🫶🏻

*ส่วนตัว*ฉันรู้สึกว่า คนไทยที่พูดภาษาจีนได้ ไม่เหมาะกับการไปจีนอ่ะ😭 คนไทยมันอ่อนน้อม นุ่มนิ่ม มีมารยาทต่อกันแม้จะไม่รู้จักกัน พอไปอยู่จีน พูดจีนได้ คนจีนก็จะไม่ทรีตเราเหมือนเราเป็นต่างชาติ พูดจาห้วน กระโชกโฮกฮาก ตามภาษาคนบ้านเขาอ่ะ ซึ่งคนไทยเจอแบบนี้น่าจะไม่ชิน ตกใจ และฉันเป็น🥲

บางคนชอบพูดว่า วิ่งแค่ 5 km 10kเองทำไมชอบลงลงอวดจัง ไอเวร!! มึงลองมาวิ่งดู

ยังเจอโพสต์ประเภทประเทศไทยไม่มีที่ทำกิจกรรมอะไรนอกจากเดินห้าง อยู่อีกเลยตอนนี้ คนอื่นเค้าไปวิ่ง พายเรือ เล่น Wake บอร์ด ท่องเที่ยว เข้าห้องสมุด ดำน้ำ ฯลฯ กันมาชาตินึงแล้ว ไม่คิดจะอัปเดตอะไรกันบ้างเหรอ

สอบได้ที่ 1 ตลอดตอน ม.ต้น ม.ปลาย ไม่ได้การันตีอนาคตแบบ 100% หรอกครับ แต่คนที่สอบได้ที่ 1 มาตลอดอย่างน้อยๆต้องเป็นคนขยันและมีความรับผิดชอบสูง จุดพลิกผันของชีวิตมันอยู่ตรงไหน ต้องหาจากตรงนั้นละครับ

ฉันที่เป็นหนูทดลองระบบ tcas รุ่นแรกกับประโยค 900 บาทไม่แพง ถูกมาก กูจำจนตาย ขออย่าให้รุ่นน้องต้องเจออะไรแบบนี้อีก

จากใจผญที่แต่งงานแล้ว มีลูกแล้ว เลิกกันแล้ว อย่าเอาการเงินไปผูกกับผัว ตราบใดที่เรายังมี income ของเรา เราออกมาเมื่อไหร่ก็ได้ แล้วแม่เลี้ยงเดี่ยว ไม่ใช่ปม ไม่เคยลดคุณค่าในตัวเรา คนที่ใช่จะมองว่ามันเพิ่มคะแนนความสตรองคุณด้วยซ้ำ อย่ากลัวการทิ้งขยะในมือ เพราะมือจะไม่ว่างไปคว้าทอง

ขอทริคเล็ก ๆ ที่คิดว่า “เรื่องนี้แหละทำให้สวยขึ้น” หน่อยค่ะ ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี ㅜㅡㅜ

ผมเลี้ยงสุนัขตัวแรกและตัวเดียว ตอนเรียนอยู่ที่อเมริกา ชื่อ ดัชชี่ ผมไปรับดัชชี่มาเลี้ยงจากสถานที่ดูแลสัตว์เลี้ยงที่คนเอามาปล่อย (Humane Society) ในเมืองเล็กๆที่ผมไปเรียนอยู่ ตอนรับมาเลี้ยง เขาอายุไม่กี่เดือน และ ก็อยู่ด้วยกันมาตลอด เรียนจบผมไปทำงานที่ชิคาโกสองปี ก็ไปด้วยกัน พานั่งเครื่องบินกลับมาเมืองไทยด้วยกัน (ดัชชี่มาในกรงอยู่ใต้ท้องเครื่องบิน) เขาจากไปในปี 2547 อายุ 15 ปี กทม. เราก็มีสถานที่ดูแลสัตว์จรจัดคล้ายๆกับ Humane Society สองแห่งครับ คือ 1. ศูนย์ควบคุมสุนัข กรุงเทพมหานคร ที่ประเวศ (ดูแลสุนัข 189 ตัว แมว 289 ตัว) 2. ศูนย์พักพิงสุนัขจรจัดกรุงเทพมหานครที่อุทัยธานี (ดูแลสุนัข 2,221 ตัว) เราไม่สามารถรับสุนัข แมว จรจัดทั้งหมดมาดูแลได้ เพราะทั้งสองศูนย์เรารองรับน้องๆได้ในหลักพัน ขณะที่สุนัข แมว จรจัดใน กทม มีเป็นหลักแสน ที่ผ่านมาอาจจะมีปัญหาในการบริหารจัดการ ตอนเราเข้ามาใหม่ๆ ทางเครือข่ายถึงกับเรียกศูนย์ของ กทม.ว่า "นรกของสัตว์" ทางรองแก้วและทีมงาน ก็ได้พยายามปรับปรุงสถานที่และการให้บริการให้ดีขึ้น อันดับแรกที่รองแก้วได้ไปปรับปรุง คือการทำให้ศูนย์พักพิงเป็นเหมือน “บ้าน” ของน้องๆ มีพื้นที่กว้างขวางเพียงพอต่อสัตว์ แม้จะเห็นตัวเลขพื้นที่มาก แต่เราต้องคิดถึงจำนวนสัตว์ที่อาศัยให้มี space ต่อตัวอยู่เพียงพอ ไม่แน่นเต็มตามที่แต่ก่อนเคยเป็นมา นอกจากนี้ ยังต้องมีเจ้าหน้าที่เป็นกะผลัดเวร มีหมอคอยตรวจสัตว์ต้องสงสัยเป็นโรค และต้องพาออกกำลังด้วย ซึ่งที่ศูนย์ฯ อุทัยธานี นอกจากจะรับเลี้ยงสัตว์จรที่ไปจากกรุงเทพแล้ว ยังบริการคนที่อุทัย รวมถึงมีเจ้าหน้าที่เป็นคนอุทัยด้วย เรายังนำร่องระบบรับเลี้ยงสัตว์จรของ กทม. เริ่ม Test Run ในปีนี้ครับ ถ้าพวกเราอยากเลี้ยงสุนัข หรือ แมว ลองดูรายละเอียดที่เพจ BKK Adopter หรือแวะไปที่ศูนย์ที่ประเวศได้นะครับ ทดลองพาเดินพาวิ่งในสนามออกกำลังกายได้ อาจจะเจอเพื่อนที่เราถูกใจและช่วยพาเขากลับบ้านได้ คุณหมอขัดสีฉวีวรรณฉีดยาทำหมันและฝึกเล็กๆน้อยให้คุ้นกับคน นอกจากได้เพื่อนใหม่แล้ว ยังเป็นส่วนเล็กๆที่ช่วยแก้ปัญหาหมาแมวจรจัดของ กทม.ด้วยครับ