💫 พลอบซ.

เก่งชิบหาย ที่ผ่านมาได้ เก่งมากจ้าตัวกุ

บอกตัวเองว่า วันนี้ฝนมันไม่ตกในใจแล้วนะ พื้นที่ในหัวใจมันไม่ชื้นเพราะฝนมันพร้อทจะตกในทุกเมื่อแล้ว

อนุญาตให้ตัวเองมีความสุขได้แล้ว

ความเจ็บมันจางไปพร้อมๆกับความทรงจำที่เรือนราง

กูไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเหนื่อย จนวันนึงกุเหนื่อยขึ้นมาจริงๆ กุเข้าใจแล้วว่าความเหนื่อยมันเป็นแบบนี้นี่เอง ทั้งๆที่กุนึกภาพวันที่กุเหนื่อยไม่ออกเลย พอแล้ว แค่เขาไม่รักก็พอแล้ว แค่นี้กุก็เสียใจแล้ว ทั้งๆที่เขาคือคำตอบเดียวและกุก็รักเขามาตลอดไม่เคยเปลี่ยนไป

พอคิดว่า ขนาดเป็นปีแล้ว เขายังลืมไม่ได้เลย ก็เป็นเหตุผลให้เราคาดหวังในตัวเขาให้น้อยลงมากๆ แบบจริงๆซะที เพื่อที่จะไม่ต้องเสียใจอีก ทั้งๆที่บอกกับตัวเองมาตลอดว่าไม่คาดหวัง แต่ที่จริงก็คาดหวังอยู่ดีและให้โอกาสตัวเองมาตลอดเลย ตอนนี้มันเหมือนที่แบกอะไรไม่รู้มาตลอดมันได้วางลงบ้างแล้ว

พึ่งรู้ว่าสิ่งที่หนักมาตลอดจนวันหนึ่งแบกไม่ไหวมันคือความคาดหวังของตัวเราเอง พอได้ลองปล่อยวางที่แบบปล่อยวางจริงๆมันรู้สึกโคตรเบาเลยหว่ะ

คิดถึง ที่มันไม่ถึงแล้ว

เขาเจอคนที่เขาไม่ต้องพยายามแล้ว ส่วนกุก็ยังไม่เจอนะ แต่ก็ยังอยากพยายามอยู่

กุรู้สึกว่า กุรักเขามากจน เขาจะมีความสุขรูปแบบไหน ไม่ว่ากุจะมีโอกาสอยู่ตรงนั้นหรือไม่ กูยินดีในทุกความสุขของเขาจริงๆ ถ้าบทอวยพรยินดีให้มีความสุขมันจะซ้ำ แต่เขาก็เป็นคนที่กุปรารถนาดีตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้าด้วยซ้ำเลย มีความสุขมากๆ จริงๆนะ

แกเคยพยายามอะไรมาตลอดป่ะ แบบพยายามแบบเดิมไม่เคยเปลี่ยนไปเลย คำตอบก็ไม่เคยเปลี่บน แล้วสุดท้ายเขาก็ไม่เห็นความพยายามอ่ะ ไม่ได้แคร์เราเลยด้วยซ้ำ มันก็มีจุดนึงที่เจ็บจนพอเกินที่ใจมันจะทนไหวเหมือนกัน

อยากไปอัพให้มันจบแล้ว รอวันที่จบจริงๆ ที่จะไปเขียนแล้วกุจะไม่ร้องไห้อีก

ไม่อยากกลับไปดูเพจอาร์ตของตัวเอง เพราะกลับไปอ่านแล้วก็ยังเจ่บปวด

ขอให้เขาถูกค้นพบจากคนที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงเวลาได้อยู่ด้วย คนที่มีแรงดึงดูดเขาแบบมหาศาลอีก คนที่ชอบเหมือนกันอีก

ประมาณช่วงนี้เมื่อปีที่แล้ว เจ็บเกือบตาย แต่เก่งชิบหายที่รอดมาได้

มีแค่กูที่ช้าเองตลอด

ภาวนาให้เราไม่ต้องคิดถึงแกอยู่ฝ่ายเดียว

รัก และอยากจะรักไปทั้งชีวิต

เขาเป็นคนที่ต่อให้ในอนาคตความสัมพันธ์ไม่พัฒนาจนถึงขั้นมีสถานะก็ยังอยากโตไปด้วยกัน ชีวิตทุกวันนี้ที่มีกันอยู่ถึงแม้จะไม่ค่อยได้พูดคุยสนทนาเท่าไหร่แต่เขาเป็นคนที่ทำให้รู้สึกว่าอุ่นใจทุกครั้งที่ได้พูดคุยหรือเล่าอะไรให้เขาฟัง

สุกี้จินดาเขาเลิกฮิตยัง กลัวคนเยอะ