h

Bir kadın, işe giden kocasına sabah kahvaltı hazırlamak zorundadır. Sabahın beşinde kalkıp mutfağa girecek, gözü yaşlı da olsa, uykusuz da olsa, “yorgunum” diye mızmızlanmayacak. Adamın sevdiği gibi çayını demleyecek, yumurtasını tam sevdiği kıvamda yapacak, sofrayı kuracak, “Afiyet olsun kocacığım” diye eline verecek. “Ben de çalışıyorum” diye yatan, kocasını aç açına işe gönderen kadın, eş değildir. Kocan her sabah senin için ter döküp para kazanırken, sen ona bir tabak kahvaltı hazırlamaktan bile kaçıyorsan, senin bu evdeki yerin “eş” değil, “yük”tür. Gerçek kadın kocasını krallar gibi uğurlar. Geri kalanlar ise sadece “modern” diye yutturulan fasa fisodur. Kahvaltı hazır değilse o evde mutluluk da yoktur, bereket de yoktur.

zengin şunun tadını ne bilsin