-

همین الان مچ ذهنت رو بگیر.

توی شیفتام عاشق این ساعت‌های شبم متاسفانه. وقتی تاریکی مطلق جهان اطرافم رو بلعیده ولی ما یه مشت دیوونه‌ی معتاد به اپی‌نفرین از اینور میریم اونور

@_fion4_ من سفید هم داشتم هیچوقت بوش بد نبوده. شاید من از اوناش نداشتم. آخه چقدر بوی بد؟ یعنی با بوی لیلیوم متفاوته؟

@nothinghichi سفیداش بوی خوبی نمیدن واقعا اونا که سفیدن وسطشون سرخابی بوشون بی نظیره

باورم نمیشه به بوی لیلیوم گفته «بوی گند»

سیو کردم توی گوشیم داشته باشمش حالا میخوام سعی کنم دو ساعت پشت هم تمرکز کنم

بوی پیاز داغ رو خیلی دوست دارم. البته به شرطی که در مکان بسته پخش نشده باشه

باد ملایم و خیلی خنکی از پنجره میاد. از اونا که میتونی تن برهنه‌ت رو بهش بسپاری و نگران سرماخوردن روده‌هات نباشی.

یه چیزی گفت این دختره مغزم داغ کرد اینقدر بهش فکر کردم.

واقعیت اینه که بین من و تو تا آخر عمر دیگه هرچی حرمته شیکست.

باید از ننه‌ت بپرسی پدرت ظالمه یا نه

این حس بیزاری از نوع بشر، معمولا نه از «انسان به عنوان یک کلیت» بلکه از برخورد با نسخه‌های ناقص، ترس‌خورده، خودمحور یا ناهماهنگ انسان شکل می‌گیرد که بنده همونا رو گاییدم

مشکل انسان‌ها «بی‌فایده بودن» نیست. مساله این است که اغلب در سطح غرایز، ترس‌ها و منافع کوتاه‌مدت گیر می‌کنند. اما این تمام تعریف انسان نیست. تعریف انسان دقیقا در تنش بین سقوط و امکان فرار از آن شکل می‌گیرد.

همان بهتر که سر در کاسه‌ی گندم نگه دارد گر از پرواز نشنیده‌ست مرغ خانگی چیزی

اینقدر در طول شب رفتم پایین و پایین و پایین‌تر که حالا در این نقطه‌ از زیر زمین که ایستادم، احتمال اینکه برم با اکسم سکس کنم خیلی بیشتر از احتمال اینه که به این حالم غلبه کنم.

انگار یهو سنگ خورده به شیشه‌ی عاطفه‌م و هزار تیکه شده و فرو هم نمیریزه. فقط براده‌هاش به طور مداوم و با هر حرکت من روی بافت عاطفی وجودم خط میندازه به چه پررنگی‌ای.

پناه می‌برم به کتابهام از شر دنیای شما.

برو کیرم دهن اکثریت قریب به اتفاق مردها شد.

باید همین حالا میرفتم بار. از همونا که تاریکه و احتمالا بارانی‌آبی‌مشهور رو پخش میکنه و پر از مردهایی با چشم‌های غمگینه.

«اینجا چیزی هست که هنوز اتفاق نیفتاده» همین برای من کافیه تا در رو هل بدم.

تنم میخاره که به چیز ناشناخته‌‌ای برخورد کنم. چیزی که یا بیدارم کنه یا کاملا نابود.