EvlatMad

Anılar... Hepsi şüpheli...

@ruesv2 @berlusconi0000 Abicim şurada somut örnek yazmadan böyle caka satmak olmuyo be

@berlusconi0000 aynı yapılmıs isi baska çözüm yöntemi ile para kazanılabilir mevcut 2 isim bu sekilde

yapılcak o kadar çok iş ve girişim var ki sermayesi olup yerinde durabilenleri anlamıyorum

içimizdeki boşluk hissiyle mücadele etmeyi de allaha bıraktık. anlamadığımız şeyler. böylesi daha iyi

İşte özgürlük de budur a. Arzunun da esiri olmamak

Salihlerden birisine “Neyi arzu ediyorsun?” diye sorulduğunda, “Arzu etmemeyi arzu ediyorum.” diye cevap verdi.." Abdulkadir Geylani (k.s.)

ailen de dahil olmak üzere insanlar seni daha az gördüklerinde sana daha fazla saygı duyuyo

“Allah Teala yalnızca vermek için alıkoyar.”

yanlış yerde elinizden gelenin en iyisini yapsanız bile asla yeterli olmaz ama doğru yerde sadece varlığınız bile kutlanır.

Annem bana “çiçekler sevilmek için başını uzatmazlar, açmamış gonca dahi olsa sevmek isteyen elini kendi uzatır boynunu bükme” demişti. Zaman bu sözü doğrulamakla geçti.

İndigo ruhlar, sezgisel olarak insanların gerçek niyetlerini hissedebilir. Karşısındaki kişi ile enerjisinin uyuşmadığını anladığında,içsel olarak bir uyarı alırlar. Bu yüzden indigolar, sahte ilişkilerden, yüzeysel sohbetlerden, menfaat temelli bağlardan uzak durma eğilimindedirler. İş hayatında, eğitim sisteminde, geleneksel sosyal ilişkilerde boğulabilirler çünkü bunlar indigoların ruhuna hitap etmez. Sisteme uyum sağlayamadığı için isyankar ya da depresif olabilir. İndigolar, iki şekilde dünyaya hizmet ederler: Aktivatörler olarak,Bilinci uyandıranlar. Hatırlatıcılar olarak,Eski bilgiyi geri getirenler. Bazıları sistemin içinde kalarak, onun yavaşça değişmesini sağlar. Bazıları ise tamamen sistemin dışına çıkarak yeni yollar açar. İndigoların gerçek misyonu, dış dünyayı değil, bilinci değiştirmektir. Ve bilinç değiştiğinde, gerçeklik de değişecektir. İndigoların uyanışı, genellikle sistem içinde büyük bir çöküş yaşadıklarında başlar. Bunun sebebi şudur: Eski kimlik çözülmeden, yeni kimlik açığa çıkmaz. Büyük bir kişisel kayıp, Ruhsal bir kriz, Bir hastalık, Maddi ya da sosyal bir yıkım, Sevgisizlik, yalnızlık, terk edilme, Derin bir anlamsızlık hissi,şeklinde kendini gösterebilir. Çünkü uyanış, büyük bir kırılma olmadan gerçekleşmez.

Sarsılmaz bir kafa yapısı inşa etmen gerekiyorsa eğer hayatta kontrol edemediğin şeylere enerji harcama. Kontrol edebildiklerine odaklan ve hayatını değiştir. Stoa felsefesinin 2000 yıllık temel ilkesi modern psikolojinin keşfettiği en güçlü mental sağlık prensibidir. Epictetus, M.S. 100'ler: "Bazı şeyler bizim elimizdedir, bazıları değildir. Mutluluk bu ikisini ayırt edebilmektir." Modern psikolojide adı: "Dichotomy of Control." Stephen Covey "7 Habits" kitabında aynı kavramı "Circle of Concern vs Circle of Influence" olarak adlandırdı. Beynin prefrontal korteksi kontrol edilebilir konulara odaklanınca dopamine salgılar. Kontrol edilemez konulara odaklanınca kortizol salgılar. Stres ya da güç kararı sen veriyorsun. Always. PEKİ KONTROL EDEBİLDİKLERİN NELERDİR? 1. Hazzı erteleyip ertelemememiz. ("Marshmallow Test" Stanford psikoloğu Walter Mischel araştırması. 4 yaşındaki çocuklara 1 marshmallow verildi, "15 dakika beklersen 2 marshmallow alırsın" dendi. 40 yıl sonra bekleyebilen çocuklar daha yüksek gelir, daha sağlam ilişki, daha az bağımlılık. Hazzı erteleme yeteneği IQ'dan daha iyi hayat başarısı göstergesi. Yani sen şu an telefon yerine kitap alırsan geleceğini fiziksel olarak değiştiriyorsun.) 2. Kendimize verdiğimiz sözleri tutup tutmadığımız. 3. Hatalarımızdan ders alıp almamız. 4. Kalbimizle beynimizi doğru şekilde dinleyip dinlememiz. 5. Alışılmışın dışına çıkıp çıkmamamız. 6. Tutumun. 7. Düşüncelerin. (Pozitifte misin, negatifte mi?) (Düşüncelerin beynin fiziksel yapısını değiştiriyor. Sürekli negatif düşünen adamın beyninde amigdala büyüyor (korku merkezi). Sürekli pozitif düşünen adamın beyninde prefrontal korteks kalınlaşıyor (mantık merkezi). Yıllarca yapınca bambaşka anatomik yapıda bir beyin oluyor. Düşünce kelime değil, fizik.) 8. Bakış açın. (Birisi yağmura söver birisi yağmurda dans eder.) 9. Vizyonun. (Geleceğe bakışın ve umudun.) 10. Vücuduna ve sağlığına dikkat edip etmediğin. (Ne yediğin, ne içtiğin, spor yapıp yapmadığın.) 11. İnsanlara nasıl davrandığın, enerjini nasıl yönettiğin. 12. Hangi kitapları okuduğun. (Sufi öğretisi: "Bir adamın kitaplığı ruhunun aynasıdır." Okuduğun her kitap bilinçaltına bir tohum ekiyor. 1 yıl sonra o tohum düşüncelerini şekillendiriyor. 5 yıl sonra karakterini. Sen kitap seçerken geleceğini seçiyorsun. Boş kitap okuyan adam boş bir adam oluyor 10 yıl sonra. Bilinçli kitap okuyan adam bilinçli bir adam oluyor.) 13. Zamanını nasıl geçirdiğin. 14. Ne kadar çok şükür edip teşekkür ettiğin. ("Gratitude Practice" araştırmaları" Her gece 3 şükür yazan insanlarda 8 hafta sonra serotonin seviyesi %23 artmış, kortiZol seviyesi %23 azalmış. Yani şükür sadece manevi pratik değil biyokimyasal antidepresan. Ücretsiz. Yan etkisi yok. Hap gerektirmiyor. Sadece kalem ve kâğıt.) 15. Ne kadar çok risk aldığın. 16. Yardım isteyip istemediğin. 17. Ne kadar çok çabaladığın. 18. Paranı nasıl harcadığın. 19. Bugün gülümseyip gülümsemediğin. ("Facial Feedback Hypothesis." Sen önce gülümse sonra beden "demek ki mutluyum" sinyali alır → beyin gerçekten endorfin salgılar. Yapay gülümseme bile gerçek mutluluk üretiyor. Beyin yüze, yüz beyne emir veriyor. Çift yönlü. Bu yüzden sabah uyanır uyanmaz 30 saniye aynaya gülümse. Hatta zorla gülümse. Vücut kandırılıyor ama sonuç gerçek.) 20. Başarısızlıktan sonra tekrar deneyip denemediğin. 21. Kimlerle görüştüğün. (Boş adamın arkadaşları da boş olur.) 22. Ne kadar dürüst olduğun. (Dürüstlük her zaman kazandırır sen kaybettirdiğini düşünsen de.) 23. Kendini sevip sevmediğin. Son olarak bu hayatı nasıl yaşamayı seçtiğin. Hayatta kontrol edebildiğin şeylere odaklanıp zaman harcadıkça gelişirsin. Değiştirmediğimiz şeylere odaklanmak zaman ve enerji israfıdır. Çünkü bir sonuca varamazsın. "Akıllı adam değiştiremeyeceği şeye üzülmez. Değiştirebileceği şeye odaklanır." "Locus of Control." İçsel kontrol odaklı insanlar depresyondan %3 daha az etkileniyor, hayat memnuniyeti %40 daha yüksek. Dışsal kontrol odaklı insanlar sürekli "hayat haksız" diyor. Aynı dünyada yaşıyorlar. Tek fark bakış açısı. Ekonominin durumunu değiştiremezsin. Ailenin sana davranışlarını değiştiremezsin. İnsanların hal ve hareketlerini değiştiremezsin. Siz siz olun. Kendi hayatınızın iyi veya kötü karakteri olun. Hata yaparsanızders alın. "Bu bana ve çevremdeki insanlara iyi gelmiyor" devam etmemeliyim diye düşünün. "Bu bana iyi geliyor" devam etmeliyim diye düşünün. Ne olursa olsun. Enerjinizi. Düşüncelerinizi. Aklınızı. Doğru yönetin. Enerji + düşünce + akıl. Bedeli ödenmiş, kazanılmış üç hazine. Çoğu adam bunların rastgele dağıtıyor kazara enerji harcıyor, başkalarının düşüncesiyle yaşıyor, aklını internete kiraya veriyor. Sen bilinçle yöneteceksin. Çünkü bu üçü senin elinde olan tek gerçek silah. Gerisi kâinatın kararı. Yenilmezliğin bir sırrı da budur.

İnsan bazen en ağır darbeyi, karşısındaki insandan değil… Kendi görmezden geldiklerinden yer. Çünkü gerçek çoğu zaman bir anda ortaya çıkmaz; küçük çelişkilerle, içine oturmayan hislerle, sustuğun gecelerle yavaş yavaş kendini belli eder. Ama insan sevdiğinde mantığını değil, umudunu dinler. Kırıldıkça biraz daha susar, değersizleştirildikçe biraz daha “belki düzelir” diye bekler. Sonra bir gün dönüp aynaya baktığında şunu fark eder: Karşısındaki onu bir anda yıkmamıştır aslında… İnsan, kendinden vazgeçtiği yerde çökmüştür. Çünkü kimse bir gecede kaybetmez kendini; insan önce sınırlarını verir, sonra gururunu, sonra öz saygısını… En sonunda da “Ben bunu neden kendime yaptım?” sorusunun içinde kalır. İşte en ağır yüzleşme budur. Karşındakiyle değil, kendi seçimlerinle baş başa kalmak… Ve insan o noktada şunu öğrenir: Sevgi, insanı küçültüyorsa adı sevgi değildir. Çünkü gerçek sevgi insanı muhtaç değil, güçlü hissettirir...

2 gün sonra 40’ı tamamlıyorum yazayım: başarılı insanlardan tavsiye dinlemeyin. özellikle istemediğiniz tavsiyelere kulak asmayın. aile her şeydir. istisnalar kaideyi bozmaz. 13,6 milyar yıllık evrende köpek sevmenin, şarkı söylemenin, bisiklete binmenin, sevgilinin yanında osurup eve kurbağa girmiş yaa demenin mümkün olduğu tek yer burası. hobiler edinin ve kısıtlı vaktinizin kıymetini bilin. depresyon hareketli hedefleri vuramaz, gündelik hareket ve düzgün uyku sizi hiç sanmadığınız kadar dinç tutar. psikolojik sandığınız sorunların metabolik olma ihtimali vardır, doğru düzgün yemekler yemeye özen gösterin. yemek yapmayı öğrenin. paranızı biriktirin, düşük riskli uzun vadeli yatırımlar yapmayı öğrenin. ayda 100 lira bile olsa birikim alışkanlığınız olsun. yeter ki o kumbara her ay + yazsın. nasıl geçmişteki kendimizi hatırlayıp bazı duygulara boğuluyorsak, gelecekteki kendimizi tahayyül etme şansımız da var. iradenizi zorlayan her davranış için gelecekteki kendinizi hayal edin, o davranışı onun için yapın. ona hediye edin. kendini sevmek, tıpkı eş ve sevgiliyi sevmek gibi emek ister. sigaraya başlamayın. başladıysanız allen carr’ın “sigarayı bırakmanın kolay yolu” kitabını bir defa baştan sona okuyun. “bu bilgi bana gerçekten lazım mı?” çok kritik bir sorudur. merak ettiğiniz her şeyin önünde bu soruyu bulundurun. kafanız karışıksa yürüyün. çok doluysa yazın. bomboşsa müzik dinleyin. 3 ayda bir kan testi yaptırın, eksiğiniz neyse üzerine gidin. kışın d vitaminini eksik etmeyin. bir şey olmaya çalışmayın. huzurlu, kendi halinde bir insan olursanız hayat sizi olmak istediğiniz yerlere yaklaştırır, seçim şansları tanır. şans kapıyı çalınca hazır olun yeter. bazı şeyler bazen olmaz. yasını tutun, fırtınayı dindirin. kapılar camlar kapalı, dünyadan gizli ağlayın. sonra ya yeniden başlayın, ya da yeni bir şeye başlayın. affetmeyi öğrenin. anne baba da, okuldaki hoca da, dallamalık yapan sevgili de hayatı ilk defa yaşıyor. sürekli nefretle yaşamak zehri içip başkasının ölmesini beklemek gibidir. gerekli görürseniz terapi alın, ama bundan kimseye söz etmeyin. her şeyi doğru düzgün yapmanın yolu iyi yemek, hareket etmek ve düzenli uykudan geçer. bunları halleden gerisini kolayca yürütür.

Psikolojiye göre; kaçıngan bağlananlar aslında ilişkilerden değil, bağımlı olmaktan korkarlar. Sizin onlar için gerçekten önemli olduğunuzu, modunuzun onların modunu etkileyebileceğini ve sizi kaybetmenin canlarını yakacağını fark ettikleri an, bu durum bağımsızlıklarına bir tehdit gibi hissettirmeye başlar. Ve bağımsızlıkları tehdit altında hissettiğinde, içgüdüsel olarak yaptıkları ilk şey arkalarına bakmadan uzaklaşmaktır.

Bir insanı en iyi gittiğinde tanırsın. Oyun bitmiştir çünkü, tamamen kendi olur o saatten sonra. Nasıl gitti, gittikten sonra ne yaptı, kime gitti, arkasına baktı mı.. arkasından bakarken anlarsınız.

Hiç bitmez sandığın nice vazgeçemeyeceğin şeyi hiç ummadığın bir anda ebediyyen kaybedersin. Bu defa da verdiği acının hiç bitmeyeceğini sanırsın ama zaman geçer, bir bakarsın ki sana kalan tek hatırası olan acıyı bile kaybetmişsin. İşte o an dönüşüm sürecin tamamlanmış olur. İnsanlar, tekrarı mümkün olmayan çok önemli şeylerini yitirince, onun acısıyla başka birine dönüşürler. Bu yüzden sıradışı etkiye sahip ve olgunlaşmış herkesin bir kırılma noktası; geriye kalan her şeyi önemsizleştiren yaşanmışlıkları ve işlemekten korkmadıkları günahları vardır. ​Çünkü insan kaybetmelere mecburdur. Sevdiklerini kaybedersin, heyecanını kaybedersin, masumiyetini, hevesini, sağlığını, duygularını, aşkını, gençliğini ve hedeflerini kaybedersin... Kaybetmelerin sonu da yoktur. Ne kadar çabalasan da her şeyi doğru yapamazsın. Bir sabah uyanırsın, bilincin sert bir darbeyle harekete geçer ve bir gecede doğru sandıkların yanlış olur. Bu yüzden insan, yanlışlarının da kıymetini bilerek, iddialı söylemlerden kaçınıp hayatın akışına karşı mütevazı olmalıdır... Ve ​ölmek, sadece biyolojik canlılığının sona ermesi değildir; bazen hayata dair tüm hayal ve heveslerini yitirerek de kusursuz bir şekilde ölümü tatmış olursun. Bazı soğumaların da telafisi yoktur. Hayallerini gerçekleştirememek bir hüsrandır ama bundan beteri, ulaştığın hedeflerin ve yaşadığın zirvelerin sonucunda tükenmek, amaçsızlaşmak ve yaşama dair ümidini yitirmektir... Evet, ben de çabaladım ve her şey daha iyi olsun diye çabalarken içimdeki yaşam hevesini zedeledim. Dağınıklığın ve bayağılığın içinde biraz salabilseydim bundan daha kötüsü de olmazdı belki. Sonu olmayan bu mücadele ve anlam dünyasındaki ilerleme arzusu bir gün gerçekten ruhumu iyileştirecek mi, bilemiyorum...

Gidersin gidersin nihilist olursun, ardından deist. Bir tur tasavvuf gelir, araya felsefe girer. Bir olay olur, durumun değişir. Arada küfür de edersin ama sonunda yine evine dönersin. Kimi geç anlar, kimi inat eder anlamaz. Ama felsefeyi didik didik ettikten sonra gelinen son genelde bu oluyor.

travmatik bir deneyimden geçtiyseniz kendinizi korumak ve hayatta kalmak için kurban rolünden çıkıp saldırganı taklit edebilirsiniz. uçuruma uzun süre bakarsan, uçurum da senin içine bakmaya başlar sözü boşuna değil. uçuruma bakarken dışarıdaki nesneyi gözlemlediğini sanırsın ama uçurun senin zihninde yer edinmeye başlar. bu durum özünüze zarar vermese de özün dünyaya yansıyan tezahürünü etkiler çünkü saldırganı alt etmek için artık ona dönüşmüşsünüzdür

Ben de bu simülasyon hakkındaki kavradıklarımı açıklayacak olsaydım şunları derdim; -Hiç kimse, buna hakikat eli değmiş peygamberler de dahil olmak üzere simülasyonun dışında nasıl bir yapı var bilmiyor. -Gerçeklik ve boyutsal anlamda oldukça düşük seviye bir evrende var alıyoruz, şuanki simülasyon bir tasnif yeri dualite ve zıtlık evreni -Kıyamet yani Diriliş günü ise mevcut bulunduğumuz simülasyonun faz değiştirerek bir sonraki gerçeklik ve boyutsal manada daha yüksek seviyeye geçecek olması bütün evrenin dürülüp yeniden bir evren kurulması -Aslında her şeyin *rastgele* gözüktüğü bir düzen aslında onu derinden inceleyenler için aslında hiçbir şeyin ama gerçekten hiçbir şeyin rastgele yaşanmadığı her şeyin ise aslında altında çok ileri düzey bir düzen yattığı apaçık ortada. Koca evrende bütün yapıların ince iplerle bağlı olduğu en ufak detayına kadar hassaslıkla tasarlandığı ve sürekli olarak işlendiği çok ilginç bir yapı var. Bir musibet başa rastgele gelmiyor veya birisiyle rastgele bir nedenden ötürü tanışmıyorsunuz veya bir düşünce aklınıza nedensiz bir şekilde gelmiyor. -Tanrıyı ne kadar kudretli bir yaratıcı olarak hayal ediyorsanız onu sonsuz ile çarpın ve o kadar kudrete sahip olduğunu akıl edin. İnsanlar olarak Tanrı'nın ne derece büyük olduğunu anlamakta yetersiziz. İnsanların genelde inkar ettiği tanrı anlayışı ise geleneksel, politik bir tanrı. Eğer birisi gerçekten O'nun ne kadar büyük olduğunu kavrayabilseydi O'nu inkar etmek kendisini imtina ederdi. -Simülasyonda doğruluğa ne kadar yaklaşırsanız patternleri o kadar rahat okuyabilecek hale gelirsiniz. Hayatın senkronisiteleri bağlamları artık Tanrı varlığının inkar edilemez ve mutlak gerçeklik olduğu algısını oluşturacak seviyeye çıkar. Ama doğruluktan uzaklaştığınızda ise ızdırap vardır bu sadece içerde mental veya sadece dışarda maddesel bir şekilde de tezahür eder içerde ne varsa dışarda o vardır -Yaşadıklarımıza kozmik çerçeveden baktığımızda simülasyon, single player game gibi solipsistik bir düzen gibidir çünkü esasında yapa yalnızsınız bu evrende yaptıklarınız sadece kendi yararınıza veya zararınızadır