嗯

กุทำไรให้ใครยังคะวันนี้

เป็นบุคคลที่ชอบการโดนจุ้บมากๆ จุ้บหน้า จุ้บคอ จุ้บมืองี้ งอนก็หาย เครียดก็หาย การจุ้บเป็นเหมือนยาวิเศษ จุ้บหน่อยค้าบ

ให้อันดับหนึ่ง555555555555555555555

ทำไมคนเราต้องดิ้นรนทำให้คนอื่นภูมิใจ ทั้งๆที่เราควรเป็นคนแรกที่ภูมิใจในตัวเอง

ใคร ๆ ก้เปนอะไรกับคนเก่า

อาจจะเพราะกูไม่อยากอธิบายเรื่องง่าย ๆ ให้คนโง่ ๆ ฟังอะมั้ง

จากที่เล่นเกมมาหลายพันปี อิพวกเสียงขาวเนี่ย หน้าเหี้ยเกือบหมด แทงใจดำใครก้ขอโทษด้วย 55555555555555555555

พูดก็พูด คนที่เกิดช่วง 1990-2005 นี่เป็นช่วงเวลาการเติบโตเป็นเด็กที่โคตรดี ยุคเปลี่ยนผ่านและเราเติบโตมาพร้อมยุคดิจิตอล แต่ความตลกก็คือ พอเติบโตเป็นผู้ใหญ่เท่านั้นแหละ ชิบหายหมด เจอแต่เรื่องเฮงซวยทุกปี

จะมอนิ่งทำเหี้ยอะไรเพิ่มความแบ๊วกรุบหรอ

โตแล้วเพิ่งเข้าใจประโยคที่ว่า จงเลือกตัวเองก่อนเสมอ

ยืนยันคำเดิมว่า “ถึงบ้านแล้วบอกด้วยนะ” กับ “ไปส่งมั้ย” ยังเลือกคนที่มาส่งเสมอ

ใครเป็นมนุษย์กลุ่มแรกที่เริ่มทำงานวะ ทำไมเราไม่ล่าสัตว์หากินไปวันๆ เหนื่อย ชห

X = โรงพยาบาลจิตเวช Facebook = บ้านพักคนชรา

สติเริ่มมี คนในใจเริ่มจางว่ะ

ทวิตเตอร์ เหมือนโรงพยาบาลจิตเวชที่ไม่มีแพทย์ดูแล

ตอนเด็กๆก็งงว่าทำไมคนแก่ถึงชอบฟังแต่เพลงเก่าๆ พอโตมาถึงได้เข้าใจว่าในเพลงเหล่านั้น มันมีความทรงจำอยู่ด้วย เวลาย้อนกลับไปฟังก็จะนึกถึงตอนนั้นอยู่เสมอ

ต้องทำใจไว้รอใช่มั้ย

ไม่สะอื้น สดชื่นด้วยซ้ำ