✩‧₊˚ ꒰ ˗ˏˋ 🌸 ´ˎ˗ ·˚ ༘ ◡̈ |📚📌

กุอยากให้ชายแท้มีควยท้องได้จริงๆนะ เผื่อจะเลิกปากมากเรื่องผุ้หญิง

พี่ๆอายุ 30 มีอะไรอยากบอกน้องๆ อายุ 22 ที่พึ่งจบมาใหม่ ใช้ชีวิตครั้งเเรก

หลายครั้งการตกหลุมรักก็ไม่ได้เกิดตอนคุยตอนจีบ แต่เป็นตอนเห็นความเป็นธรรมชาติของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจอะ แบบตอนเขาทำงาน ตอนเขาทรีตคนอื่น ตอนเขายิ้ม ตอนเขาเป็นตัวเอง ตอนเขาไม่มีฟอร์ม ตอนเขาทำอะไรโก๊ะ ๆ อะไรง่าย ๆ แบบนี้ แต่ลึกมาก เรา falling deeper ได้เลย 🥺

มึงอย่าเบลมเหยื่อเลย กูเคยโดนดึงมือไปจับหำชักขึ้นชักลงเพื่อนพ่ออ่ะจากใจเลยนะตอนนั้นอ่ะคือเด็กป4-5 กูไม่กล้าบอกใครเลยมึงจนโตมา23ปีกูพึ่งตัดสินใจบอกพี่สาวกู กว่ากูจะกล้าบอกอะมึง เข้าใจทรายเลยอ่ะ #ทรายสก๊อต

มีคนบอกว่าผญทุกคนมีจุดร่วมกัน 1 อย่าง คือเคยถูก sexual harassment/assault จริงมั้ย เราเคยละ 1 55555

ไอ้พวกที่บอกเด็กจบมาต้องเป็นซีเนียร์ได้เลยพูดเหมือนตัวเองทำได้อะ ก็แค่อีแก่ที่โชคดีเกิดก่อนมีโอกาสได้พลาด มีคนสอนงาน พอมีเครื่องทุ่นแรงดันจะหาข้ออ้างไม่สอนเด็ก พอกันกับพวกเด็กเกิดน้อยประเทศล่มจม มองคนเป็นแค่แรงงาน ใครมันจะอยากเกิดอยากมีลูกสภาพแบบนี้

สิ่งนี้เรียกว่า “ความเป็นมืออาชีพ” นะ . ซึ่งคนไทยไม่ค่อยมี คนไทยพอเกลียดกันก็จะทำงานด้วยกันไม่ได้ ตีกัน ขัดแข้งขัดขากัน แทงข้างหลังกัน เล่นการเมืองทำลายกัน . ทั้งที่จริงๆในที่ทำงาน จะรักกันเกลียดกันไม่เป็นเพื่อนกันมันธรรมดามาก เพราะมาทำงานไม่ได้มาหาเพื่อนอยู่แล้ว แต่มันต้องมีความเป็นมืออาชีพที่จะทำงานร่วมกันเพื่อให้บรรลุผลลัพธ์ขององค์กรให้ได้

ในฐานะที่จบเอกอิ้งมา มีอะไรจะพูดเยอะเลยเรื่องนี้ โดยส่วนตัวก็เป็นคนนึงที่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่เลือกเอกนี้เหมือนกัน ไม่เรียนคณะนี้ด้วย ทั้งที่เป็นคนชอบภาษามาก ๆ มากถึงขนาดคอยอ่านหนังสือและฝึกทักษะตัวเองอยู่ตลอดเวลา เหตุผลคือ สิ่งที่เห็นหลังจากจบมาแล้ว เราเจอแต่คนนอกเอกที่เก่งอิ้งกว่าเรา แถมยังมีทักษะเฉพาะทางอย่างอื่นอยู่แล้วอีก มันทำให้เราคิดว่าน่าจะเลือกคณะที่เฉพาะทางมากกว่านี้ ภาษาเรียนเสริมเอาเองดีกว่า ซึ่งไม่ได้มีแค่เราที่คิดแบบนี้ เพื่อนเอกอิ้งไม่ว่าจะมหาลัยไหนก็พูดแนวนี้กันหลายคน ด้วยความที่ภาษาอังกฤษมันแทบจะเป็นเรื่องพื้นฐานไปแล้ว เพราะใคร ๆ ก็พูดได้ ต่อให้ไม่เก่งเท่าเอกอิ้ง ขอแค่สื่อสารรู้เรื่อง ก็เอาไปใช้ต่อยอดเส้นทางอาชีพได้ พอพูดอย่างนี้ก็จะมีเด็กเอกอิ้งบางคนเข้ามาดีเฟนว่าเอกอิ้งไม่ได้มีแค่ฟังพูดอ่านเขียน แต่ยังมีภาษาศาสตร์ วรรณคดี ประวัติศาสตร์ ฯลฯ ซึ่งทำให้เราลึกซึ้งมากกว่าคนอื่น ถามว่าจริงมั้ย จริง เรียนแล้วทำให้เราเข้าใจแก่นของภาษาจริง ๆ แต่ถามหน่อยว่ามีสักกี่คนที่ได้เอาความรู้พวกนั้นมาใช้จนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ปฏิเสธไม่ได้ว่าสุดท้ายแล้วคนเราเรียนหนังสือเพื่อจบไปหาเงิน ซึ่งความรู้พวกนั้นมันไม่ได้เป็นที่ต้องการของตลาดเหมือนความรู้ของคณะสายวิชาชีพเฉพาะ ส่วนตัวเห็นด้วยนะว่าความรู้ของอักษรก็มีคุณค่าในตัวเองและควรรักษาเอาไว้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเราอยู่ในโลกทุนนิยมซึ่งความรู้เฉพาะของเอกอิ้ง (หรือคณะอักษร) ไม่ได้ใช้หาเงินได้ขนาดนั้น คนที่อยู่รอดคือคนที่เก่งจริง ต่างจากคณะวิชาชีพเฉพาะที่ต่อให้เก่งกลาง ๆ ก็ยังพอหาเงินได้มากกว่า ซึ่งเรื่องนี้โทษใครไม่ได้นอกจากระบบทุนนิยมที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ถ้าจะเรียนเอกอิ้ง หรือสาขา/คณะอะไรก็ตาม ก็ต้องเอาให้แน่ใจว่าเราจะเป็นหัวกะทิในแวดวงนั้นจริง ๆ แล้วก็ถ้าเรามารู้ตัวทีหลังว่าไม่ได้เก่งขนาดนั้นจะเอาตัวรอดยังไงต่อไป ถ้าบ้านมีเงินอยู่แล้วก็โอเค เรียนไปไม่ต้องคิดมาก แต่ถ้าฐานะทางบ้านไม่ดี ก็ต้องคิดให้ถี่ถ้วน เพราะเพื่อนในเอกที่เก่งกลาง ๆ ไม่ได้โดดเด่นอะไร ส่วนมากจะไปทำงานที่จบคณะอะไรมาก็ทำได้ เติบโตยาก ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ใช้ (เรารู้ดีว่าคณะเฉพาะด้านก็มีแบบนี้ แต่มั่นใจว่าเอกอิ้งมีเยอะกว่าแน่นอน) การจบสายอักษร/สังคมเปิดโอกาสให้เราได้กำหนดเส้นทางอาชีพตัวเอง ได้ทำอะไรที่เป็นสไตล์ของตัวเองเต็มที่ ไม่เหมือนคณะเฉพาะทางที่มีสภาวิชาชีพคอยกำหนดให้ เพราะงั้นถ้าจะเรียนสายนี้ เราต้องวางแผนให้ชัดเจนจริง ๆ ต้องมีใจรักและหาแนวทางของตัวเองให้เจอ ไม่งั้นก็จะเคว้งคว้างเหมือนหลายคนที่จบมาแบบไม่วางแผนอะไรเลย สุดท้ายก็ไปทำงานทั่ว ๆ ไป ไม่รู้จะเติบโตในหน้าที่การงานยังไง ถ้ายังค้นหาตัวเองไม่เจอก็กัดฟันเรียนอะไรที่มันเฉพาะทางไปก่อนดีกว่า อย่างน้อยเรายังมีสิทธิเลือกว่าจะทำวิชาชีพเฉพาะที่เราเรียนมาหรือจะทำงานอย่างอื่นที่เราชอบจริง ๆ เห็นบ่นขนาดนี้ถามว่าส่วนตัวเสียใจขนาดนั้นมั้ยที่เรียนเอกอิ้ง ก็ต้องบอกว่าไม่ขนาดนั้น อย่างน้อยมันยังเป็นอะไรที่เราชอบจริง ๆ เราเองก็เป็นคนที่รู้ตัวตั้งแต่จำความได้แล้วว่าชอบภาษา แล้วสมัยเรียนก็มีความสุขมากที่ได้เข้าเอกอิ้ง ทุกวันนี้ก็ทำงานแปล บวกกับทำแอคสอนภาษาด้วย เพียงแต่ว่าเราแอบคิดบ่อย ๆ ว่าจริง ๆ เราไม่ต้องเรียนลึกขนาดนั้นก็เก่งได้เหมือนกัน บวกกับเราเริ่มมองว่าความรู้ภาษาอังกฤษมันมีความพิเศษน้อยลงเรื่อย ๆ ถ้าเราจบอะไรที่มันเฉพาะทางกว่านี้ก็คงดี อะไรทำนองนี้ . . . พอจะรู้ตัวนะว่าความคิดอาจจะ problematic ไปบ้าง 5555 แต่เอาเป็นว่าเห็นต่างได้ ไม่ว่ากัน รับฟังทุกความคิดเห็น

ตายน้ำตื้น สารภาพเลย 😅 ✅ศัพท์ B2, C1 ❎Grammar A1, A2

มีเพื่อนเป็นเจ้าของกิจการหลายคน ทั้งจากรับช่วงต่อจากที่บ้าน หรือ สร้างเองแบบทำงานประจำควบคู่แล้วสร้างธุรกิจไปด้วย หรือ จบมาก็ลองลุยเลย เวลาเจอกัน คุยกัน ปัญหาแต่ละคนหลักๆไม่ค่อยต่างกัน ส่วนรายละเอียดย่อยอาจจะแตกต่างกันตามแต่ธุรกิจหรือปัจจัยเฉพาะตัว ปัญหาคือ เวลา เพราะส่วนใหญ่ช่วงแรก (หรือแม้แต่จะผ่านไปสักพัก) ก็ยังใช้เวลา 7/24 และต่อเนื่องเป็นปี 5ปี 10ปี -> ทางแก้คือออกแบบระบบ/การบริหารคนบริหารงาน -> เอาตัวเองออกจากงาน ไม่งั้น ไปเที่ยวก็ยังเหมือนไปทำงาน อีกเรื่องคือความมั่นคงทางจิตใจ เจ้าของกิจการ นายตัวเอง ไม่รู้ว่ากระแสเงินสดขาเข้าจะมาเท่าไหร่ แน่นอน แค่ไหน กลับกัน กระแสเงินสดขาออกค่อนข้างชัดแน่นอน เพราะค่าจ้างพนักงาน ค่าเช่า ค่า...วางไว้ล่วงหน้าแล้ว ทำให้คนรู้จักบางคน ลองทำไประยะนึง สุดท้ายกลับมาเป็นลูกจ้าง กลับมาสอบเข้าราชการก็มี สุดท้ายชีวิตเราแตกต่างกัน ความชอบ ไม่ชอบ ก็แตกต่างกัน บางคนก็ชอบทำงานมาก 7/24 เป็น 10 ปี ก็ทำได้เรื่อยๆ บางคนชอบทำงาน เช้าเลิกเย็น เลิกงานมา มันจบ ไม่มีอะไรติดค้างต้องคิดต่อหลังเลิกงาน นอนดูซีรี่ย์ อ่านนิยาย ทำอะไรที่ชอบ

เจอใน Reddit มีฝรั่งถามว่าทำไมคนไทยไม่สปอร์ตเลยวะ สู้แบบหมาหมู่ ไม่รู้จะเริ่มอธิบายยังไงว่าไทยไม่มีวัฒนธรรมวัดศักดิ์ศรีด้วยการต่อยกันบนถนน ถ้าเริ่มต่อยคนไทยคือคุณเป็นภัยสังคม ตีนจะกรูเข้าไปหาคุณเหมือนเซลล์เม็ดเลือดขาว

@SundayBoyInvest แตะตัว = เป๊ง ยกที่ 1 แอ๊แอ้แอแอ่

@Englishgrr4u Everyone is dying in grammer posts.

เออก็จริงของมัน

โคตรชอบเลยไอ้ประโยคที่ว่า “ชีวิตไม่ใช่หนัง ถ้าเราไม่ตั้งใจเจอกัน เราก็จะไม่ได้เจอกันอีก”

โลกทุกวันนี้มันโหดร้ายนะ แม้แต่อีกายังต้องทำมาหากิน

นักลงทุนไบโพล่าแดก ทรัมป์ปั่นขึ้น อิหร่านทุบลง

ลักษณะคนรวยในต่างจังหวัด - เป็นเจ้าของที่ดินแปลงใหญ่กลางเมือง - ลูกหลานเรียน กทม / ต่างประเทศ จบมาแล้วเป็นสมาชิกหอการค้า ลูกหลานเขยสะใภ้บางส่วนทำราชการในจังหวัด หรือเป็นหมอรพประจำจังหวัด - มีรายได้จากธุรกิจใหญ่ในจังหวัด เช่น ห้าง ร้านทอง ปั๊มน้ำมัน ค้าส่งบุหรี่สุรา

ปสก.ที่เคยทำงานมา ถ้าเราเป็น senior เราจะเอ็นดู junior มากเป็นพิเศษ เพราะเราเคยอยู่จุดนั้นมาก่อน เราจะค่อย ๆ สอน ไม่วีน ทำตัวสบาย ๆ ให้น้องรู้สึกไม่เกร็ง เพราะเราก็เคยตัวเล็กมาก่อนเหมือนกัน เข้าใจครส.ดี เลยไม่เข้าใจพวก senior ที่ชอบข่มเด็กใหม่ มึงไม่เคยเป็นเด็กใหม่เลยมั้ง

อย่าว่าแต่แฟนเลย แค่คบเพื่อนที่รวยกว่าเรายังดูเสร่อ