zülfikar kürüm

I do believe you think what now you speak; But what we do determine oft we break. Purpose is but the slave to memory, Of violent birth, but poor validity; Which now, like fruit unripe, sticks on the tree, But fall, unshaken, when they mellow be

Efendimiz ﷺ Aişe validemiz su içerken onu izler, sonra onun bardağından su içermiş. Ve hususen Aişe validemizin dudağının değdiği yere denk getirerek su içmeye dikkat edermiş…

Daha önce acemilikten zincir olarak yayımlayamadığım bu anımı, sevgili @uguryunus abimin ve ekibinin kıymetli çabalarıyla, Mehmet Genç hocam için oluşturulmuş @mehmetgencitam ın ve hacyolundabirkarinca.github.io/mgenc/ web sitesinin şerefine bir daha paylaşma gereği hissettim. Rahmet ola...

6- Mehmet Genç'in ilmi derinliğini takdir etmek haddime değil. Ama şu hadis-i şerif'in müşahhas örneğiydi Mehmet Genç: “Yarın kıyametin kopacağını bilseniz, elinizdeki son fidanı mutlaka dikiniz” (Buharî, el-Edebül-Müfred) Mekanı cennet, makamı âlî olsun.

5- Mehmet hocanın kitabını çok erken dönemde almama rağmen okuyamamış ve kendi kendime okumadan imzalatmayacağım demiştim. Okuyamadığım için de imza istemeye utandım hep. Nasip olmadı. Nasipsizliğimin esas resmi ise vefatından bir kaç gün önce çekilmiş şu fotoğraftır:

Mehmet Genç'in Parfümü 1- Mehmet hoca güzel kokuyu çok sevdiğini ama uzun yıllardır parfüm kullanmadığını söylemişti. Sebebi ise 70'li yıllarda Amerika'da edinip kullandığı Halston Z-14 isimli parfümü artık bulamaması ve "muhtemelen artık üretilmediği için" aramayı kesmesiymiş. Başka hiç bir parfümü beğenememiş sonrasında. Bunu duyunca bir kenara not alıp araştırdım. Sonunda Amerika'da buldum. Sene 2014

@bimekteb Çok hoş

Mübarek ramazanınız bi biterse şöyle sabahlar yapacağız

edgü > eygü / eygi > eyü > eyi > iyi

@fikretcetinorg Konuşurken de eyi diyordu..

@murrusafi Hoca 1916'lı... İyinin eyi olduğu zamanlardan...

Halil İnalcık’ın Sinekleri Her zaman bir parçası olmaktan onur duyduğum Bilim ve Sanat Vakfının, Sözlü Tarih Projesinde çalışıyordum. Sene 2008… Gözümüze Halil İnalcık hocayı da kestirmiştik. F.B. (şimdilerde bir üniversitede hoca) abi, Halil hocanın o dönem yakın talebelerindendi ve hocanın Bilkent’teki evine sık giderdi. F. abi aracı oldu sağolsun. 6 Kasım’da randevu alıp beraber gittik Halil hocanın evine. Sözlü tarih için hocayla hoş beş ederken (hoş beşin çoğunu F. abi yapıyordu, ben merakla hocayı izliyordum :)) dikkatimi bir şey çekmişti. Salonda değişik bir koku vardı. Kokunun kaynağını bulmam çok zaman almadı: salonun tavanına ışık veren ters çanak şeklinde bir metal avize vardı. Bu avizeye de güçlü bir halojen lamba gömülüydü. Bilen bilir, çok sıcaklık da yayar bu halojen lambalar. Koku çanaktan geliyordu. Sohbetin ortasında “Halil hocam, müsaade varsa şu sehpaya basıp bir şeye bakabilir miyim” dedim. Hoca gülümsedi: - Hayırdır, ne oldu? +Çanağın içine bakacağım. -İyi hadi bak. Sehpaya çıkıp çanağın içine bakınca meseleyi anlamıştım. Evin içine giren ve çanağa yaklaşan kara sinekler, o aşırı ısınık halojen lamba sebebiyle bir bir ölmüş ve çanağın dibinde, üzerine toprak atılmamış toplu mezar görüntüsü oluşmuştu. “Hocam bir koku vardı sebebi buymuş” diyerek vaziyeti anlattım. Ne hoca ne de F. abi bir koku aldıklarını söylediler. Ama Halil hoca gülümsemesini neredeyse kahkahaya çevirdi. +Ben hemen temizleyeyim burayı hocam - Yok yahu, olmaz. Düşer bir yerini kırarsın. + Bir şey olmaz hocam, hemen hallederim. Israr ettiysem de kıyamadığını söyledi, gel yanıma otur dedi ve devamla: “Orada ölü sineklerin olduğunu biliyordum. Eve gelen temizlikçi kadın söylemişti. Ama ona da izin vermedim, düşer bir yerini kırar diye korktuğum için. “Yalnız seni hiç unutmayacağım Zülfikar. Bu eve yüzlerce insan girip çıktı. Bir tek sen farkettin bunu.” diyerek bir kahkaha patlattı ve beni tanımaya yönelik detaylı sorular sordu epey. Sonra içeri geçip bir kitabını getirdi. “Bu kitabı, bugünün anısına senin için imzalayacağım” dedi :) Bizi uğurlarken de yine tekrarladı gülerek: “Seni hiç unutmayacağım Zülfikar.” Allah rahmet eylesin…

Yazdığı her şeyi Gazze soykırımının borazanlığını yaparak kendi elleriyle yaktı. Külliyatını, itibarını İsrail uğruna yaşamının son demlerinde kül edecek kadar harcayabilir gördü demek. Belki de ‘itibar’ dediği şey de balondu da bu yüzden bir hiç uğruna paramparça ediverdi

“… Kim de kötülenmesini dileyerek müslümana bir iftira atarsa, Allah onu, kıyamet günü, cehennem köprülerinden birinin üstünde, söylediğinden (günahından) kurtuluncaya kadar hapseder.” (Ebû Dâvûd, Edeb, 36/4883)

@aakultursanat @zuhuriyakim Bu tür nefeslerin ve ilahilerin canlı kayıtlarının tadını başka hiç bir şey vermiyor. Yapanların ellerine ağızlarına sağlık ama biz canlı kayıtların hastasıyız: music.youtube.com/watch?v=tzWJlb…

🎼 Kadim dua "Nad-ı Aliyyen", Mustafa Demirci ve Burhan Saban'ın yorumuyla gün yüzüne çıktı ♦️ Yüzyıllardır darda kalanların, şifa arayanların ve manevi bir dayanak arzulayanların dilinden düşürmediği "Nad-ı Aliyyen" duası, tasavvuf müziğinin güçlü seslerinden Demirci ile Bosna Hersekli sevilen sanatçı Saban'ı aynı projede buluşturdu v.aa.com.tr/3862845

Bazen susabilmek ne büyük başarı gerçekten. Ölen kişi Türk, Müslüman. Bolca da seveni var. Bu insanları incittiğinizde elinize geçen ne? Doğrudan hakkını yiyenler dahil herkese hakkını helal ederek yükten kurtulman gerektiğini, tevekkülü, Nasuh'u tembihleyen dinin mensubusunuz.

Gayet okkalı eleştirdiğim kişi, ölürse konuyu kapatır benim için. Dünden beri bir kusur bulup saydıranlar var. Daha defnedilmedi bile. Ayıp. Eleştirsem de iyi ki vardı. Rahmet dilerim. Hata-sevap dengesinin, yargılayıcının biz olmadığımızın, kendi kusurumuzun farkına varmasak mı?

Online yemek siparişi tam bir doğa katliamı. Oluşan ambalaj atığı vicdanları sızlatmıyor mu hiç? Üstelik o ambalajların önemli bir kısmı dönüştürülemiyor. Zira lamine, yani iki farklı petrokimya ürününün yapıştırılmasıyla üretiliyor. Bu tür ambalajlar dönüştürülemiyor.