flicker

เราซื้อเครื่องซักผ้า เครื่องอบผ้า หยอดเหรียญ ไปวางไว้ที่อพาร์ทเมนต์ของเราเองค่ะ เครื่องซักคืนทุนเร็วมาก ไม่มีปัญหาจุกจิก ส่วนเครื่องอบ ต้นทุนเครื่องสูงกว่า จะคืนทุนช้า แต่ก็ไม่ค่อยมีปัญหาเช่นกัน ที่บอกว่าคืนทุนเร็วเพราะเราไม่ได้เช่าที่ และยังใช้ระบบหยอดเหรียญแบบเดิม แต่ถ้าต้องเช่าที่ ซื้อแฟรนไชส์ อันนั้นเราไม่เคย เลยไม่มีข้อมูลค่ะ เล่า เผื่อใครสนใจ มีที่ว่าง ๆ อยู่ในชุมชน ก็ลองดูค่ะ

พี่โอ๊ตพูดถึงน้องๆในวงการนสด วงการทีป๊อบแบบนี้ ในขณะที่ชั้นเจอคลิปนึงในงานเดียวกัน กุแบบบบ 😅😅😅

ทีจริง ผญ น่าสงสารมาก เพราะเชื่อใจคนรักมากๆ ใครสู้มาสู้กลับด้วย แต่ปรากฎอีกฝ่ายพูดถูก คงเป๋ไปเลยอะ คนที่สามารถเชื่อใจคนรักได้อย่างหมดใจ และพร้อมปกป้องขนาดนี้คงโตมาแบบความรักบริสุทธิ์มากๆ หาเจอนี่เหมือนถูกหวยนะ

ส่วน ผญ เองก็คงเชื่อใจผัวโคตรๆ เพราะที่ผ่านมาเห็นผัวกับแม่ผัวมาตลอดเป็นสิบปี ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร สิบปีก็คิดว่ามันนานพอที่จะพิสูจน์อะไรได้ เลยตกลงแต่งงาน มีลูก คงไม่คิดเหมือนกันว่าจะกลายเป็นแบบนี้

ตอนที่เจ้าตัวปล่อยคลิปแถลง ก็คิดอยู่นะว่าทำไมทำผ่านไอจีผญ คงเพราะไอจีส่วนตัวรูปเยอะมั้ง (เป็นพัน) ต้องการความเป็นส่วนตัวรูปอื่นๆอันนี้เข้าใจได้ เลยลงไอจีตัวเองแบบฝากเมียแชร์ แต่ถ้าจะเปิดไอจีใหม่ ลงคลิปตัวเองไปเลยไม่เกี่ยวกับเมีย ก็ทำได้หนิ ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย

@thmiiu คงเพราะเขาเชื่อใจสามีเขามาก คบมาหลายปีด้วย คงไม่คิดว่าจะออกมาเป็นแบบนี้ เชื่อใจยันวินาทีสุดท้ายด้วยซ้ำ

@SRassaneec29776 @TifFaNy_9member เข้าใจค่ะะ แต่ก็น่าจะแบบถ้าคุณทรายโพสต์สตอรี่แท้กเป็นข่าวดังขนาดนั้นก็น่าจะแบบเอ๊ะบ้างว่ามีอะไรรึป่าวว ไม่งั้นก็คงไม่มาโดนเป็นเครื่องมือแบบนี้ค่ะ แต่ที่เป็นมาถึงตอนนี้ก็คงโดนป้อนข้อมูลอะไรแน่นอนค่ะ เราว่าต้องรอดูต่อไปค่ะว่าจะอย่างไรต่อ เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องฟิลแบบนอกใจกันด้วย

แก #มายด์ลภัสลัล ออกมาขอโทษ #ทรายสก๊อต แล้ว - ไม่เคยได้ยินคลิปเสียงนี้มาก่อน ตลอดระยะเวลาที่คบ #พายสก๊อต มา - ขอถอยห่างออกจากสามีเพื่อทบทวนและดูแลสภาพจิตใจ - ขอโทษพี่ๆดารา นักแสดงที่ได้รับผลกระทบพวกเค้าเพียงแค่ต้องการให้กำลังใจตัวมายด์ #ทรายสก็อต

ใช้เถอะ หัดใช้ให้เป็น อะไรหลายอย่างจะไปไกลมาก และเราหนีไม่ได้หรอก แต่เราให้มันช่วยผ่อนแรงได้

หลายอาชีพแหละที่สำคัญ แต่รัฐไทยไม่เคยให้ความสำคัญ รุกขกร นักจิตวิทยา นักสังคมสงเคราะห์ ครู เทรนเนอร์ นักกายภาพบำบัด คนเก็บขยะ + จัดการขยะ คนขับรถ พนักงานทำความสะอาด พนักงานกู้ภัย + ดับเพลิง ฯลฯ

เห็นหลายคนแชร์เรื่องปัญหาประชากรไทยกันเยอะมาก แต่เอาจริง ๆ นะ เทรนด์อัตราการเกิดต่ำ คนแก่เพิ่ม มันเป็นเทรนด์ที่โลกกำลังเปลี่ยนโครงสร้างแบบเงียบ ๆ คือเมื่อก่อน…คนรุ่นใหม่จะเยอะกว่าคนแก่ ระบบทุกอย่างมันเลยถูกออกแบบมาแบบนั้น แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วหลายประเทศ คนแก่เริ่มเยอะกว่าคนทำงาน แล้วมันเริ่มเห็นผลชัดขึ้นเรื่อย ๆ เศรษฐกิจเติบโตแบบชะลอตัวลง รัฐเริ่มเก็บภาษีได้น้อยลง แต่ค่าใช้จ่ายกลับเพิ่ม โดยเฉพาะค่าดูแลผู้สูงอายุ ญี่ปุ่นคือเคสที่ชัดที่สุด เพราะเจอเรื่องนี้มาก่อนเราเป็นสิบปี เมืองเล็ก ๆ นี่ถึงขั้นคนหายไปเลย เพราะเมืองที่ไม่มีคนก็ไม่มีงาน คนเลยย้ายเข้าเมืองใหญ่หมด แต่ถึงอยู่เมืองใหญ่ก็ไม่ได้มีลูกอยู่ดี สุดท้ายญี่ปุ่นทั้งประเทศเริ่มแก่ลงพร้อมกัน ซึ่งไทยกำลังเดินไปทางเดียวกันกับญี่ปุ่นเลย แต่ไทยกับญี่ปุ่นต่างกันตรงที่ญี่ปุ่นเขารวย เขามี buffer แต่เราไม่ได้มีตรงนั้นมากเท่าเขา ปัญหาจริง ๆ ของอัตราการเกิดต่ำคือคนทำงานน้อยลง แล้วถ้าคนทำงานน้อยลง แต่เรายังทำงานแบบเดิม ยังไงก็พัง ทางเดียวที่มันพอจะไปได้ คือทำให้คนที่เหลืออยู่ทำงานเก่งขึ้นแบบก้าวกระโดด นั่นหมายความว่าทางรอดมีอยู่ทางเดียวคือ ใช้เทคโนโลยีช่วย เกษตรก็ต้องใช้ระบบมากขึ้น โรงงานก็ต้องพึ่ง automation ขนส่งก็ต้องเริ่มคิดเรื่องจำนวนคนขับลดลง การทำสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ทางเลือก แต่มันคือทางรอด อีกจุดนึงที่ไม่ค่อยพูดกัน คือเรื่องคุณภาพคน เราเคยชินกับการมีคนเยอะแต่พอวันหนึ่งคนเริ่มน้อยลง คำถามมันจะเปลี่ยนทันที ไม่ใช่ว่ามีคนทำงานพอไหม แต่จะกลายเป็นคนที่มีอยู่ทำอะไรได้บ้าง เราพูดเรื่องปฎิรูปการศึกษา .. พัฒนาทักษะแรงงาน ต้องหันกลับมามองแล้วว่า เราเริ่มทำอย่างจริงจังแล้วหรือยัง แล้วถ้ารัฐไม่ขยับเรื่องนี้ สุดท้ายมันจะเกิดเองตามธรรมชาติ แต่การแก้ของธรรมชาติ ไม่เคยนุ่มนวลมันจะมาในรูปแบบของ ความจน ความเหลื่อมล้ำ การล่มสลายของระบบบางส่วน บางเมืองจะค่อย ๆ ตาย บางพื้นที่จะถูกทิ้ง คนจะไหลเข้ากรุงเทพฯ หรือเมืองใหญ่ เหมือนที่ญี่ปุ่นกำลังเจออยู่ มันเลยไม่ใช่เรื่องน่ากลัวแบบฉับพลัน แต่มันเป็นเรื่องที่ค่อย ๆ บีบ ถ้าเราไม่เริ่มปรับตั้งแต่ตอนนี้ แล้วให้มันเป็นเรื่องของอนาคต เราจะปรับตัวกันไม่ทัน ดังนั้นปัญหาเรื่องประชากรศาสตร์ เราไปแก้ไขอัตราการเกิดลดลงไม่ได้แล้ว แต่ตอนนี้คนที่เรามีอยู่เก่งพอแล้วหรือยัง นี่คือโจทย์ใหญ่ของศตวรรษนี้ ไม่ใช่แค่สำหรับไทยแต่สำหรับทั้งโลก และประเทศไหนแก้ปัญหานี้ได้ก่อน… ประเทศนั้นก็จะรอดจากยุคสังคมสูงวัย

ยิ่งออกมายิ่งเห็นว่าตัวเราเล็กแค่ไหนในจักรวาล ยิ่งไกลบ้าน แบบไกลพอที่จะมีปัญญาไปแต่ไม่มีปัญญากลับ ยิ่งเข้าใจว่าบ้านที่เราอยู่กันวิเศษแค่ไหน เราคงไม่เข้าใจหรอกที่นักบอกว่า สิ่งที่พวกเขาเห็นกัน 4 คนจะเป็นประสบการณ์ที่คนบนโลกไม่มีวันเข้าใจ แต่ก็พอเข้าใจอยู่มั้ง

มาไกลมากจนถ้าเป็นอะไรขึ้นมาตรงนั้นไม่มีใครช่วยได้แน่นอน แล้วจังหวะที่อยู่ไกลจากเรือบ้านมากๆ พอมองกลับไปก็คงแบบ กูมีบ้านอยู่แค่ลำนั้น ถ้าบ้านกูพัง แล้วกูจะไปอยู่ไหน ต้องลอยเป็นตัวเล็กๆกลางมหาสมุทรอย่างเดียวดายไปจนตายหรอ ทุกอย่างในชีวิตอยู่ในเรือนั้นหมดเลย

เขาอธิบายเห็นภาพมากนะ เหมือนมีเรือลำใหญ่มากลำเดียวกำลังอยู่กลางมหาสมุทร รอบๆไม่มีอะไรเลยนอกจากน้ำสุดลูกหูลูกตา เรือลำนั้นคือที่อยู่แห่งเดียวของเรา ส่วนนักบินก็เหมือนคนที่แล่นเรือเล็กที่ล้ำที่สุดออกมาในมหาสมุทรเพื่อสำรวจอะไรบางอย่าง

ยังไม่ทันได้คิดอะไรเลย เข้าไม่ถึงว่ะ

เพราะเขารู้ว่าใจความที่แท้จริงคืออะไร และเรียงลำดับความเป็นเหตุเป็นผลได้ดี เขาเลยสามารถอธิบายเรื่องยากให้เข้าใจง่ายได้ดี

ละเราเคยเห็นหลายโรงเรียน ครูสอนไม่รู้เรื่อง แบบพูดงง สอนผิด กูไม่แปลกใจเลยทำไมเด็กเกลียดเลข เพราะครูไม่เก่งพอเฉย ๆ คนที่เก่งจริง ๆ เขาสามารถพูดสิ่งที่ยากให้เข้าใจง่ายได้ดีมากด้วยซ้ำ

คณิตระดับก่อนมหาลัย เอาจริงๆเรียนเอาคอนเซปต์ก็พอแล้วว่าแต่ละเรื่องมันคืออะไร เป็นยังไง ใช้ยังไง มันมีแค่นี้จริงๆ ละแค่นี้ได้ฝึกกระบวนการคิดแล้ว

ประเด็นคือคือตราบใดที่ยังรับผิดชอบงานได้ก็โอเค ทำวิธีไหนก็ทำ แต่ถ้างานไม่ได้ตามที่คุยกัน แล้วไม่เห็นความพยายามบันทึกว่าคุยไรกัน ก็นะ...

ตอบแบบคุณครูคือเรียนเพื่อพัฒนาสมองและระบบความคิดค่ะ ถึงจะเรียนสายศิลป์ หรือสายไหนก็ตาม พื้นฐานพวกนี้คุณได้ใช้แน่ๆในอนาคตและคุณจะไปได้ไกลกว่าถ้าคิดตามระบบได้และเข้าใจมัน คำถามคือสมองพวกคุณพัฒนาพอที่จะรองรับความคิดที่เป็นระบบพวกนี้ได้ตามวัยหรือไม่? หรือจะให้ AI คิดแทนทุกเรื่อง

สิ่งที่ได้จากการเรียนเลขจริง ๆ คือการคิดอย่างมีตรรกะ

เขาพูดแบบนี้จริงๆหรอ ถ้าจริง ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเรียนเลข ไม่เห็นการเรียบเรียงคำพูดที่เป็นตรรกะเลย