
پرهام
388 posts

پرهام
@parham_bkh
موتورسوار (سنگین) 🏍️انقلابی💚







کانال رسمی روبیکا، میگه به ۱۱۲ میلیون عضو رسیده! یعنی تقریبا از هر ۳ ایرانی ۴ تاشون عضو روبیکا هستن 😅😅😅😅





























آقای نماینده؛ همفکران شما بانی حذف ترجیحی از سال ۱۴۰۱ بودند و دقیقاً اولین اعتراضات گسترده جهتدار نیز پس از همان تصمیم در کشور آغاز شد! در واقع #بانی_وضع_موجود، شما و همفکرانتان هستید که امروز نه تنها فرافکنی میکنید بلکه ماجرای دزدوبگیر راه انداختهاید. الان هم #بنبستگرایان همفکر شما مانع گشایش امور مردم هستند چون همچنان بر این توهم هستند با یکمیلیون تومان میتوان شغل و امنیت پایدار ایجاد کرد…


🎥پیامدهای خروج امارات از اوپک: ضربهای استراتژیک به نفوذ سعودی و بازتعریف چندجانبهگرایی در خلیج فارس در میانه تنشهای جنگ اسرائیلی/آمریکایی علیه ایران 👇👇 👈دکتر آندریاس کریک @andreas_krieg ، استاد ارشد مطالعات امنیتی در دانشکده مطالعات امنیتی کالج سلطنتی لندن (King’s College London)، پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات خاورمیانه، و تحلیلگر ریسک سیاسی با بیش از ۲۰ سال تجربه در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا. او به عنوان مشاور استراتژیک برای نهادهای دولتی و تجاری در خلیج فارس فعالیت میکند و کتابهایی مانند «نظم اجتماعی-سیاسی و امنیت در جهان عرب» و «جنگ نیابتی» را تألیف کرده است. دکتر کریک متخصص برجسته سیاست خارجی امارات، امنیت خلیج فارس و پویاییهای ژئوپلیتیک منطقهای است و سالها در کشورهای مختلف خاورمیانه از جمله قطر، لبنان، سوریه و اسرائیل زندگی و پژوهش کرده است. ✅ ۱. ادعاهای اصلی ۱.۱. خروج امارات از اوپک و اوپکپلاس نه تنها به دلیل نارضایتی طولانیمدت از سهمیههای تولید، بلکه دارای زاویه ژئوپلیتیک قوی است. ۱.۲. این اقدام بخشی از بازنگری گسترده امارات در روابط چندجانبه خود با سازمانهایی مانند لیگ عرب، سازمان همکاری اسلامی و حتی شورای همکاری خلیج فارس است. ۱.۳. امارات خود را به عنوان یک بازیگر واقعگرای ماکیاولیستی میبیند که بر اساس منافع ملی عمل میکند و رقابت با عربستان را به عنوان فرصتی برای تبدیل شدن به قدرت میانی دنبال میکند. ۱.۴. نزدیکی بیشتر به آمریکا و اسرائیل، ابزاری برای تقویت استقلال از نفوذ سعودی و ایجاد چارچوبهای چندجانبه تحت کنترل خود امارات است. ✅ ۲. استدلالها ۲.۱. «آنها نه تنها مدتهای طولانی از سهمیهها ناراضی بودهاند، بلکه سابقه طولانی در رعایت نکردن آنها و انجام کار خودشان به هر حال داشتهاند. بنابراین لزوماً فقط زاویه اقتصادی-جغرافیایی ندارد. زاویه ژئوپلیتیک بسیار قوی هم دارد.» امارات در حال بازتعریف جایگاه خود در چارچوب امنیتی منطقه و بازنگری در چندجانبهگرایی است. ۲.۲. «امارات هماکنون در موقعیتی است که تلاش میکند وضعیت و موقعیت خود را در چارچوب امنیتی گستردهتر منطقه بازتعریف کند. تلاش برای تعریف چندجانبهگرایی... اوپک فقط یکی از آنها بود. اما اوپک احتمالاً اولین گام و آسانترین موردی بود که میتوانستند از آن خارج شوند.» ۲.۳. «فکر میکنم آنچه امارات تلاش میکند به دست آورد، بازی کردن کارت ماکیاولیستی خود است. خود را به عنوان موجودی فوقالعاده واقعگرا و مبتنی بر منافع ملی میبیند... وقتی برد-برد به نفع ماست، آن را دنبال میکنیم. اگر صفر-صفر باشد، صفر-صفر را دنبال میکنیم.» ۲.۴. «سابقه بسیار طولانی از آنچه من وابستگی تسلیحاتیشده مینامم وجود داشته است که در آن روابطی ایجاد میکنند وقتی به نفع منافعشان است اما همیشه به شکلی که به نفع خودشان کج شده باشد.» ۲.۵. «تفاوت اینجا این است که کشورهای دیگر خود را دولت کوچک میبینند... در حالی که اماراتیها جاهطلبی تبدیل شدن به قدرت میانی همطراز عربستان را دارند. بنابراین این رقابت با عربستان را چیزی میبینند که واقعاً میتوانند دنبال کنند و احتمالاً برنده شوند.» ۲.۶. «توافقهای ابراهیم راهی برای ایجاد چارچوب چندجانبهای بود که اماراتیها آن را کنترل کنند... سعودیها هرگز به توافقهای ابراهیم نخواهند پیوست... چون در نهایت یک نهاد اماراتی است.» ✅ ۳. شواهد و مثالها ۳.۱. «این اقدام به امارات اجازه میدهد خروجی نفت خود را کنترل کند به جای پایبندی به سهمیههای تولیدی سازمان... امارات ۱۳ درصد از کل خروجی اوپک را تشکیل میدهد به عنوان سومین تولیدکننده بزرگ آن.» ۳.۲. «این اقدام همچنین به عنوان نشانهای از نارضایتی از سیاستهای عربستان در کنترل تولید دیده میشود، که امارات مدتهای طولانی با آن بر سر سهمیهها اختلاف داشته است.» ۳.۳. «امارات همچنین نسبت به کشورهای منطقه انتقاد داشته که موضع قویتری در برابر حملات ایران به کشورهای خلیج فارس طی جنگ آمریکا-اسرائیل با ایران نگرفتهاند.» ۳.۴. «یک تحلیلگر اماراتی به نام طارق الباء این مطلب را درباره وعدههای توخالی همبستگی عربی نوشته بود و به طور غیرمستقیم اشاره کرده بود که امارات ممکن است روابط خود را با سازمان همکاری اسلامی، لیگ عرب، شاید حتی موقعیت خود در شورای همکاری خلیج فارس بازنگری کند.» ۳.۵. «این رقابت در خلیج فارس به طور کلی مدتهای طولانی بوده است که چه کسی نزدیکتر به واشنگتن است... این شکاف بین عربستان و امارات همچنین رقابت برای جلب لطف دولت ترامپ بود.» ۳.۶. «روایت ما دوبرابر کردن بر آمریکا. ما دوبرابر کردن رابطه با اسرائیل که متوجه مخاطب در ایالات متحده است.» ۳.۷. «آنها همچنان رابطه بسیار قوی با روسیه دارند... بر رابطه با چین نیز دوبرابر کردهاند... اگر ایالات متحده مشکلی با اوپک داشته باشد... دیگر مقید به آن نخواهیم بود و هر آنچه آمریکا بخواهد انجام میدهیم.» ۳.۸. «دعوت از اسرائیلیها با سیستم گنبد آهنین... همکاری با اسرائیلیها در سومالیلند نیز. به وضوح اتحادی بین امارات و اسرائیل در حال ساخته شدن است.» ۳.۹. نشست فوقالعاده شورای همکاری در جده که عمان شرکت نکرد و امارات نماینده سطح پایین فرستاد، نشانهای از ضعف اجماع منطقهای. ✅ ۴. نتایج و پیامدها ۴.۱. این اقدام میتواند مقدمهای برای بازنگری روابط امارات با دیگر سازمانهای چندجانبه باشد و رقابت درونی خلیج فارس را تشدید کند. ۴.۲. رقابت اقتصادی و دیپلماتیک با عربستان ادامه دارد اما جغرافیا ایجاب میکند که آشتی در نهایت رخ دهد؛ با این حال شکاف ایدئولوژیک بهویژه رابطه با اسرائیل عمیق است. ۴.۳. مدل اقتصادی امارات بهویژه دبی بر پایه بیطرفی و پناهگاه تحریمها استوار است و موضعگیری صریح ممکن است آن را تهدید کند. ۴.۴. ناامنی نسبت به معاملهگری ترامپ و احتمال توافق موقت با ایران بدون حل مسائل اساسی مانند تنگه هرمز و امنیت منطقه وجود دارد. ۴.۵. احتمال تشکیل ائتلافهای جدید ابراهیمی در مقابل اسلامی به جای شورای همکاری متحد، اما جغرافیا و همسایگی با ایران همچنان اولویت دارد. ۴.۶. پیامد برای ایران: خروج امارات از اوپک، اهرم امارات را برای فشار غیرنظامی بر ایران تقویت میکند. امارات با کنترل مستقل تولید نفت و نزدیکی بیشتر به آمریکا، میتواند در صورت لزوم سهمیههای اوپک را دور بزند و تولید را افزایش دهد که این امر به کاهش درآمدهای نفتی ایران در بلندمدت کمک میکند. همچنین این اقدام سیگنال تقویت اتحاد ضدایرانی امارات با اسرائیل و آمریکا را ارسال میکند و ممکن است ایران را در انزوای بیشتری قرار دهد. 🔴 نتیجهگیری نهایی: خروج امارات از اوپک نه یک تصمیم صرفاً اقتصادی، بلکه نشانهای از بازتعریف واقعگرایانه جایگاه خود در منطقه پرتنش است. امارات با ابزار ماکیاولیستی منافع ملی را اولویت داده و رقابت با عربستان را برای تبدیل شدن به قدرت مستقل دنبال میکند، اما جغرافیا و نیاز به ثبات ایجاب میکند که در نهایت با همسایگان خود به نوعی تعامل برسد. با این حال، شکافهای ایدئولوژیک عمیق بهویژه رابطه با اسرائیل نتانیاهو و معاملهگری ترامپ، چشمانداز روشنی برای اجماع منطقهای ترسیم نمیکند. 😎















