Pobrecitooo

Nihayet Kuzey Londra'nın Black Arsenal'i kırdı zinciri.

Post post-Kemalizm: Demokratik olmayan bir burjuva devrimi bile bu ülkede umut için bir referans noktası.

Yine bir İngiliz takımı İstanbul'a finale gelince efsane Liverpool- Milan finalini ve gençliğimizi hatırlattı. Maçın yorumcusu F. Terim devreye giderken "hiçbir İtalyan takımı 3-0'dan maç vermez, imkansız." demişti:))

A good political economy commentary on Vietnam: "Vietnam’s Opportunity: After Receiving Capital, Can It Organize Capital?" Organizing Capital Is a Core Test of State Capacity by Leon Liao leonliao.substack.com/p/why-some-sta…

Tek millet iki devlet

Gençler sevindirdi, Eyüp üzdü.

@SErdemTurkozu O çok sert oluyor sek, katkıyla da tadını bozuyor.:)

@pobrecitooo Bourbon olmaz mı? :)

O değil de bira en fazla purin ve ürik asit bırakan içecek. Eklemleri yoruyor. Romatizmal ağrıları tetikliyor. Çare single malt viski.

@sanatoryumu Yaşlılık böyle bir şey işte:) Single malta bir iki damla su ile aroması çıkar iyi gider.

İlginç zamanlardan geçiyoruz. Müsiad başkanı gibi patronlar devlet kapitalizmini ve planlamayı geri çağırırken, Chibber gibi sol akademisyenler piyasa sosyalizmini övüyor.

2 puanlı sistemde şampiyondu.

Biz de pahalı diye Cebeci'den Abidinpaşa'ya taşınmıştık.

X sepeti siparişi ile gel al fiyat farkının %30 olduğunu gördüm ilk kez.

Peki hiç mi aralarında çelişkileri yok bu devletlerin? Uzun süredir NATO'nun ana işlevi dostlarının üstünde ABD hegemonyasını sürdürmek değil mi?

2001'de Afganistan, Irak, Suriye ve Lübnan'a savaşı içeren Pentagon planı: Bir Venn diyagramında yalnızca belirli ülkelerin ABD yörüngesine girdiği dönüşümlü ittifaklarda tüm dairelerin örtüştüğü ülkeler yalnızca ABD, İngiltere ve Türkiye'dir. theguardian.com/world/2001/sep…

Wallerstein iktidarda:)

Alman her yerde aynı:)

Bürokratik vesayet istemiyoruzdan buralara :) "Devlet zoru olmadan bu tedarik zinciri kurgulanamaz. Serbest piyasa her önüne gelenin kafasına göre iş yapabildiği bir düzen demek değildir."

@oznurakcali Tanzimat aydını sendromu yaşamış.

Orhan Pamuk'un Babamın Bavulu kitabını okudum bugün. Kitap ödül konuşmalarını içeriyor. Neden yazdığını anlatması ve özellikle Avrupa/Batı'ya ilişkin düşünceleri çok dikkat çekici. Yıllara bakıldığında bu düşüncelerdeki değişim ve hayal kırıklıkları seziliyor. 2006 ile 2012 yılları arasında geçen 6 yıl bile çok şeyi değiştirmiş. Ben kitabı (daha doğrusu kitabın içerdiği konuşmaları) yazarın ne için yazdığını ve bu anlam arayışını iyi aktarabildiği için çok değerli buldum. Benim en çok hoşuma giden ise yazarların başkalarının hikayelerini kendi hikayesi, kendi hikayesini de başkalarının hikayesi gibi anlatabilmesi yeteneğinden bahsettiği yerlerin yanında şu cümleydi: "Gerçekliğe onu ancak değiştirerek katlanabildiğim için yazıyorum."