omidariobarzan

@LiberalAntiLeft حالا چرا خودشون رو شبیه نئوفاشیستا کردن؟

من با این تظاهراتهای هفتگی هم مخالفم. تظاهرات ۱بار، ۲ بار، ۵بار. نمیشه هر آخر هفته بیاید مراکز شهر رو مختل کنید بابت یک چیزی تظاهرات بکنید که اصن به مردم اون شهر ربطی نداره، کل شهره هم با شما همدل بشه فرقی براتون نداره. تظاهرات در شهرهای کوچک اروپا و آمریکا و کانادا و استرالیا به چه دردی میخوره؟ واشنگتن و نیویورک و لندن شاید حالا بد نباشه،اونم ۲ بار ۳ بار، نه هر هفته. بقیه شهرها هیچ دردی از کسی دوا نمیکنه. اما شاید ندونید که این تظاهرات‌ها برای برگزارکنندگانش محل درآمده. یعنی شغلشون اینه، حضور شما هیچ کمکی به مردم ایران که نکرده و نخواهد کرد، اما جیب برگزار کنندگان رو پر میکنه. این مسیر رو طرفداران حماس و غزه هم رفتند و دست‌آخر نه‌تنها کسی باهاشون همدلی نکرد، بلکه بهشون فحش و ناسزا میگفتن چون زندگی عابرین رو مختل میکردن. در ثانی، اعتراض این شکلی زمانی مؤثره که با یک مومنتوم همراه باشه و در ابعاد زیاد پوشش بگیره. تظاهرات هفتگی دیگه هیچ پوششی نمیگیره و اصلا قضیه لوث میشه.

این کودکانی که بعد از خواندن کتب ترجمه شده در ایران تلاش می کنند مچ من را بگیرند هم بانمکند. محض اطلاع، من هیچ کتابی را از ترجمه اش نمی خوانم حتی سیره های عربی نوشته شده در هزار سال پیش. تجربه نشان داده مترجمین ایرانی به شدت غیرقابل اعتمادند.

خورده بودند که «ناهار مفت» می‌خورند و هیچ‌کس نمی‌فهمید که «ناهار مفت» به بهای آزادی - تا حد زیادی - همه هستی‌شان تمام می‌شد. از گیل‌گمش تا وال استریت؛ اقتصاد خیر و شر توماش زدلاچک

ما با دوراهی آسایش و آزادی در قصه صحرای سینا روبه‌رو می‌شویم. یکی از کارهای بزرگ موسی این بود که توانست یک بار برای همیشه به ملت خود بفهماند که گرسنه ماندن و آزاد بودن بهتر است از بردگی با غذای «مفت». اگر اصطلاح «ناهار مفت» به ذهن می‌آید می‌توانیم مطمئن شویم که کل ملت فریب

«و آنچه در آن دست‌نوشته‌ها آمده است از ازل تا ابد تکرار نخواهد شد، زیرا نسل‌های محکوم به صد سال تنهایی هرگز فرصت دوباره‌ای برای زیستن بر روی زمین نخواهند یافت.»

«بسیار خوب، بگویند چاره مد نظر چه بوده که دیگران بلد نبوده‌اند و اگر این بار خودشان محوریت داشته‌باشید، راهکارشان برای بعد از فراخوان چیست؟» پرسش خوبی‌ست، هرچند که مثال نابی از نعل وارونه زدن است، چون بارها و بارها، خاصه از پارسال و زمان جنگ دوازده روزه، این امور مکررا گفته و گفته و گفته شده‌اند و جماعت شوخ‌چشم متبختر و عافیت‌اندیش، مکررا نشنیده و نشنیده و نشنیده‌ گرفته‌اند، و حال دست پیش گرفته که پس نیافتند. چکیدهٔ الفبای کار، یعنی نقطهٔ صفر قطعی‌ای که باید پیشفرض هرگونه سازمانیابی میهنی باشد تا «ایدهٔ پیروزی» در این «نبرد میهنی برای بازپسگیری حاکمیت ملی» اصولا ممکن شده و «استراتژی پیروزی» برای رسیدن به آن، باورپذیر شود، اینها هستند: ۱- تشکیل یک «دفتر نظامی» بشدت جدی (یعنی دقیقا برخلاف دفتر و دستک فعلی «تیم تکنوکرات»)، با یک «سخنگوی نظامی» (ترجیحا از بازماندگان نیروی زمینی یا هوایی ارتش شاهنشاهی) و یک تیم اطلاعات و عملیات (مشاوران نظامی زبده ایرانی در دیاسپورا، و نیز عناصر آمریکایی/اسرائیلی) برای پشتیبانی از ارتباطات، یارگیری، چرخاندن سوگند فرماندهی ردهٔ سوم به پایین و بدنهٔ نیروی زمینی ارتش، و در نهایت انتقال «فرامین» از سوی فرماندهٔ قانونی کل قوا (رضاشاه دوم، نه «آقای رضا پهلوی، پیغمبر آزادیخواه») به تمامی نیروهای نظامی و انتظامی vet شده در داخل ایران. < نتیجه: تثبیت جایگاه «فرماندهی» برای ایشان، که نیروی نظامی به او ابراز وفاداری کند. نیروی نظامی بنابرتعریف تنها «فرمانده» می‌شناسد، نه داعی و پیغمبر و اکتیویست یا حتی سیاستمدار.> ۲- ذیل همین دفتر نظامی و تشکیلاتش، هماهنگی لجستیک و اطلاعاتی برای تسلیح هسته‌های «رزیستانس ملی» درون ایران (چیزی بکلی متفاوت از وضعیت فعلی گارد جاویدان)، و همچنین فراخوان عمومی برای پیوستن به خدمت نظامی در میان داوطلبان ایرانی در دیاسپورا و آغاز تربیت اطلاعاتی و عملیاتی آنها. ۳- ذیل همین دفتر نظامی و تشکیلاتش، بهره‌گیری از توان و همکاری یگانهای نخبه از «ارتشهای خصوصی» که در ایالات متحده هستند، به اندازهٔ مورد نیاز، برای انجام عملیاتهای خاص در آینده که نیاز به آمادگی بالا دارند. ۴- موازی با تشکیل «دفتر نظامی» و تمام موارد سه‌گانهٔ بالا، برنامه‌ریزی برای تشکیل یک «کابینهٔ دولت گذار با اعضای اکثرا نظامی»، و نه سیویل، برای نمایش جدیت واقعی در «نبرد بازپسگیری حاکمیت ملی» از سوی رضاشاه دوم، که تاکنون و بمیانجی عملکرد «تیم تکنوکرات» و عمیقا «غیر جدی» و شدیدا «تنزه‌طلب و شوخ»، هرگز محقق نشده، و چه در انظار دول خارجی (آمریکا و اسرائیل)، چه در انظار ملت ایران، جز نمایشی از ضعف در جدی گرفتن بحران و پذیرش درست نقشها و تقسیم کار برای سازمانیابی معطوف به پیروزی، نبوده. <اکثر برنامه‌های تکنوکراتیک پروژهٔ شکوفایی را می‌توان برای پس از براندازی نگه داشت، اما تشکیل کابینهٔ در تبعید صرفا با اعضای آن پروژه، تضمین شکست قطعی و مطلق است.> ۵- در ذیل تشکیل «کابینهٔ دولت گذار با اعضای اکثرا نظامی»، و فرای رابطه با دولتهای کمابیش همسود (آمریکا و اسرائیل)، ایجاد ارتباط مستقیم با کشورهای عربی همسایهٔ ایران، اوکراین و دیگر بازیگران نادیده گرفته‌شدهٔ جهانی برای پشتیبانیهای گوناگون از جبههٔ میهنی. همهٔ موارد بالا برای فراهم آوردن توان عملیاتی روی زمین، ایجاد ایمان ملی به «نبردهای بازپسگیری حاکمیت ملی» بمیانجی «نمایش جدیت واقعی» و تسریع در ریزش نیروهای نظامی/اطلاعاتی درون کشور، و در نهایت پر شدن دست رضاشاه دوم (به نمایندگی ملت و در هیئت رهبر خیزش) در مواجهه با بازیگران خارجی همسو است. تمام موارد بالا، ضروری بود که از دو سال پیش، یا حداکثر یکسال پیش، بطور جدی پیگیری شوند. امروز بینهایت دیر است، ولی شاید همچنان اندکی زمان و امکان برای جلوگیری از بزرگترین قتل‌عام امید یک ملت در تاریخ معاصر جهان، باقی مانده باشد. خیره‌سری، لجاجت و ستیزه‌جویی در پافشاری بر ایده‌های فشل و انتزاعی، و آسان‌‌انگاری و شوخی انگاشتن پیروزی بر غول اشغالگر رژیم اسلامی، در تمام این دو سال گذشته، دست ملت، و آیینهٔ ملت (رضاشاه دوم) را بشدت خالی نگه داشته. ایشان نخست باید خود را از آدرسهای غلطی که بر ذهنشان چیره شده بپیراید، و بعد بعنوان آیینهٔ ملت، انجام وظیفه کند. در ایران کسی پیغمبر و داعی نخواسته و نمی‌خواهد در این مبارزه. ملت ایران «شاه» خود را می‌خواهد برای نجات از این درهٔ هلاکت، و هر آنکس که این را نمی‌فهمد و نمی‌پذیرد، دشمن‌ترین دشمنان ملت ایران است.

@kdrama_ir چه رشته‌هایی؟

اینطوریه که تو ژاپن لیسانس میگیرید و برای ارشد و دکتری میرید خارج و بعد چند سال در یک شرکت اقتصادی یا سازمان بین المللی کار می‌کنید بعد از طریق احزاب محافظه کار وارد سیاست میشید از شهردار و استاندار و...پله پله بالا می‌رید الان این مسیر شغلی خیلی رایج شده که قبلا نبود

وطن ما ایران است و وطن شما شستا و هولدینگ خلیج فارس و سرمایه گذاری غدیر و دیگر نان دانی هایی است که از غارت ملت ایران روی خون و خاک آنها بنا کرده اید. ما با شما هموطن نیستیم که وطن شما رو بفروشیم حرامیان. از هر کدام تان که در دادگاه ثابت شود اموال غارت شده ایران را پس خواهیم گرفت

می‌بینم به جنبش زن زندگی آزادی می‌گن مسالمت‌آمیز و مدنی قلبم تیر می‌کشه. دختر ۱۶ ساله رو بردن پشت کامیونت و بهش تجاوز کردن و کشتنش. نیکا رو یادتون رفت؟ محمد قبادلو، محمد حسینی و مجیدرضا رهنورد رو اعدام کردن. اون شب بارونی پشت اوین و پتوی روی شونه‌های بابای قبادلو رو یادتون رفته؟

«ترور چیزی نیست جز عدالت بی‌درنگ، خشن و غیرقابل انعطاف»

Khamenei, le régime des mollahs, c'est plus de 40 ans d'une chape de plomb sur tout un peuple. Ce sont des femmes brisées par l'islamisme. Ce sont des étudiants abattus à bout portant dans la rue. Ce sont des manifestants écrasés par des engins blindés. Ce sont des mères rançonnées pour pouvoir récupérer la dépouille de leur enfant. Ce sont des dizaines de milliers de prisonniers politiques. Des dizaines de milliers de morts en quelques semaines. Je ne peux que saluer et me réjouir qu'il ait été mis hors d'état de nuire.

خدمت دوستان آشفته از شعار سه فاسد در دانشگاه‌ها: نه در جایگاه علم و دانش هستید که ادعای آن را دارید؛ که اگر هر یک از ما با هویت واقعی سخن بگوییم، قیاس خود گویای همه‌چیز خواهد بود. و نه در جایگاه اخلاق که موعظه کنید؛ آن‌هم وقتی امروز ایستاده کنار قاتل، به قربانی حمله می‌کنید.

من انقدر پست از این بچه میذارم، تا روزی برسه که دیگه خانواده این جاویدنام احساس تنهایی نکنن. دستم کوتاه‌ست و دلم خون از غریبی این جاویدنام. #محمد‌مهدی_خان‌محمدی

تایملپس گردهمایی باشکوه مونیخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۶ ✌🏼 اینو بکنید تو چشم عرزشیا

@618340878175g نمی‌شه گفت چندان مقصر نیست. اپوزیسیون یه ایده داشت و بهش باور داشت که دیدیم بهای اینکه مقابل ج.ا آزمایش بشه چی بود. اما به‌نظر همچنان نپذیرفتن

گاهی در خلوت خودم فکر میکنم میبینم با همه ایراد ها اپوزسیون چندان هم مقصر نیست مگر بقیه انقلاب ها چطور پیروز میشن؟ اعتصاب میکنن که خب اینجا با تخریب عمدی اقتصاد حکومت خودش به پیشوازش میره همین الان هم کسب و کارها خوابیده و کشور در یک اعتصاب نسبی قرار داره که کامل هم بشه مهم نیست

رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی قاتل فرزندان ایرانه و هرگز نباید بپذیرفت که به هر شکلی بافی بمونه.

Le régime des mollahs tue, massacre et pille l’Iran depuis trop longtemps. Il doit chuter. Il doit chuter et vite car c'est la liberté que ce régime assassine. C'est sur l'espoir que ses sbires ouvrent le feu. Ce sont des innocents qui sont égorgés. Face à la barbarie, oui, la France a une responsabilité. Partout où la liberté se lève, oui, la France a une responsabilité. Elle doit mener une initiative internationale pour rassembler tous les pays prêts à exercer une pression maximale sur l'Iran. Pour renforcer encore les sanctions prises contre les mollahs et leurs exécutants. C'est le message que j'ai adressé ce soir à la communauté iranienne rassemblée aujourd'hui à Paris.

یکی از صحنه های جالب امروز ونکوور این صحنه بود، یک آقای کانادایی یه گوشه داشت تظاهرات میدید و واسه جاویدنام‌های ایرانی گریه میکرد #IranMassacre