meursault

“insan üzülmediğini sanır ama aslında hissetmeyi bırakmıştır...”

“niye gün ortasında akşam oluyorum?”

“hiç kimseye tahammülüm yok ama sana ihtiyacım var. daha nasıl anlatayım.”

günün birinde.

“tekrar baştan başlamaya çalışmakla her şeyden vazgeçmek arasında kayboldum.”

“yaşamaya vakit kalacak mı?”

“yaşadım, tanrım, yarım ve uluorta...”

“kendimi kendimden uzak hissediyorum...”

“kendimi bırakmak, unutmak, uyumak istiyorum...”

“sonra içime ve hatta dışıma kapandım...”

“insan, hiçbir şeye alışmamalı...”

“göç benim içimde, nereye gitsem varamadığım yerdeyim.”