Nick Fassolas

Κάθε άνθρωπος είναι ένα βιβλίο με εκατοντάδες σελίδες. Εμείς διαβάζουμε μόνο τον τίτλο και το εξώφυλλο και νομίζουμε ότι ξέρουμε την ιστορία.

Δύο αδύναμοι άντρες, μετριότητες με κοστούμια, καθισμένοι σαν τουρίστες μπροστά στα ερείπια ενός πολιτισμού που θα τους έφτυνε κατάμουτρα. Ο Macron, ο Γάλλος «πρόεδρος των τραπεζιτών», ο άνθρωπος που μετέτρεψε τη Γαλλία σε μια χώρα όπου κάθε εβδομάδα καίγονται προάστια, όπου η αστυνομία δεν μπαίνει πια σε ολόκληρες γειτονιές, και που συνεχίζει να φωνάζει για «ευρωπαϊκή κυριαρχία» ενώ ανοίγει τα σύνορα διάπλατα. Δίπλα του ο Μητσοτάκης, ο Έλληνας «εκσυγχρονιστής» που κυβερνά σαν να είναι η Ελλάδα μια θυγατρική πολυεθνικής. Μιλάει για «ευρωπαϊκές αξίες» ενώ η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη γεμίζουν παράλληλες κοινωνίες, εγκληματικότητα και πολιτισμική παρακμή. Δεν είναι απλά τραγική ειρωνεία, είναι προσβολή. Κάθονται εκεί, δύο καλοταϊσμένοι τεχνοκράτες, και συζητούν για «το μέλλον της Ευρώπης» μπροστά σε ναούς που χτίστηκαν από ανθρώπους που πίστευαν στην αριστεία, όχι στην ισότητα των αποτελεσμάτων. Σε πολίτες που υπερασπίζονταν την πόλη τους με το αίμα τους, όχι που την παρατούσαν σε εισβολείς με το πρόσχημα της «ανθρωπιάς». Σε φιλοσόφους που μιλούσαν για το καλό και το ωραίο, το ήθος και τις αρετές κι όχι για «πολυπολιτισμικό εμπλουτισμό» με πληθυσμούς που φέρνουν μαζί τους μεσαιωνικές αντιλήψεις. Αυτοί οι δύο δεν είναι ηγέτες. Είναι διαχειριστές της παρακμής. Ακόμα και όταν η Ευρώπη καίγεται, ακόμα και όταν οι λαοί φωνάζουν, ακόμα και όταν η ιστορία τους κοιτάζει κατάματα και γελάει ειρωνικά, αυτοί παραμένουν πιστοί υποστηρικτές της γελοίας και καταστροφικής ιδεολογίας τους. Είναι η φωτογραφία δύο ανθρώπων που έχουν παραδώσει τον πολιτισμό τους χωρίς καν να πολεμήσουν, και έχουν το θράσος να κάθονται μπροστά στα απομεινάρια εκείνων που πραγματικά τον έχτισαν.

Η pop κουλτούρα έχει κάνει τη σεξουαλικότητα φθηνό προϊόν. Τα κορίτσια μαθαίνουν ότι η μόνη τους αξία και δύναμη είναι να φαίνονται σέξι. Τα αγόρια μαθαίνουν το σεξ από το πορνό: βίαιο, γρήγορο, χωρίς συναίσθημα. Και οι δύο πλευρές μεγαλώνουν με την ιδέα ότι η σεξουαλικότητα είναι κάτι φθηνό και εμπορικό, όχι βαθύ και προσωπικό που χτίζεται με εμπιστοσύνη. Το χειρότερο; Τους το παρουσιάζουν ως «ελευθερία» και «χειραφέτηση», ενώ είναι η πιο παλιά παγίδα: να πουλάς το σώμα σου και να το ονομάζεις πρόοδο.

Όταν βλέπεις αυστηρή, "αλλά" - ξέρεις τι σημαίνει. Ότι σήμαιναν και οι υπόλοιπες αυστηρές, "αλλά". Αν οι πολιτικές δεν είναι υπέρ της χώρας, τότε δεν είναι δίκαιες. Άνθρωποι εντελώς αδύναμοι και φοβικοί.

@LeonPalaiodimos Εδώ τους ψηφίζουν επειδή έχουν ωραία φρύδια (αληθινή περίπτωση). Φαντάσου να πάρουν και φασόν μήνυμα.

Εχθές έλαβα ένα μήνυμα από έναν πρώην υπουργό και βουλευτή και ένα μήνυμα από έναν βουλευτή. Του νομού μου. «Γιώργο μου, χρόνια πολλά με υγεία …». Το θέμα είναι ότι ο Γιώργος, ο πατέρας μου δηλαδή, πέθανε πριν 2 χρόνια και τον αριθμό του τον έχω κρατήσει εγώ. «Γιώργο ΜΟΥ», αλλά δεν ξέρεις ότι πέθανε. Και αναρωτιέμαι: Υπάρχουν πολίτες που ψηφίζουν πολιτικούς επειδή τους στέλνουν μαζικά φασόν μηνύματα για ευχές σε γιορτές που δήθεν είναι προσωπικά; «Ευχές» φασόν που δεν απευθύνονται στο πρόσωπο αλλά σε κάποιον που τυχαίνει να λέγεται Γιώργος και τυχαίνει να είναι σε μια λίστα με χιλιάδες τηλέφωνα;

Όταν βρεθείς στο εξωτερικό και τυχαία συναντήσεις μια παρέα Ελλήνων, ο αέρας γίνεται αμέσως ελληνικός. Το αναγνωρίζεις στον τρόπο που μιλάνε, που χαιρετιούνται, στους μορφασμούς, στις εκφράσεις, στα χαμόγελα και στις λέξεις. Αυτό είναι η κουλτούρα σου, το νιώθεις μέσα σου, είναι κομμάτι της εθνικής σου ταυτότητας, ξεχωριστή και μοναδική. Κι αυτό θέλουν να το ισοπεδώσουν. Αυτή η ζωντάνια που νιώθεις είναι μια κουλτούρα που αρνείται να γίνει απλή κατανάλωση, να εξαφανιστεί. Και είναι δική μας η ευθύνη να την κρατάμε ζωντανή, όπως το έχουμε κάνει επί χιλιάδες χρόνια.

Weak men can never represent, let alone lead, the brave and visionary people who built Western civilization. When strong leaders are absent, weak men who call themselves leaders will not preserve it—they will bury it.

Άχρωμοι, άοσμοι, παθητικοί, άνευροι, οκνηροί, ασπόνδυλοι και ηθικά σάπιοι γραφειοκράτες. Στα χέρια αυτών των άθλιων και διεφθαρμένων γραφιάδων βρίσκεται η τύχη του ευρωπαϊκού πολιτισμού και η μοίρα των λαών που τον γέννησαν.

Είναι σαν να λέμε ποιος μπαίνει στο σπίτι σου και ποιος όχι. Προτιμώ να είμαι εγώ αυτός που αποφασίζει.Το ίδιο ισχύει και για την επιχείρηση που έχτισα με αίμα και ιδρώτα και μου ανήκει. Το κράτος δεν είναι συνέταιρος μου, δεν ρισκάρει μαζί μου κάθε μέρα, ούτε βάζει πλάτη όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Εγώ είμαι ο κύριος υπεύθυνος και θέλω να αποφασίζω εγώ ποιον προσλαμβάνω και ποιον όχι.

@nfassol Νομίζω πως εδώ η ανάγνωση είναι λίγο λάθος...Δεν είναι παρέμβαση στο ποιον θα προσλάβεις. Είναι έλεγχος στο αν αποκλείεις χωρίς λόγο. Άλλο επιλογή, άλλο αποκλεισμός.

Καμία δουλειά, όπως άλλωστε και σε εκατοντάδες άλλα πράγματα.

Ποτέ πριν στην ιστορία μια προηγμένη κοινωνία δεν είχε σκόπιμα οργανώσει την τόσο γρήγορη αντικατάσταση του γηγενή της πληθυσμού, τόσο σε δημογραφικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο. Είναι εντελώς πρωτόγνωρο. Στο παρελθόν υπήρξαν εισβολές, κατακτήσεις ή αργές δημογραφικές αλλαγές, αλλά ποτέ εσωτερική, συνειδητή και ταχεία αντικατάσταση από τις ίδιες τις ηγετικές ελίτ. Σήμερα, οι πολιτικοί, οικονομικοί, ακαδημαϊκοί και μιντιακοί κύκλοι στη Δύση προωθούν ή ανέχονται μαζική μετανάστευση από την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, ενώ η γεννητικότητα των ιθαγενών πληθυσμών έχει πέσει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα (κάτω από 1,5-1,8 παιδιά ανά γυναίκα). Μέσα από πολιτικές οικογενειακής επανένωσης, ασύλου και πολυπολιτισμικότητας, και με μια ιδεολογία που παρουσιάζει την εθνική ομοιογένεια ως ρατσισμό ή παρωχημένη ιδέα, συντελείται μια ριζική αλλαγή. Δεν είναι φυσικό φαινόμενο ούτε απλή συνέπεια πολέμων και οικονομίας, είναι συνειδητή πολιτική επιλογή. Η μετατροπή είναι ορατή και μετρήσιμη: σε γειτονιές, σχολεία, στατιστικά εγκληματικότητας και εκλογικές συμπεριφορές. Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι δεν γίνεται κρυφά, αλλά απροκάλυπτα και χωρίς ίχνος ενοχής.

Ακριβώς τα ίδια μας έλεγαν και εδώ στην Ελλάδα. Ότι είμαστε «πολίτες του κόσμου», ότι πρέπει να νοιαζόμαστε για όλους εξίσου, ότι η δημοκρατία βασίζεται μόνο στα ατομικά δικαιώματα. Και όμως, βλέπουμε καθημερινά τι συμβαίνει: Τα νησιά μας πλημμυρίζουν από παράνομους λαθρομετανάστες που φτάνουν μαζικά από Λιβύη και Τουρκία. Χιλιάδες αφίξεις κάθε χρόνο, εγκληματικότητα που αυξάνεται, σχολεία και γειτονιές που αλλάζουν, πολιτισμός που διαλύεται. Η δημοκρατία και η κοινωνική συνοχή χρειάζονται κοινή ταυτότητα, κοινή ιστορία, κοινή εμπιστοσύνη. Όταν ο λαός αντικαθίσταται, όλα αυτά καταρρέουν. Δεν είναι μίσος να υπερασπίζεσαι τον τόπο σου. Είναι ευθύνη απέναντι στους προγόνους μας και στα παιδιά μας.Η Ελλάδα χρειάζεται άμεση διακοπή των ροών και μαζικό επαναπατρισμό (remigration) όλων των παράνομων. Όχι άλλη αντικατάσταση. Όχι άλλη άρνηση της πραγματικότητας.

Οι πολιτικοί και όσοι ανήκουν στις ελίτ μας αντιμετωπίζουν πρωτίστως ως ψηφοφόρους, ως εργατικό δυναμικό, ως καταναλωτές και ως φορολογούμενους. Ως πολίτες μας βλέπουν σπάνια, ενώ ως άτομα με εγγενή ανθρώπινη αξία σχεδόν ποτέ.

Politicians

@Ioannis_Cook @Vasilis_gr1

Μη σκίσεις κάνα καλσονε πρόσεχε.

Είναι εισβολή.

Πάντως, για να λέμε και καμιά αλήθεια εδώ μέσα, τέτοιον σοσιαλιστή πρωθυπουργό είχαμε πολλά χρόνια να δούμε σε αυτή τη χώρα.

Men are naturally wired as protectors and providers. Fatherhood aligns deeply with this evolutionary instinct. It gives us purpose by enabling us to protect our family, provide for our loved ones, and build a lasting legacy through our children.

Η υπερβολική χρήση των λέξεων “δημοκρατία” και “ελευθερία” είναι συνήθως ένδειξη του ακριβώς αντίθετου.

Age is a matter of mind over matter. If you don’t mind, it doesn’t matter.