‎₍ꕤᐢ..ᐢ₎

[วงเข่วเย่วม่วงนิดๆ] ได้มาอ่านฉากนี้เองเต็มๆ แล้ว ยอม solche เค้าจริงๆ เป็นครั้งแรกที่แมทเทียสหลบตาเลย์ลา หลบตาเพราะความรุ้สึกซับซ้อนของตัวเองด้วยอ่ะ ปกติมันอยุเหนือกว่าทุกอย่าง รวมคีย์เวิดเทือกๆ พาวเว่อไว้เบ็ดเสร็จในคนเดียวด้วยซ้ำ เขียนดีมากจนต้องมาถวายเอสเสให้ แบบ แง้ เค้าเก่งอ่ะ ขอระบายนิด ถ้ามี 100 คะแนน ฝั่งแมทเทียสเอาไป 50 เลย์ลาอีก 50 กินกันไม่ลง ไม่มี 49/51 ไรทั้งนั้น เพราะปูมาดีจนมาถึงจุดนี้โดยไม่แปร่งเลยอ่ะ ในแง่งานเขียนคือมือแน่มาก มันไม่ต้องพูดอะไรกันมากเลย แต่เปลือยความรู้สึกสั้นๆ ช่วงนึงให้กันอย่างเต็มที่ ซึ่งอิแมทไม่มีทางทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนแน่นอน และเลย์ลาก็ทลายกำแพงลงทั้งหมด เพื่อยอมอ่อนแอให้เห็น ยอมรับการปลอบโยนนั้น ทั้งที่สู้ตายก่อกำแพงต่อต้านมาตลอด แมทเทียสมันยังไม่กล้าเผชิญครสตัวเองจริงๆ หรอกว่ารสกับเลย์ลาแบบนั้น (กัวตัวเองไปถึงคำนั้นแน่เลย 5555 สม) แต่วินาทีที่เห็นเค้าเจ็บขนาดนั้น ที่มีสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากมันด้วย ในใจมันคงไม่เอาไรละ แต่ ณ วินาทีที่อุตส่าห์ได้อยู่กันสองคนแบบนี้ และเลย์ลาหยุดพยศแบบนี้ มันหยิบเอาความอ่อนโยนออกมาใช้แทนคำพูดเจ็บแสบที่ปกติมักจะทำ มันเป็นไรที่แบบ นี่เลย แกก็แฟร์ใช้ได้นี่หว่าที่ปล่อยด้านแบบนี้ออกมาเหมือนกัน ตอบแทนที่น้องยอมอ่อนแออย่างที่สุดให้เห็น fair enough (&ฟินอีน้าฟ 5555555555) เขียนดีมาก ละเอียดยิบ ไม่มีกระโดดในแง่ครสเลย ครสตอนอ่านไต่ 1-10 ทะลุไป 11 และน้ำตาทุกหยดเลย์ลา carried เรื่องราวรันทดทุกอย่างที่ตัวเองเจอมาตั้งแต่ยังเด็กยันปัจจุบันได้สมมงที่สุดในซีนเดียว แบบทำไมกุต้องมาเจอเรื่องเหี้ยๆ พวกนี้ด้วย ทั้งที่กุเป็นเด็กดีมาตลอดชีวิตด้วยซ้ำ อยากเสียชีวิสให้มาก เขียนละเอียดดีโครตๆ ถ้าได้อ่านนิยายชั้นคงสิ้นคาจอ

hoping this means she's going, but why are we wearing 1940s panties