راجع به عکاسی، چیزی که همیشه جذبم میکنه اینه که هیچچیز توش تکراری نیست.
هر سوژه یه گوشهی جذاب داره که میتونه تو رو درگیر کنه.
انگار هر عکسی که میگیری، یه تیکه از خودت رو توی خودش داره؛
و آخرش تویی که دنیا رو به شکل خودت ثبت میکنی.
از روزمرگیها روی دوربین موردعلاقهم
«حالا یه بار کافه نری که نمیمیری»، «چندتا آهنگ نتونی تو اسپاتیفای گوش ندی که نمیمیری»
اتفاقاً کمکم میمیریم. زندگی فقط زنده بودن نیست؛ همین خوشیهای کوچیکه: قهوه، موسیقی، دورهمی، شبگردی، خریدای الکی. وقتی یکییکی ازت گرفته بشن، فقط نفس میکشی