Nard Lodewijk
306 posts
@nardlodewijk
Journalist bij @ewmagazinenl – schrijft over radicalisering, extremisme en defensie.
Wat goed dat @sybrandbuma de nieuwe vice-voorzitter van de Raad van State wordt. Een belangrijke rol: de Raad van State toetst wetten en geeft advies aan de regering. Van harte gefeliciteerd Sybrand en houd ons scherp! 👊
1) De vraag of de huidige juridisering van migratie de belangen van de gevestigde bevolking niet te zeer benadeelt is legitiem, en verdient volwassen, serieus debat. Maar in reactie op Gouke Moes kiest deze volkskrant-journalist helaas voor scheldpartijen. volkskrant.nl/columns-van-de…
"Veteranen Nederlandse luchtmacht vliegen Oekraïense F-16's op verdekte, tijdelijke, hernieuwbare contracten" geenstijl.nl/5188427/nl-oud…
De felle anti-Israëlprotesten zijn een bedreiging ‘voor onze algemene veiligheid en die van de Joodse gemeenschap in het bijzonder’. Dat is het uitgangspunt van de Taskforce Antisemitismebestrijding. ewmagazine.nl/kennis/news/20…
Herdenken is geen kapstok Er zijn dagen die niet van ons zijn. Niet van politici. Niet van bestuurders. Niet van sprekers met een boodschap. De Holocaustherdenking is zo’n dag. Wie op zo’n moment onderwerpen aansnijdt die niet rechtstreeks te maken hebben met de Holocaust, met jodenvervolging of met antisemitisme, zit daar verkeerd. Punt. Dat is geen debat, geen nuancekwestie, geen kwestie van smaak. Het hoort er niet. Deze herdenking gaat niet over de wereldorde. Niet over geopolitiek. Niet over alles wat vandaag misgaat. Ze gaat over zes miljoen vermoorde joden. Over hoe dat kon gebeuren. En over wie daarbij hielpen. Ook hier. Juist hier. In Amsterdam. Amsterdam was geen onschuldige toeschouwer. De stad functioneerde. De bevolkingsregisters klopten. De administratie draaide door. Ambtenaren deden hun werk. Politieagenten haalden mensen op. Trams reden richting leegte. De joodse stad werd ontmanteld met een ordelijkheid die tot op de dag van vandaag schuurt. Dat is geen aanval op Amsterdammers van nu. Het is een feit. En feiten vragen geen verdediging, maar erkenning. Nederig. Zonder omwegen. Zonder “maar”. Wie vandaag burger is in deze stad staat niet buiten die geschiedenis. We erven haar niet als persoonlijke schuld, maar ook niet als iets vrijblijvends. De enige houding die past is besef. En terughoudendheid. Daarom is het zo misplaatst wanneer bestuurders of genodigden deze herdenking gebruiken om eigentijdse politieke boodschappen te verkondigen. Dan wordt de herdenking veilig gemaakt. Algemeen. Herkenbaar voor iedereen behalve voor wie hier herdacht wordt. De Holocaust was geen metafoor. Geen universeel verhaal dat je kunt toepassen op elk actueel probleem. Het was een specifieke misdaad tegen joden, mogelijk gemaakt door staten, steden en instituties die hun morele ruggengraat verloren. Wie vandaag iets wil zeggen over andere misstanden , hoe ernstig ook moet daar een ander moment voor zoeken. Een ander podium. Een andere dag. Laat deze herdenking met rust. En ja, dat betekent iets ongemakkelijks: politici of genodigden die deze deemoed niet kunnen opbrengen, horen daar niet te staan. Niet volgend jaar. Niet omdat ze “fout” zijn, maar omdat ze het moment niet begrijpen. Wie het podium niet kan weerstaan, vervuilt het. Herdenken vraagt geen duiding. Geen ideologie. Geen woorden. Het vraagt stilte. En erkenning. De norm is eenvoudig en hard: wie deze dag niet klein kan houden, maakt haar kapot. #NooitMeer nu.nl/binnenland/638…
In een exclusief interview met EW gaat Joe Popolo, de pas geïnstalleerde ambassadeur van de VS, in op de toenemende spanningen tussen Europa en zijn thuisland. Hij ziet juist een ‘historische kans’ om de banden met Nederland aan te halen. ewmagazine.nl/buitenland/ach…
