Cihan Karakurt

annen ovarsa geçecek bir ağrı. ama annen ağrın olduğuna inanmıyor. gibi bir gece.

@yasindediler @ferheng_ Hayırlı olsun reisim.

Elhamdülillah yedinci kitabım çıktı: Ve Bazen Göğsümüz Daralır. Durduk yere göğsümüzün daralması üzerine modern hayat bağlamında bir kabz risalesi yazmaya çalıştım. Allah mahcub etmesin. Tin Yayınlarına ilgisinden dolayı teşekkür ederim. *Açmadan önce şişeyi iyice çalkalayınız.

Yine aynı mesele. Kitap, okur ve okumak gereksiz kutsanıyor. En temel ihtiyaçlardan sayılan bir eyleme bu derece anlam yüklenmesi rahatsız edici. Samiha Ayverdi’nin dediği çok isabetli bu konuda: Okumak, yazmak insanı adam etmez, sadece cehaleti öldürür. İnsanı, düşündükleri, meşguliyetleri ve bunun sonucunda iyiye yönelmesi adam eder. Aşk meşk bunlar laylaylom şeyler. Gerçek hayat ıskalandığı sürece okumaya dair söylenen her şey güzellemeden ibaret. Kahveyle kitap paylaşanların işi bunlar. Gelmiş geçmiş tüm yazarları hobilerine kadar bilenleri, okuyanları da tanıyoruz, görüyoruz. İnsanlıktan zerre nasip almamış bir sürü okur var içimizde. İdeolojik saplantılarına, kendi pis fikirlerine destek aramaktan başka bir işe yaramıyor böylelerinin okumaları. Başkalarına anlatmak, caka satmak için yapılan okumadan, bu sebeple ezberlenen biyografilerden ne hayır umacağız? Kaldı ki istediğini okusun, istediği kadarını yalayıp yutsun. Bunları bir insanı sevme sebebi kılmak ya da bunları kriter edinmek hastalıklı bir düşünce olsa gerek. Dünyanın kitabını okusa da insanı yine kalbi, vicdanı adam ediyor. Hasılı, iyiyi buldurmayan yazardan da eserinden de Allah korusun.

İyi ya da kötü okur olmak, okuduğun yazar hakkında bir şeyler yazmamakla ölçülüyor. Garip. Ayrıca her yazarın tanınması, okunması gerekliliği nereden çıkıyor? Bunların hepsi okumayı kutsamakla ilgili şahsen. En iyisi dümdüz okur olmak.

Mustafa Kutlu’nun Nur hikayesinden yola çıkan bir denemeyle kadim soruyu yeniden sorduk: “İnsanın kurtuluşu ne ile mümkündür?” Nur, Theoria ve Praxis: Bir Kurtuluş Yazısı, Mostar’ın Şubat sayısında.. 🌿🌿

Son günlerde herkesin diline dolanan ilahi meselesi çok önemli bir şeyi gösterdi: Popüler olanın kategorik olarak önemsiz, işlevsiz görülmesiyle bir yere varamayız. Bir şey ne kadar anlamlı olursa olsun, hakimiyet kurabilmesi için az ya da çok popüler hale gelmesi gerekir.

2025 yılında Mostar Dergisi, kültürden edebiyata, düşünceden ahlâka ve daha birçok konuya önemli yazarlarıyla değindi. 2026 yılında da güzel fikirler bizi bekliyor… @Mostaryayinlari

Yeni kitabımız Eşik’ten. Arif Akbaş’ın edebiyat ve eleştiri yazılarını topladığı kitap, edebiyatın her yönüyle pek çok disiplini içerdiğinin kanıtı gibi. Okunmaya değer kitaplar için çalışmaya devam.

Vefat eden yakınının fotoğrafını görünce utandığın o an ve ne yapacağını bilememen.

Türk edebiyatının ve düşünce dünyasının kendine has kalemi, gelenekle modernin çatışmasında her daim hakikatin safında duran, kalemini ve ömrünü insan kalma kavgasına adayan kıymetli yazar Bülent Akyürek Rahmet-i Rahman’a kavuştu. Mücadelesine ve samimiyetine şahidiz. Bizleri her daim uyanık tutmaya çalışan ağabeyimize Allah Teâlâ'dan rahmet, ailesine, okurlarına ve tüm sevenlerine sabr-ı cemil niyaz ediyoruz.. Başımız sağ olsun.

Cenab-ı Hak Bülent abiye rahmet etsin, mekanı cennet olsun. Yeni romanı hakkında “ben görürüm, görmem ama hakettiği değeri bulacak” demişti. Bulacak abi inşallah.

📚 KADİFE DOKUNUŞUN SERTLİĞİ - Edebifikir Seçkisi (2025) çıktı. kitapyurdu.com/kitap/kadife-d…

@htayyipg @gencokur Önemli meseleler ve yerinde fikirler. Bir kenarda öylece kalmamalı.

Modernitenin Mekânı İnsanı Tüketen Kentler yazımla @gencokur Şubat sayısındayım. Şehir sosyolojisi çalışmalarımı toparlayıp yazma niyetim hep vardı, @nckarakurt abinin desteğiyle aksiyona geçti çok şükür. Şubatla ikinci yazı oldu,devamı gelecek inşallah.

❓ SORGULAMA DOSYASI ✍️ Yazarlarımıza sorduk: "Heves nedir? Kursakta nasıl kalır?" edebifikir.com/sorgulama/sorg…

@Muhtemelafife Teşekkür ederim. Dediğiniz gibi okuyanların sorumluluğu daha çok. Başka bir yazının konusu olabilir. Orhan Okay’ın Kağıt Medeniyeti kitabı önemli yerlere dokunuyor, okur sorumluluğu ile ilgili. Aydın sınıfı fırçalıyor hoca.

Yazıda en çok hoşuma giden kısım, meselenin kitap okuyanlara yöneltilen sorumluluk boyutuydu. Her ne kadar bu konu yazıda çok detaylandırılmamış, sadece kısaca değinilip geçilmiş olsa da bence ayrıca konuşmamız gereken asıl mesele bu. Çünkü genelde kitap okumayanlara yüklenilir; ama asıl üzerinde durulması gereken taraf, kitap okuyanların sorumluluğu. İnsanlar pek çok bahane sayabilir; ama biz düzenli kitap okuyanlar olarak — okuma işini bir boş vakit geçirme olarak değil, hayatın bir parçası olarak görenler olarak — neden ve nasıl istikrarlı okuduğumuzu, ruhumuzu nasıl beslediğimizi, ara verdiğimiz dönemlerde neler yaşadığımızı, buna sebep olan etkenleri ve bu süreçte düşünce dünyamızı nasıl geliştirdiğimizi anlatmamız çok önemli. Ayrıca okumanın yazmaya, düşünmeye ve üretmeye nasıl dönüştüğünü aktarmak da bence çok kıymetli. İşte bu nedenle yazının bu kısmını gerçekten sevdim ve etkileyici buldum.

“Zaman bulamamak, sosyal medyanın dikkatleri bozması, birkaç dakikadan fazla bir şeye odaklanamamak, depresyon-anksiyete, başlanan kitabı bitirememek, milyonlarca kitap içinde ilgilerine hitap eden bir şey bulamamak…” sahiden böyle söyleyince içiniz ikna oluyor mu?

Uzun bir aradan sonra restorasyona devam.

250. sayıya ulaştık. Yeni formatımızla çok sevildik, çok okunduk. Birçok önemli ismi dergide ağırladık, dolu ve kapsamlı dosyalar hazırladık. Nihayetinde bir yılı daha geride bırakan o malum sayıyı okurumuza ulaştırmanın sevincini yaşıyoruz. Nice 250'lere diyelim.

@raskolkarmazov Amin abi :))

@nckarakurt Allah yardımcımız olsun Cihan :))

Bezen herkes bir şeylerle uğraşıyormuş da ben sadece kendimle uğraşıyormuşum gibi geliyor.