Doktorus

Ben buraya ait değilim hissi çok korkunç. Bir ortamda oturuyorsun, herkes bir şeylerden konuşuyor, sohbet ediyor. Aniden içinde bir his oluşuyor “ben buraya ait değilim”.

@sivriikalemler Halil cibran’ın sözü olduğuna emin misiniz?!

Kitap okuyarak, şiir okuyarak, şarkı dinleyerek veya bir fincan kahve içerek keyfi yerine gelen biri, kimse tarafından yenilmez; hayat bile onun karşısında kaybeder. Halil Cibran

Hesp azadî ye.

Bağımlısıdır sade yaşamanın ve tenhalığın; gösterişsiz bir dünyada, en derin sevgiyi inşa edenler. Kalabalıklara değil, birbirlerinin sessizliğine sığınanlar. Ne bağıran mutluluklara ihtiyaç duyarlar, ne de ispatlara… Göz göze gelince anlaşılanlardandır onlar.

Para önemli olmasaydı benim meslek.

Yalnızlığa terkedilmiş bir Ezidi yerleşimi Mağaraköy (Kivex)

@bpthaber @deyaa3586 Ömür boyu ağaç ekme cezası verirdim .

Aydın’da bir şahıs, tek gecede 8 ayrı bahçedeki yüzlerce incir ve zeytin ağacını kesti. "Ağaçlar, bir daha yetişmesin diye bilinçli olarak gövdelerinden kesilmiş. Ha 3 yaşındaki bir çocuğun kolunu kesmişsin ha bu ağaçları kesmişsin. Bizim için aynı şey."

Her şey çürüdü: arkadaşlık, aşk, adanmışlık, akrabalık, inanç, sadakat. hatta ölüm. evet, bugün ölüm bile bana kirlenmiş, bozulmuş gibi geliyor. Amin Maalouf.

Ez diçime Hezexa rengîn..)

La Valse Magique

Güzelliğine güvenme demiyorum. Ama artık kimse bu konuda özel değil. Herkes biraz güzel, biraz havalı, biraz gösterişli. Filtreler, estetikler, pozlar çağındayız. Gerçek fark; saygınlıkta, zekâda, insanlara dokunuşta. Parlak görünen çok, ama ışık veren az.

Bağ kurmak, nostaljik bir meziyet artık.

Öyle bir çağdayız ki; insan ruhu enkaza dönmüş, duygular zincire vurulmuş. Kalite uzak bir hayal, sağduyu eksik doğmuş sanki. Nezaket silinmiş, güven yalnızca tozlu hatıralarda. Anlamak lüks, anlaşılmak imkânsız. Her şey kocaman bir boşluk… tarifsiz ve yabancı.

Bedenlere, süse, gösterişe tapılan heveslere ne yazık… Oysa sevda bir muhabbettir; zekânın ışığıyla derinleşen, üslupla güzelleşen bir hâl. Güzellik geçer, ama zarafet kalır. Gerçek yakınlık gözle değil, gönülle görülür.

Bağımlısıyım sade yaşamanın, tenhalığın ve kaliteli yalnızlığın.

Kitap fiyatları almış başını gitmiş.. Okumak artık lüks …

Bu işin vakkosuyum işte.

Güneş alacak kadar mesafe, büyüyecek kadar alan...

bir gökyüzü fotoğrafı bırak.

hiç işin olmamalı , kendisini derin zanneden bulanık su birikintileriyle .

Rojin Kabaiş’i unutma.