پښتو ادب

نور قومونه که زینت په لباس کاندي زما دغه ښکلا بس ده چې افغان یم❤️

مسلماني په چا کې نشته مرور ګرځم څوک مي نه پخلا کوینه🥀 ټپه

چا يې پلو ليدلې نه وو وس د تورخم په سرک ځي سرتور سرونه💔 #ټپه

هغه په کړس خندا دې نشته د دنیاګۍ غمونو وخوړې مئینه 🥀

هر څه چې ؤ،مونږ ته وطن ښکلې ؤ کب ته وي خوږې د سمندر اوبه! ~استاد پسرلی

په خپل وطن کې جنګ راپه سر دې هلته هم زه مرم، دلته هم زه مرم! ~ساېل صېب

مونږه خوبونو له تصوير جوړو زمونږ د لاسه قلم مه غورځوئ! ~

ټوپک ویشتلی به خدای روغ کړي نه رغېږي بې تعلیمه ولسونه

ته پریشانه یې چې شپه راغله ډېوه دې نشته و موږ ته نه ګورې چې ورځ مو شي بې لمره تېره _ درویش درانی

پۀ اوبو کې یې اثر دی پرې د اور لښکر ماتېږي د وطن د غرۀ پۀ تیږو د فولادو ښکر ماتېږي ~کاروان

تيت مي مه بوله غورخنک راباندي مه کره زه په دي افتاده گی کی لوی گرنگ يم رحمان بابا

چې ستا بېلتون مې خراب نه کړي د پسرلي روژې مې نه خرابوينه!

په سفر ځی څادر دی پریده روژه ګې راغله تراویحی به پری کومه روژه مو کوم هیواد کی ده؟

په نورو کې خو ستر خلک وي سترې سرمایې په مونږ کې خو د سر سړي د دار لپاره وي.

لیمه مې ورته ټیټ شو زما سر نه ټیټیدلو شاید چې په الفت کې هم افغان پاتې کــــیدم ~حمزه بابا

زما او ستا په بېلېدو د تور ناکام چلونه چېرته ازغن تارونه چېرته پیوند شوی زړونه! ~

سر راپورته کړه له خوابه چېرته یې تر آټکه زو ترابه چېرته یې “مولانا جمال”

د نفرتونو د تیارو د وېرې په زړه کې پټ د مینې لمر ګرځوو 🥀

ته د ډیـورنډ په سر ناره کړه زه له مستعمره پښتونخوا نه هرکلی درته کومه! ټپه

زه د شک په سترګه د لستوڼي مار ته وګورم دوی وایي دروېش خو له دوستانو هم نفرت کوي🥀 ~دروېش درانی

غرونه غرونه خو په څاڅکي اوبه درومي یار زما په سیند د اوښکو بیدار نه شو.