D I O N ยูโน๊ว

ง่วงจ้ะ... คำเดียวแต่ได้ใจความ แม่ก็ปลุกกูจังเลยย ไอ้สาสส

ควรเเยกระหว่างคนที่ตื่นสาย กับคนที่ตื่นตั้งนานเเล้วเเต่ยังไม่ลุกจากที่นอน

โลกส่วนตัวสูงก็จริง เเต่ไม่ใช่จะไม่เปิดให้ใครเข้ามาเลย ถ้าสังเกตดีๆมันมีวิธีที่เข้าถึงเราได้ โดยที่คุณไม่ต้องพยายามจนเหนื่อยเลยด้วยซ้ำ

เชรดดดด~

ม.3 แม่งโหดจริงๆว่ะสัส สั่งงานเยอะชห. เครียดก็เครียด หรือเพราะกูแก่ขึ้นวะ. แม่งเครียดเรื่องต่อม.ปลายตลอดเวลา เข้าใจพี่ม.3 ตอนกูอยู่ม.2เลยสัส

เคยมีคนที่เข้ามาทำให้ใจหงุดหงิดปะ ประมาณว่าเเรกๆที่รู้จักยังไม่ได้ชอบ เเต่พอได้คุยไปเรื่อยๆ กลายเป็นว่าชอบความเป็นเขามากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มหงุดหงิดที่ห้ามคิดถึงไม่ได้ หงุดหงิดตอนเขาน่ารักมากไปเพราะหวง ประมาณนี้

‘ตอนที่เราต้องการ เธอไปอยู่ไหน’ ประโยคนี้เจ็บปวดจริงๆนะ เหมือนเขาคือคนที่เราต้องการในตอนที่ไม่สบายใจที่สุด เเต่เขาดันไม่อยู่ตรงนั้น นี่เเหละนะที่เขาบอกว่าให้เลือกคนที่อยู่กับเราในตอนที่เราต้องการ

เคยเเกล้งตอบช้าๆ เเต่จริงๆคืออยากตอบเร็วปะ

เรื่องเศร้าของวันอาทิตย์ คือพรุ่งนี้วันจันทร์

ความใส่ใจพื้นฐานคือ ว่างก็ตอบ ไม่ว่างก็บอก

ไว้กูจะทำแบบนี้ ในข้อสอบบ้าง กูคงได้คะแนนเต็มชัวๆ

ไอ้พวหเหี้ย! ถ่ายรูปในโทรศัพท์กูอย่างกับตู้โทรศัพท์สาธารณะอย่างงั้นอ่ะสัส!ไอ้เวร ลำบากกูต้องมาลบ

คิดถึงนะ มากๆด้วย

ชอบความสัมพันธ์ที่กล้าเล่าเรื่องห่วยเเตกของตัวเองให้ฟังได้ เเบบว่าล้มเหลวกับเรื่องไหนมาก็มีเขาอยู่เป็นเซฟโซนส่วนตัว

กูชอบแดกของจำพวกปลาร้าแล้วมันผิดหรอวะ? ทำไมต้องมาบอกว่ากูแดกของสกปรกด้วยวะ

ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ที่ดีที่สุด เเต่ต้องการความสัมพันธ์เเบบค่อยเป็นค่อยไป ทำอะไรน่ารักๆด้วยกันทุกวัน เป็นวันถัดไปของกันเเละกันไปเรื่อยๆ #อยากโดนกิน

ชอบความสัมพันธ์ที่ให้อิสระ เเต่ก็ไว้ใจกันได้

: อยู่คนเดียวไม่เหงา ถ้ามีเงิน

: กูอยากมีเเฟน หาให้หน่อยดิ : ขนาดมึงตัวคนเดียวยังใช้ชีวิตยากขนาดนี้ วุ่นวายกับทุกเรื่อง เเล้วมึงคิดว่ามีเเฟนจะไม่ยากกว่าเก่าเรอะ