊กเกอร์พวกนี้เธออย่าได้ใส่ใจนักเลย หัวหน้าพยาบาลและผองเพื่อนก็แค่ตื่นเต้นกับวันเกิดฉันกันก็แค่นั้นล่ะ ฮะฮะ

@TwirlingLotus__ จิบกาแฟครู่หนึ่งก่อนเบิกตาโพลงเมื่อเจอบุคคลไม่คาดฝัน, แทบสำลัก แค่นหัวเราะแหะแหะแล้วเปรยถามแก้เก้อแทน “มาทานขนมหวานเติมท้อง?”

🍮🪷

@TAJAX11_ ยินดีด้วยที่วันนี้ตกมาได้เยอะนะ⸻อ๊ะ, เดี๋ยวสิ แบบนั้นจะไม่เป็นการทำให้ส่วนของเธอพร่องลงไปหรือ ฮืม, เธอทานให้อิ่มก่อนดีกว่า ค่อยมาบอกผมทีหลังก็ได้ว่ารสชาติเป็นอย่างไรบ้างแล้วกันเนอะ

@murmuringfleur ตกปลาได้มาเยอะเชียวล่ะ ถ้าไม่ว่าอะไรสนใจมาทานด้วยกันไหมพวก !? แถมฉันเองก็มั่นใจเหมือนกันว่ามันน่าอร่อยน่ะ ฮะฮะ

@TAJAX11_ เธอนี่เอง, คราวนี้ปรากฏตัวมาพร้อมกับ... สัตว์ทะเลนานาพันธุ์?

@murmuringfleur 🐙🦀🦞🦐🦑😋

@SEDATEALHAITHAM ‘ไม่ปวดหัวบ้างหรือไง’ เฮอะ, ปวดหัวกับการถกเถียงมากกว่าสิ่งที่แสวงหาตามอุดมคติหลายขุม ทันใดที่ได้ยินคำกล่าวถัดไปกลับโมโหเป็นฟืนเป็นไฟอีกครั้งหนึ่ง “ไม่ได้... ถ้าทำแบบนั้นล่ะก็ มีหวังรู้สึกขัดหูขัดตากับความรกรุงรัง และสีสันที่ไร้ความเข้ากันจนต้องกรีดร้องออกมาแน่!” ส่งเสียงฮึดฮัด

@SEDATEALHAITHAM “ส่วนความจรรโลงใจนั่นน่ะ!” เตรียมสาธยายออกมาตามห้วงคิด “คือสิ่งจำเป็นสำหรับการผลักดันแรงบันดาลใจให้แล่นออกมารังสรรค์บางสิ่งบางอย่างได้ง่ายดายมากขึ้น⸻ฮึ, เป็นจินตนาการที่หล่อเลี้ยงให้ศิลปะเติบโตต่างหากเล่า” +

สองมือกอดอกตัวเอง จ้องมองไปยังคนที่ตีโพยตีพายเรื่องไม่เป็นเรื่องตรงหน้า " คุณโวยวายไปก็เท่านั้น ฉันไม่มีความคิดว่าสุนทรียภาพมีความจำเป็นต่อการใช้ชีวิตนัก ต่อให้ขาดแคลนก็ไม่ได้ส่งผลทำให้ชีวิตเดินต่อไม่ได้ เช่นกัน เฟอร์นิเจอร์พวกนั้นต่อให้ไร้สุนทรียภาพก็ยังใช้งานได้ดี +

“จะเหล่าทวยเทพหน้าไหนก็ช่างเก่งกาจในเรื่องการใช้หมากเสียจริง ๆ ถึงฉันจะคงต้องขอบคุณอย่างสุดซึ้งในความกรุณาหาสิ่งใดเปรียบที่ให้ฉันได้เข้าไปสู้กับอริตัวฉกาจในสนามรบแห่งมหาสมุทรบรรพกาลก็เถอะ ก็แหม… นั่นมันเป็นคำสาบานในฝันของฉันเชียวนา” “แต่ยังไงก็ห่วยแตกอยู่ดี ห่วยแตกสิ้นดี” 👎

“น่ายินดีซะไม่มี” 😒

อ๊ะ⸻มีคนมากันเยอะแยะเลยสินะจ๊ะ! โรงมหรสซูไบร์ยังเปิดการแสดงอยู่เรื่อย ๆ เลยล่ะจ้ะ แวะมาหากันได้เสมอเลย 🙌

กะพริบตาปริบปริบ “อา——ยืนยันคำเดิม ผมเองก็ไม่ได้เมาหัวราน้ำขนาดนั้น” ใช่, ฉะนั้นสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ภาพลวงหลอกยามหมางเมินการหลับใหลอย่างแน่นอน ครั้งกระนั้นงานของตนกลับยุ่งวุ่นเสียจนไม่อาจเจียดมาหาสาเหตุได้เฉกเช่นเดียวกัน “ไปเอาดินเหนียว... ไปเอาดินเหนียว!” วิ่งแจ้น