` alexia

⠀ me, my cat and I      อเล็กเซีย มิว แบล็กเวล #AOAVerse ‘the truth is, she hates being alone and fears standing out in the crowd.’ originalcharacter.⠀ ⠀

⠀ ᅠᅠ ᅠᅠᅠᅠ #เสียงเพรียกแผดเผา #Monarchetype — 2 ᅠᅠ ᅠᅠ ⠀ ⠀

⠀⠀⠀ เพลิดเพลินแว่วเสียงกรีดร้อง “ มัน ” ทํากูเจ็บ กูจะสนองคืนเป็นร้อยพันเท่า #ไดอารี่สีชาด ⠀⠀⠀

⠀    #ทัณฑ์อาคม “คนนั้นใคร? พระเอกใหม่เหรอ” “พี่ศิณ นักข่าวทีมเดอะทรูธไง” “โหเสียดายว่ะ หน่วยก้านระดับนี้” “พี่เขาโหดนะ ช่วงนี้ลงพื้นที่ทำสกู๊ปคดีคนเล่นของด้วย โคตรกล้า” “อาจจะมีของดีติดตัวปะ” “หรือไม่ก็เกิดวันอังคาร” “งี้ก็ดุดิ ชอบอะ” “บ้าผู้ชาย” 😒 ⠀

⠀      #ทัณฑ์อาคม อศิราดื่มกาแฟดำหนแรกจากแก้วมัคใบโปรดตอนเที่ยงครึ่ง ขมวดคิ้วจ้องจอสว่างสลับกับเอกสารสำคัญ กระทั่งเที่ยงสี่สิบกาแฟแก้วนั้นจึงถูกยกมาจิบจนเหลือติดก้น เวลาบ่ายโมงตรง, แก้วมัคใบเดิมจรดริมฝีปาก ไร้รสชาติกาแฟสัมผัสลิ้น เขาถอนหายใจก่อนวางมันลง ⠀

⠀ ᅠᅠ ᅠᅠᅠᅠ ᅠᅠ ⠀ ⠀

⠀ ᅠᅠ ᅠᅠᅠᅠ ᅠᅠ ᅠᅠ ⠀ ⠀

⠀ ᅠᅠ ᅠᅠᅠᅠ ᅠᅠ ⠀

⠀ ᅠᅠ ᅠᅠᅠᅠ ᅠᅠ ⠀ ⠀

#.NewProfilePic

⠀ ︎ ศิณ.vibes 📷 #ทัณฑ์อาคม ︎ ⠀

⠀ อศิรา ศิวกานต์ | ศิณ (น.) ผู้ไม่สั่นคลอน นักข่าวสายอาชญากรรม ผู้ตั้งตนเป็นปฏิปักษ์กับสิ่งลี้ลับ #ทัณฑ์อาคม | ตัวละครสมมติ ⠀

#AOAVERSE "อีกแล้วเหรอ? พี่ต้องไปคนเดียวอีกแล้ว?" ถอนหายใจ แต่สุดท้ายอิลยาส คูยาเยฟก็จำยอมต้องปล่อยพี่ชายไปยังสถานที่แห่งนั้น เพียงลำพัง "Скорее возвращайся, брат." หน้าผากทาบแนบกันและกัน "Будь хорошим, мой милый маленький братишка." อเล็กเซย์เดินออกจากโรงแรมที่พัก

@ofnevoeux ชอบเลขแปด มันดูเว่อดี 5555 มาเขียนแก้ชงกันอีกนะรออ่านเสมอ

@ofurtreasure ขอบคุณค่าบ (แต่แปดปีเลยเหรอ 55)

เขียนดีมาก ไม่ผิดหวังที่รออ่านมาแปดปี ชอบจังค่ะการบรรยายแบบนี้

⠀ ⠀⠀⠀วินาทีแรกของ ‘ไอเซนฮาวร์’ เริ่มต้นขึ้น ณ จุดนั้น ⠀

⠀ แผ่นอกที่เรียบนิ่งสะท้านเฮือก― ราวกับคนที่เพิ่งโผล่พ้นน้ำในวินาทีเดียวกันกับที่เสียงนาฬิกาแขวนผนังตีร้องบอกเวลา ดวงตาบนใบหน้าซีดเผือดเบิกกว้างม่านตาสีเปลือกไม้หดวูบ พยายามหอบโกยลมหายใจเข้าทั้งปากทั้งจมูกเร่งรีบจนกลายเป็นสำลัก ไอโขลกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ⠀

⠀ โซ่ห้อยลูกตุ้มทองเหลืองจากนาฬิกาแกว่งค้าง เปลือกตาของเรเวนผู้สังเกตการณ์กำลังจะกระพริบลง หางยาวของจากัวร์ตวัดไปมาเหนือร่างซีดขาวไร้วิญญาณของผู้เป็นายกลายเป็นภาพช้าหน่วง จวบจนกระทั่งวินาทีนั้นผ่านพ้น, ⠀

⠀ —ในหนังเรื่องไหนสักเรื่อง แทรกกับเสียงร้องของเรเวนที่นานทีจะดังขึ้นสักครั้ง จวบจนกระทั่งวินาทีนั้นมาถึง, แรงกระเพื่อมไหวของห้วงเวลาอากาศที่ซ้อนทับ ไอฝุ่นลอยกระจายตัวในแสงลอดผ่านระแนงม่านไม่เคลื่อนไหว หยดน้ำจากปากก๊อกในซิงค์อ่างล้างจานแขวนตัวค้างกลางอากาศ ⠀

⠀ แสงแดดจ้าลอดผ่านหน้าต่างไม้ตีระแนงปิดตายทอดลงบนพื้นห้องมืดสนิท สูงขึ้นไปบนผนังนาฬิกาเรือนใหญ่แขวนตัว เข็มวินาทีส่งเสียงดัง ‘ติ๊กๆ’ ก้องสะท้อนในห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ลูกตุ้มทองเหลืองแกว่งไหว ความเงียบสงบขัดแย้งกับความเละเทะยุ่งเหยิงยังกับถอดออกจากฉากฆาตกรรม— ⠀