Neslihan Er Amuce

Pamukkale Üniversitesi'nde 2022/2023 akademik yılında yaklaşık 140 yabancı öğrencinin, puanları değiştirilerek tıp ve diş hekimliği fakültesi gibi bölümlere kaydedildiği ortaya çıktı. Sistemde değişiklik yapma yetkisi olan kişilerin yabancı öğrencilerin kayıtlarını para karşılığında yaptıkları iddia edildi. (Cumhuriyet - Sena Tufan)

someone connected LIVING BRAIN CELLS to an LLM Cortical Labs grew 200,000 human neurons in a lab and kept them alive on a silicon chip, they taught the neurons to play Pong, then DOOM now someone wired them into a LLM... real brain cells firing electrical impulses to choose every token the AI generates you can see which channels were stimulated, the feedback from the neurons in choosing that letter or word

Tonight, we reached an agreement with the Department of War to deploy our models in their classified network. In all of our interactions, the DoW displayed a deep respect for safety and a desire to partner to achieve the best possible outcome. AI safety and wide distribution of benefits are the core of our mission. Two of our most important safety principles are prohibitions on domestic mass surveillance and human responsibility for the use of force, including for autonomous weapon systems. The DoW agrees with these principles, reflects them in law and policy, and we put them into our agreement. We also will build technical safeguards to ensure our models behave as they should, which the DoW also wanted. We will deploy FDEs to help with our models and to ensure their safety, we will deploy on cloud networks only. We are asking the DoW to offer these same terms to all AI companies, which in our opinion we think everyone should be willing to accept. We have expressed our strong desire to see things de-escalate away from legal and governmental actions and towards reasonable agreements. We remain committed to serve all of humanity as best we can. The world is a complicated, messy, and sometimes dangerous place.

Boğaziçi’nde herkes mutluydu.“1500 aldıysak artık derse girmeye gerek yok herhalde…” Şakalar dönüyor. Özgüven tavan. Dr. Erol İnelmen öngörülemezdi. Herkesin ismini bilirdi. Bir kampüsten diğerine yürürken kulağında kulaklık, müzik dinlerdi. Sanki üniversite onun evi gibiydi. Bir gün biri sordu: — Hocam niye bu kadar yüksek not veriyorsunuz? Cevap 1990’ların içinden geldi: “Çocuklar… Bu ödevi yapmak için ne yapıyorsunuz? Kütüphaneye gidiyorsunuz. Kitabın numarasını bilgisayardan buluyorsunuz. Raflardan indiriyorsunuz. Araştırıyorsunuz. Düşünüyorsunuz.” Sonra durdu. “İleride bilgiye tek tuşla belki yapay zeka ile ulaşılacak. Ama insanlar zihnini kullanamayacak. Şu an yaptığınız şey çok önemli. Unutmayın beni.” 2020’de vefat etti. Ama o cümle hâlâ yaşıyor. Makine mühendisliği okuyorsunuz. Cıvata çizeceksiniz. Nasıl anlatacak diye beklerken… Elinde bir cıvata, sınıfta dolaşıyor. Havaya atıp tutuyor. “Üç kuruşluk cıvata…” 958 kere tekrar ediyor. Bakışlarımız değişmeyince asistanı gönderiyor. İpucu veriyor. Bir projeyi beğendi diye bana 100 üzerinden 360 verdi. “Hocam o zaman diğer sınavlara girmesem AA gelir mi?” dedim. “Yok, o zaman kalırsın.” Bir başka hikâye: Sınavdan 1000 alan öğrenci soruyor: “Bundan sonra derslere girmesem olur mu hocam?” Cevap: “Bizde eksi notlar da var evladım.” İlk teknik resim dersine girdi. Bir sınavın 3. sorusu sadece şuydu: justice? Adalet? Bütün sınıf yazdı: “and justice for all.” Herkes için adalet. Bu kez o şaşırdı. Derslerde çamaşır ipi gerer, ödevleri mandallarla asardık. Kalbinden rahatsızlanıp hastaneye yattığında ziyarete çamaşır ipi götürdük. Yıllar sonra kampüste görse selam verirdi. Otobüsten el sallardı. Saçınızdaki en ufak değişikliği fark ederdi. Kütüphanede karşılaşınca hep aynı soruyu sorardı: “Teze başladın mı?” Lisans ikinci sınıfta tek dönem dersini aldığın bir hoca, yıllar sonra seni hatırlıyorsa orada başka bir şey vardır. Nazikti. Beyefendiydi. Dünyanın en özgün ders anlatan hocasıydı. Alışılmışın dışında bir zekaya sahipti. “Ben dünyanın en yaşlı yardımcı doçentiyim” diyecek kadar kendisiyle barışıktı. Buenos Aires doğumluydu. Egzantrikti. 1500’lük notlar doğru bilgiye ulaşma gayreti içindi. Asıl not, zihnin ne kadar çalıştığıydı. Bugün bilgi tek tuş uzağında. Ama düşünmek hâlâ emek istiyor. Ve belki de o yüzden O emek için 100 üzerinden 1500 verirdi. O dönemki bilge hocaların… Bir kısmı emekli oldu. Bir kısmı Erol bey gibi aramızdan ayrıldı. Bir kısmı ne yazık ki artık o kampüslerde değil. Ama bıraktıkları şey hâlâ orada. Bir cümlede. Bir bakışta. Bir soruda. Ve bazı hocalar, 100 üzerinden sadece 1500 vermez… Düşünme özgürlüğünü de öğretir. Eğer senin de hayatında böyle bilge öğretmenlerin varsa,yorumlara etiketle. Saygıyla. Selamla.

Dünyanın %20’sine. Tek kalemde, bir imzayla.