Ahmet Özenç

Neredeyse son 20 yıldır öğretmenlerin elinden "Öğrenciyi Eğitme" hakkı alındı. Sadece öğretme vazifeleri var. Öğrencinin ise öğrenme mecburiyeti kaldırıldı. Her hal ve şartta sınıf geçebiliyorlar. Velilere ise öğretmeni eğitme ve öğretmenlere, öğretmenliği öğretme hakkı verildi. Milli Eğitim sisteminin kabaca özeti budur. Sonuçları da ortada.

Ermeni tehciri gerekçesiyle, işgal kuvvetlerinin baskısıyla kurulan mahkemelerde yargılanarak 10 Nisan 1919’da idam edilen Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey, Türk Milletinin vicdanında her zaman Şehit olarak yer almıştır. Nitekim Türkiye Büyük Millet Meclisi de kendisini “Milli Şehit” ilan etmiştir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk ise Şehit Mehmet Kemal Bey’in hatırasına ve "Asil Türk milletine çocuklarımı emanet ediyorum." vasiyetine sahip çıkarak aileye şeref aylığı bağlatmıştır. Ruhu şad, mekânı cennet olsun. Aziz hatırası milletimizin hafızasında daima yaşayacaktır.

Ruhun şad olsun Başbuğum.

Memur-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın’ın “Yiğit düştüğü yerden kalkar” diyerek “Anadolu 100 yıllık narkozdan çıkıyor” sözlerine neden şaşırdınız? Çünkü bu bakış açısı yeni değil. Tokat’ta 2017 yılında bir imam hatip lisesine Mustafa Sabri Efendi adının verilmesi kararı kamuoyunda büyük tepki çektiğinde, geri adım atılmıştı. O günlerde Ali Yalçın’ın yaptığı paylaşım ise çok netti: “Mustafa Sabri Efendi bu milletin ve ümmetin değeridir. Ondan rahatsız olanlar zihinlerini sorgulasınlar. Tabela iner ama saygınlığı inmez.” Bugün kullanılan dil de aynı çizgide. Ama asıl şaşırılması gereken bu değil. Bu dili kullanan bir anlayışın temsilcisi olduğu sendikalara hâlâ yüz binlerce kamu çalışanının üye olmasıdır. Asıl sorgulanması gereken de tam olarak budur.

Sanatçı Elif Avcı'nın eseri "Nevruz Türk'ün Bayramı" 24 saatte 1 milyondan fazla izlendi.

“Zamanın kaybolmuşu yoktur. Yaşanan her şey, müspet, menfi, bizi inşa eder. Yalnız bizi değil, bizden sonraki kuşakları da… Yaşadıklarımızı anında belki en iyi şekilde inşa edemeyiz. Ama, onları değerlendirdiğimiz vakit; gelecek daha emin olur. Hayat “gemi”mi bilmiyorum; “gemicilik” olduğu gerçektir. Yaşandıkça ve akılda tutuldukça daha iyi seyrüsefer ederiz. Herkes kendi talihinin mimarıdır. Yaşadıkları, anbean insanı oluşturur ve arkasında bıraktıkları, farkına varmadan önüne geçer. Kader, gaipten yazılmaz. İnsan, kaderini kendi yazar.” İLBER ORTAYLI