pipobeepo

มันถึงมีแคนดิเดตที่ทรอม่าจนสั่นทั้งตัวตอนสัมภาษณ์ไง การเป็นHRมันทำให้เราเห็นคนมาหลายแบบมากๆจนเริ่มจับอาการได้ว่าใครเจอเรื่องหนักๆมา บางคนตัวสั่น บางคนร้องไห้ขอโอกาสเพราะเค้าไม่อยากอยู่ตรงนั้นอีกต่อไปแล้ว การเป็นคนใจร้ายมันง่ายจริงค่ะ เพราะคนที่แบกผลของความใจร้ายนั้นไปอีกนาน ไม่ใช่คนที่ทำ มันคือคนที่โดน

ทุกคนเคยเจอประสบการณ์อะไรที่จำไม่ลืมเกี่ยวกับร้านอาหารบ้างมั้ยคะ? มาแชร์กันหน่อย

คิดยังไงกับประโยคที่บอกว่า “สนับสนุนให้ผญจีบผชก่อน เพราะผชดีๆมักจีบผญไม่เป็น”

5 Facts About ชัชชาติ ที่หลายคนอาจจะไม่รู้ (หรือรู้) 1) ชัชชาติมีฝาแฝด ชื่อ ฉันชาย ซึ่งเป็นผู้อำนวยการ รพ.จุฬาลงกรณ์ และอาจารย์แพทย์ 2) ชื่อของทั้งสอง คือนามมงคลที่ได้รับพระราชทานมาจากในหลวง ร.9 3) ลูกชายของชัชชาติ “แสนดี” หูหนวก 100% ตั้งแต่เกิด  4) “แสนดี”ลูกชายพูดไทยไม่ได้ เพราะการผ่าตัดใส่ประสาทหูเทียม เครื่องไม่สามารถรับวรรณยุกต์เสียงสูงต่ำได้ เลยต้องพูดภาษาอังกฤษกันตลอดเวลา (แต่ปจบ.แสนดี เริ่มพูดไทยได้นิดหน่อยแล้ว) 5) ชัชชาติจบป.โทที่ MIT หนึ่งในมหาวิทยาลัยอันดับต้นของโลก และจบป.ตรีด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 จากจุฬา (สาขาวิศวกรรมโยธา) เพิ่มเติม -ชื่อเล่นของชัชชาติคือ ทริป/เป็นแฝดน้อง ส่วนฉันชาย หรือ ทัวร์ เป็นแฝดพี่ -พต.2 ชัชชาติยอมทิ้งความฝันของตัวเองไปชั่วคราว เพื่อพาลูกไปผ่าตัดที่ออส -พต.3 จริงๆครอบครัวชัชชาติมีฐานะดีแต่แรกแล้ว แต่แกติดดิน ชอบปั่นจักรยาน ปล.ข้อมูลทั้งหมดค้นจากในตต,เว็บ,อื่นๆแล้วนำมาสรุปเขียนเป็นภาษาตัวเองให้สั้นและกระชับที่สุด ห้ามก็อปไปใช้โดยไม่มีเครดิต✨

เห็นกระแสพรรคส้มที่ drop ลงอย่างน่าใจหายแล้ว... ก็ เข้าใจนะครับ ว่าการทำงานช่วงหลังๆของพรรค มันมีข้ออะไรให้น่าสงสัย กังวลใจ ประหลาดใจ ไม่ถูกใจ... ไม่น้อย แต่ อย่าลืมว่า ที่กระแสพรรคจะมาถึงจุดนี้ได้ ส่วนหนึ่งก็เพราะเหล่า "ผู้ใหญ่​ของบ้านเมือง"​ ระดมทุกวิถีทาง ในการ "ชะลอ" กระแสของพรรค ไม่วาจะเป็นการจัดการยุบพรรคมาแล้วสองรอบ ตัดสิทธิ์​-ปลดตำแหน่งเหล่านักการเมือง เหล่า candidate ที่ดูมีพลัง มีของ ไม่ให้ช่วงชิงกระแสไปมากกว่านี้ สร้างอุปสรรคเต็มที่ ใครจะมาทำงานให้พรรคส้ม พร้อมจะโดนตรวจสอบอย่างเข้มข้น จัดการอย่างเต็มที่ (ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี แต่จะดีกว่ามาก ถ้าใช้มาตรฐานเดียวกันกับนักการเมืองพรรรคอื่นๆด้วย) ปล่อยให้พรรครับบท "ฝ่ายค้าน" ไปเรื่อยๆ ตัดไฟแต่ต้นลม คนไหนดูดี ดูเด่น ก็ระดมทุนหาทุกทางให้มันไปต่อไม่ได้ รอให้กระแส drop รอจังหวะที่คนรู้สึกแล้วว่าอุดมการณ์​กินไม่ได้ ปากท้องต้องมาก่อน ไอที่เป็นแบบอยู่แบบนี้แหละ คือ sweet spot ของพวกเขา เห็นไหมครับว่าเขาฉลาด เขาเลือกที่จะบีบๆ ปล่อยๆ เลี้ยงกระแสไว้ไม่ให้มันรุนแรง จนตอนนี้ ฝ่ายตรงข้ามเขากระแสอ่อน จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด Narratives ตอนนี้ ใครมาทำงานให้พรรคส้ม = จะต้องเปลืองตัว คนในครอบครัวคนในตระกูล คนรู้จักรอบตัวจะต้องเสี่ยงไปด้วย... ยุบๆมันไปเรื่อยๆ หาเรื่องมาให้ลำบากเรื่อยๆ ยังไงคนทำงานก็ต้องหมดไปครับ คนปกติใครมันจะอยู่ได้ เจอแบบนี้ไปเรื่อยๆ อย่างล่าสุด ตึกสตง.ถล่ม... กระแสเงียบ เลือกตั้ง กกต. มีข้อน่าสงสัยมากมาย.... กระแสเงียบ จีนเทา เขมรเมา บ่อนเขมร สงครามเขมร... กระแสเงียบ ราชการทุจริตมากมาย... เงียบ ตู้ห่าว? ตอนนี้น่าจะใช้ชีวิตชิวๆ สักที่ในเมืองไทย ปลาหมอคางดำ? ใกล้จะกลายเป็นเมนูเด็ดประจำประเทศไทยแล้ว วิกฤติ​ฝุ่น PM 2.5? ปลายปีนี้ ต้นปีหน้า มัสก็กลับมาใหม่ ถอดบทเรียนกันใหม่ ผมว่า elite บ้านเรา เค้าคุมสื่อ คุม narratives ของประเทศได้อยู่หมัดแล้ว ถึงบอกไงครับ ว่า ประเทศนี้มันจบละ ตอนนี้เป็น phase ขาลง แต่เราอย่ายอมแพ้ ต้องสู้ ด้วยวิธีการสุจริต ตักตวงได้ก็ทำ คิดเสียว่าเช่าเขาอยู่ คิดเสียว่า ยังดีกว่าประเทศเพื่อนบ้าน ประเทศแถบตะวันออกกลาง เกาหลีเหนือ และแถบแอฟริกา แต่อย่าประมาท อย่าชะล่าใจ ประวัติศาสตร์​มีให้เห็นมานักต่อนักแล้ว ว่าประเทศ ถ้ามันล่มสลายไปแล้ว ไอ้เงินที่คุณเก็บไว้ อสังหาเล็กๆน้อยๆ มันอาจไม่มีค่าอะไรเลย Go global ครับ คือทางรอด... (แม้โลกตอนนี้จะเป็น de-globalization​ phase ก็ตาม)

เมื่อปลายปีก่อนที่อ. #ชัชชาติ จะลงสมัครผู้ว่ากทม. ที่บริษัทเคยได้เชิญมาบรรยายให้น้องๆ ในบริษัทได้ฟัง ในหัวข้อ “การทำงานอย่างมีความสุข” ซึ่งลองนึกภาพในใจนะ อ.ชัชชาติน่าจะเป็นคนที่คิวทองระดับหาเวลายากมากๆๆๆๆ คนนึงของประเทศ ผมเดาๆ ไว้ก่อนมาฟัง ว่าเค้าน่าจะมีสไลด์หรือชุดที่ไปพูดหลายๆ ที่มาแล้ว สำหรับพูดซ้ำไปเรื่อยๆ พอสมควร ผมคิดผิด . สิ่งที่เกิดคือ อ.ชัชชาติแกเดินทางมาที่ออฟฟิศมาก่อนงาน 1 วัน มาทำไม ? นั่นสิ ? ผมเห็นอ.แกเดินวนไปมา คุยกับทีม HR, บัญชี, ทีมงาน รวมถึงผมเองก็ได้คุยสักพักหนึ่ง “บริษัทคุณทำอะไรบ้าง ? ใช้คนกี่คน ? แบ่งทีมยังไง ?” ผมก็เล่าคร่าวๆ ไป สิ่งที่เห็นคืออ.ทริป (ชื่อเล่นของแก) หยิบมือถือขึ้นมาจดชื่อเว็บทุกอันที่เราทำ แอบเห็นว่าจดรูปแบบองค์กร จำนวนพนักงาน ผังบริษัทย่อยไปด้วย ผมก็งงว่าจดไปทำไม ? จนมางานบรรยายในวันต่อมา . อ.ทริป แบ่งหัวข้อบรรยายเป็น 5 ช่วง โดยใช้ช่วงแรกว่า Break The Norm ซึ่งเป็น motto ของบริษัทพวกเราเอง พอเปิดมา พบว่ามีสไลด์เกือบ 20 แผ่น ที่ customize สำหรับให้คนที่บริษัทฟังโดยเฉพาะ เช่น - กราฟจำนวนพนักงาน การเติบโต - รูปสมัยออฟฟิศเก่า - รูปออฟฟิศมุมต่างๆ - ช่วงพูดเรื่องการสื่อสาร แกบอก Zero ก็ทำ 5 เว็บเหมือนกันใช่ไหม แล้วก็บรรยายต่อ - รูปทีมบัญชี จำได้ด้วยว่าพนักงานบัญชีคนนี้จบอะไร - หน้าวิเคราะห์การทำงานในองค์กรแบบเอเจนซี่ . ความใส่ใจอีกเรื่องคือเอาสถานการณ์ปัจจุบัน เช่น ช่วงนั้นมีม็อบประท้วงพอดี แกก็ดึงมา Sync กับเนื้อหา ให้ไม่ตกเทรนด์ และดูน่าติดตาม ผมเจออยู่ 2-3 สไลด์ที่เห็นว่าเป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดเมื่อวานนี้ด้วยซ้ำ ทั้งหมดนี้เพื่อแค่จะมาบรรยายให้บริษัทเล็กๆ อย่างพวกเราฟัง เพื่อให้คนฟังได้ประโยชน์ที่สุด นึกไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าเป็นงานใหญ่กว่านี้ สำคัญกว่านี้ อ. จะต้องเตรียมตัวขนาดไหน . ผมที่เคยไปบรรยายตามบริษัท หรือมหาลัย องค์กรต่างๆ เห็นระดับความใส่ใจแบบนี้แล้วแทบกราบบบบ กลับมาดูเราที่เปิดสไลด์เดิมตลอดแล้วอายม้วนไปเลย แต่จริงๆ แล้ว ผมเชื่อว่าคุณชัชชาติไม่ได้นั่งทำพรีเซนต์พวกนี้ขึ้นมาเองหรอก แต่โปรแกรมพรีเซนต์ สร้างสไลด์ขึ้นมาเอง เพื่อให้คุณชัชชาติมาบรรยายต่างหากครับ ยินดีด้วยกับผู้ว่าชัชชาติ

จัดอันดับการกระทำโอตาคุ เวลาไปมาบุญครอง ชั้น 7 1. เดินเข้าอนิเมท หยิบของขึ้นมาดูราคา วาง เดินวนๆ ออก ไม่ได้ซื้ออะไร 2. ไปกินน้ำรสชาติอร่อยๆ ที่มีหน้าเมนตัวเอง 3. เปลี่ยนร้าน เดินไปดูร้านเหลือง หยิบมาดูราคา วาง ไม่ได้ซื้อเหมือนกัน

เหตุเกิดที่ อ.พุนพิน จ.สุราษฎร์ธานี โจรฆ่าปาดคอพ่อเสียชีวิต เพื่อชิงเอารถบรรทุก ตอนเกิดเหตุพี่คนนี้อยู่ในท้องแม่อายุครรภ์แค่ 3 เดือน ผ่านไป 10 ถึงเจอโครงกระดูกพ่อในสระน้ำ พี่คนนี้เติบโตมา แล้วสอบเข้านายสิบตำรวจ และเริ่มออกสืบหา ร่องรอยของคนร้ายที่หลบหนีไปซ่อนตัวตามจังหวัดต่าง ๆ จนกระทั่งมา ถึงเดือนพฤศจิกายน 2561 ซึ่งเป็นช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่คดีฆาตกรรมนี้จะหมดอายุความ 20 ปีลงในเดือนถัดมา ปิดคดีที่ยาวนานถึง 20 ปี คืนความยุติธรรมให้พ่อและครอบครัวได้สำเร็จ

เพิ่งรู้ว่าราดหน้าโรงแรมอลิซาเบธ ดังระดับเปลี่ยนสัดส่วนรายได้ จากเดิมห้องพัก80: อาหาร20 กลายเป็นตอนนี้ 50:50 ฟังแล้วอยากไปลองเลย

ความสัมพันธ์คนไทยกับพี่เสกแม่งโคตรแปลก ถ้าศิลปินคนอื่นเสพยา ประวัติขายวิญญาณขนาดนี้ ปกติคนไทยคงเลิกชอบไปแล้ว แต่คนไทยไม่เคยทิ้งพี่เสกเลย

รู้ไหมครับว่า คำว่า "พี่" ในสังคมไทย มันถูกออกแบบมาเพื่อลดทอนความเหลื่อมล้ำทางชนชั้น เมื่อเราก้าวเข้าไปในสถานที่ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มีสถานะทางสังคมสูงกว่า เรามักจะใช้คำว่า "พี่" นำหน้าเพื่อสร้างความประนีประนอม และในทางกลับกัน เมื่อคนที่มีอำนาจมากกว่าเรียกคนที่ด้อยกว่าว่า "พี่" มันคือการแสดงความเมตตาแบบบนลงล่าง (Top-down empathy) ผมเห็นภาพสะท้อนของทฤษฎีนี้ชัดเจนมาก ในงานสัมมนานักลงทุนระดับ VVIP ที่โรงแรมห้าดาว งานนี้ค่าบัตรแพงหูฉี่ เต็มไปด้วยซีอีโอ เจ้าของสตาร์ทอัพ และนักลงทุนกระเป๋าหนัก ทุกคนใส่สูทแบรนด์เนม นาฬิกาเรือนละหลายล้าน แลกนามบัตรกันด้วยรอยยิ้มการค้า แต่มีผู้ชายคนหนึ่งที่ดึงดูดสายตาผม เขาแต่งตัวโคตรธรรมดา เสื้อยืดสีดำ กางเกงสแล็คเรียบๆ ไม่มีป้ายชื่อแขวนคอ เขาเดินไปมารอบๆ งานด้วยความเงียบเชียบ ไม่เข้าไปประจบใคร ไม่แจกนามบัตร แต่สิ่งที่น่าทึ่งคือ ทุกครั้งที่เขาเดินผ่านกลุ่มผู้บริหารระดับสูง เศรษฐีเหล่านั้นจะหยุดคุยกัน หลีกทางให้เขาเล็กน้อย และพยักหน้ายิ้มทักทาย บางคนถึงกับเอ่ยปากเรียกเขาว่า "พี่" ด้วยน้ำเสียงเกรงใจสุดๆ แม้หน้าตาเขาจะดูเพิ่งสามสิบต้นๆ ผมสมองแล่นปรู๊ด นี่ไง! กฎของยอดพีระมิด! คนรวยตัวจริงไม่ต้องตะโกนบอกใครว่ารวย อัจฉริยะตัวจริงไม่ต้องใส่สูทเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ เขาคนนี้ต้องเป็น "วาฬ" ตัวใหญ่ของวงการแน่ๆ อาจจะเป็น Angel Investor ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของบริษัทพวกนี้ การที่ทุกคนเรียกเขาว่า "พี่" คือหลักฐานเชิงประจักษ์ของการยอมรับในอำนาจที่มองไม่เห็น ผมมองเห็นโอกาสทองในชีวิต ถ้าผมได้คอนเนคชั่นกับชายคนนี้ แค่เขาแนะนำผมประโยคเดียว ชีวิตผมอาจจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ผมจัดสูทให้เข้าที่ สูดหายใจลึกๆ แล้วเดินฝ่าวงล้อมเข้าไปหาเขาด้วยท่าทีนอบน้อมที่สุด ผมใช้หลักจิตวิทยาที่ว่า คนระดับนี้ไม่ชอบคนตีสนิทแบบเว่อร์ๆ ต้องเข้าหาแบบเรียบง่ายแต่ให้เกียรติ ผมเดินไปหยุดตรงหน้าเขา ยิ้มอย่างจริงใจ แล้วทักทาย "สวัสดีครับพี่... ผมติดตามโปรเจกต์เงียบๆ ของพี่มานานแล้ว ไม่ทราบว่าช่วงนี้พี่กำลังมองหาลู่ทางลงทุนในเซกเตอร์ไหนเป็นพิเศษไหมครับ?" เขามองหน้าผม เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วยื่นของในมือมาให้ "รับคานาเป้แซลมอน หรือ พาร์มาแฮมดีครับ?"

เมื่อพี่โอมลงรูปกับพี่เสก และเขียนแคปชั่นว่า พี่ๆมาซ้อมไม่ไกลบ้านต้องไปเจอ ดันมีผู้ใช้FBมาเม้นว่า “ถามเค้าก่อนมั้ย” พี่โอมตอบแบบสุภาพแต่คนนั้นหน้าแหกสุดๆอ่ะ5555