1984

นางแบกจะด่ากูมั้ย แต่อีเรื่องนี้ ได้ทุน thacca ไปเทศกาลด้วย

วันแห่งอิสรภาพ ของอดีตนายกรัฐมนตรี ที่หลายคนรอคอย

พี่ขอร่วมยินดีกับน้องๆ ODOS ทั้ง 2,445 คนอีกครั้งนะครับ ผมได้แชร์แนวคิดให้น้องๆ ODOS ที่คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ บอกได้เลยครับว่าทุกคนที่กำลังจะไปศึกษาต่อนั้นเก่งมากครับ ที่ฝ่าฟันมาจนถึงจุดนี้ได้ ในฐานะรุ่นพี่ที่เคยผ่านการใช้ชีวิตในต่างแดนมา 6 ปี ผมอยากจะแชร์มุมมองเล็กๆ ว่าความเก่งอย่างเดียว อาจไม่พอครับ ทำไมผมถึงพูดแบบนั้น? เพราะในวันที่น้องๆ ก้าวออกไปในนามนักเรียนทุน พวกเราไม่ได้แบกแค่ความฝันของตัวเอง แต่เราคือ "ความหวังของประเทศ" ครับ โลกใบนี้กว้างใหญ่มากครับ ประเทศไทยเรามีประชากรไม่ถึง 1% ของโลกด้วยซ้ำ ถ้าเราอยากจะเปลี่ยนประเทศ เราต้องพาตัวเราไปอยู่ในจุดที่สากลยอมรับ โชคชะตาอาจจะเข้าข้างเราบ้างในบางวัน แต่สิ่งที่จะอยู่ติดตัวเราไปตลอดไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน คือ "ความรู้" ที่เราเก็บเกี่ยวมาครับ ผมรู้ครับว่าหลายคนกังวลเรื่องภาษาและการปรับตัว ผมเองก็เคยผ่านมาครับ เคล็ดลับง่ายๆ ที่ผมใช้คือ เตรียมตัว - ภาษาเราอาจไม่เท่าเจ้าของภาษา แต่อ่านก่อนได้ครับ ถ้าเราเห็นเนื้อหาผ่านตามาก่อน พอเข้าห้องเรียนเราจะ "ต่อติด" ได้ไวขึ้นเยอะ อย่ากลัว - สมัยก่อนเวลาพนักงานขายโทรศัพท์โทรมาบ้าน ผมรับสายคุยยาวเลยครับ ถือว่าได้ฝึกภาษาฟรีๆ เขาอยากคุยกับเรา เราก็ใช้โอกาสนั้นฝึกไปเลย ออกไปเจอโลก - อย่าอยู่แค่ในห้องสมุดครับ เข้าชมรม เล่นกีฬา ไปวัดไทย ไปโบสถ์ ไปเที่ยว ไปเดิน หรือไปร่วมกิจกรรมชุมชน สิ่งเหล่านี้จะทำให้น้องๆ เข้าใจวัฒนธรรมที่แตกต่างได้ลึกซึ้งกว่าในตำรา ยุคนี้ AI เข้ามามีบทบาทมาก วิทยาศาสตร์ไม่ได้แยกขาดจากศิลปะและสังคม ผมอยากให้น้องๆ สังเกตเมืองที่ไปอยู่ ดูว่าเขาพัฒนาอย่างไร เขาใช้ชีวิตแบบไหน เข้ามิวเซียมบ้าง สังเกตบริบททางการเมืองในประเทศที่เราไปเรียนต่อบ้าง สิ่งเหล่านี้คือ "ประสบการณ์" ที่จะหล่อหลอมให้เราเป็นคนเก่งที่รอบรู้ครับ สุดท้าย ทุนนี้มาจากหงาดเหงื่อและภาษีจากเพื่อนร่วมชาติของเรา ผมอยากฝากคำถามเล็กๆ ไว้ในใจทุกท่านว่า ตั้งแต่วันแรกที่ออกเดินทางว่า เมื่อเรียนจบแล้ว เราจะกลับมาร่วมออกแบบประเทศเราให้น่าอยู่มากขึ้นอย่างไร? ความเก่งของน้องๆ ในวันนี้ คือจุดเริ่มต้นของการสร้างโอกาสให้คนไทยรุ่นต่อไปในวันหน้า ขอให้การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าที่สุด ผมเป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ

หนูเห็นพี่เขียนอันนี้นึกว่าเกี่ยวกับรัฐสนับสนุน สรุปคือไม่เกี่ยวใช่มั้ยคะ (น้ำเสียงปกติ) ทั้งหมดที่กล่าวมาหนูคิดว่ามันเกี่ยวกับคนเขียนบทมากที่สุดนะคะ

สวัสดีทุกท่านครับ ผม อัพ ณพัทธ์ นรังศิยา รองโฆษกพรรคประชาชนคนใหม่ ขออนุญาตแนะนำตัวอย่างเป็นทางการครับ . หลังการปรับโครงสร้างครั้งล่าสุดของพรรคประชาชน หลายท่านอาจจะเคยเห็นหน้าตาของโครงสร้างใหม่ของพรรค แต่จะมีอยู่คนนึงซึ่งไม่เคยมีข่าวหรืออยู่หน้าสื่ออะไรกับเค้าเลย คนนั้นคือผมเอง . แต่จริงๆ แล้วผมคิดว่าหลายท่านน่าจะเคยเห็นผมแล้ว แต่อาจจะยังไม่รู้จัก เพราะผมที่ทำงานหลังบ้าน ก็จะแอบอยู่ในรูป ในวิดีโอ ในกิจกรรมเกี่ยวกับพรรคมาตลอด . ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่พรรคอนาคตใหม่ จากการชักชวนของรังสิมันต์ โรม ที่ทำกิจกรรมร่วมกันมาตั้งแต่สมัยเรียน เริ่มจากการเป็นผู้ช่วยของ สส.สารวัตรเพียว พออนาคตใหม่ถูกยุบกลายมาเป็นพรรคก้าวไกล ก็ได้รับการชวนมาเป็นผู้ช่วยของพี่ต๋อม ชัยธวัช ตุลาธนเลขาธิการพรรค ดูแลงานสภาและกรรมาธิการ อยู่ได้ซักพัก ก็ขยับมาเป็นผู้ช่วยของพี่ทิม พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรค เมื่อพี่ทิมถูกยุติปฏิบัติหน้าที่ ก็ได้ย้ายมาเป็นผู้ช่วยของพี่ไหม ศิริกัญญา ตันสกุล รองหัวหน้าพรรคฝ่ายนโยบาย ทำงานสองขาทั้งฝ่ายนโยบายและฝ่ายกิจการสภา รวมถึงได้ทำงานร่วมกับกองโฆษกพรรคในยุคของไอติม พริษฐ์ วัชรสินธุด้วย . วันนี้ผมได้รับความไว้วางใจให้ทำหน้าที่รองโฆษกพรรค ในช่วงเวลาที่ท้าทายทั้งต่อพรรคประชาชน ต่อองคาพยพสีส้มทั้งหลาย และต่อประเทศไทยในภาพรวม งานนี้จะไม่ใช่งานที่ง่ายอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามผมขอขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคำวิพากษ์วิจารณ์ที่มีทั้งต่อตัวผมและต่อพรรคที่ผมสังกัด ไม่ว่าจะเป็นคำวิพากษ์วิจารณ์แบบไหน ผมก็ยินดีจะน้อมรับไว้และนำไปปรับปรุงเสมอ . ผมอาจจะเป็นมือใหม่ที่สุดในตำแหน่งนี้ ใครมีข้อแนะนำอะไรในการทำงาน สามารถแนะนำผมได้ตลอด หรือมิตรสหายที่รู้จักผมมาก่อน จะช่วยประชาสัมพันธ์(ด้านดี)ได้ก็จะดีครับ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกโอกาสที่ทุกคนช่วยให้ผมได้เรียนรู้และเติบโตเป็นอย่างยิ่ง และสัญญาว่าจะทำงานอย่างเต็มที่ครับ😊 . ปล. ใน thread นี้จะลองลงรูปที่มีผมแอบอยู่ในที่ต่างๆ เผื่อจะจำกันได้นะครับ