Prach P

ใดๆคือเราไม่ควร focus ที่การตระบัดสัตย์อย่างเดียว …ความผิดใหญ่ของ พท. คือการทำดีลกับเผด็จการแลกประโยชน์ให้เจ้านาย แล้วขวางการปฏิรูปประเทศให้เป็น ปชต. …ความผิดใหญ่ของณัฐวุฒิคือการรับใช้พรรคที่เข้าร่วมกับเผด็จการแล้วขวาง ปชต. …อันนี้คือความผิดใหญ่ ความตอแหลเป็นเรื่องรอง (3/3)

การให้สัจจะเป็นการสร้างพันธะระหว่างเรากับ *ผู้ที่เราให้สัจจะ* ไม่ใช่แค่พันธะระหว่างเรากับตัวเอง …การผิดสัจจะจึงเป็นความผิดต่อผู้ที่เราให้สัจจะไว้เป็นอันดับแรก ต้อง self-centered ขนาดไหน ถึงได้มองการผิดสัจจะเป็นเรื่องของตัวเองล้วนๆ โดยผู้ที่เราให้สัจจะไว้ไม่อยู่ในภาพเลย? (2)

การมองว่าการรักษาสัจจะเป็นเรื่องอีโก้ และการเสียสัจจะเป็นเรื่องการไม่ยึดติดอีโก้ นี่เป็นการมองแบบโคตร self-centered (1)

ฉะนั้น เราควรเลิกเรียกคนเหล่านี้ว่า "นางแบก" ...ควรเก็บคำนี้ไว้เรียกเฉพาะกองเชียร์ตัวเล็กๆ ที่คอย defend พรรคโดยไม่รับผลประโยชน์ ...ส่วนพวกระดับหัวๆ ที่อยู่ในเครือข่ายอุปถัมภ์ มีคำที่ตรงความหมายกว่าให้เรียก เช่น "ลูกน้อง", "บริวาร" ส่วนตัวอยากเสนอให้เรียกว่า "นางเลีย" (3)

แต่พวก so-called "นางแบก" ระดับหัวๆ เนี่ย ไม่ได้อยู่นอกสิ่งที่เขาแบกเลย เขาอยู่ในโครงสร้างอุปถัมภ์ของชินวัตรเต็มตัว (และหลายคนก็ดูจะปวารณาตนเข้ากับวัฒนธรรมของโครงสร้างอุปถัมภ์นี้ด้วย) ไม่ได้เป็นอิสระอะไรมากไปกว่าที่ปารีณาเป็นอิสระจากโครงสร้างอุปถัมภ์ของประวิตร (2)

คำว่า "#นางแบก" นี่มันชวนเข้าใจผิดนะ โดยทั่วไป เวลาเราแบกอะไร เรามักจะอยู่นอกสิ่งที่เราแบก ไม่ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เราแบก ...คำว่า "นางแบก" มันจึงชวนให้คนคิดไปว่าคนแบกนั้นอยู่นอกสิ่งที่เขาแบก เป็นอิสระจากสิ่งที่เขาแบกอยู่ไม่มากก็น้อย (1)

ถามว่า เขาจะเล่นบทสติหลุดไปทำไม? คำตอบคือ ความสติหลุดมันมีประโยชน์อย่างนึง คือมันทำให้คนมองว่าคนพูดจะดีจะร้ายก็พูดออกมาจากใจ ไม่คิดเยอะ ไม่มี agenda แอบแฝง ...ซึ่งอย่างหลังเนี่ยมันช่วยปกปิดแรงจูงใจที่แท้จริงของการแบกหรือเลีย ซึ่งคือผลประโยชน์ (5/n จบ)

2. ผมไม่เชื่อว่าที่ "สติหลุด" ออกสื่อบ่อยๆ นั่นหลุดจริงทั้งหมด ผมว่าส่วนใหญ่เป็นการแสดง ที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่า การถมึงตา ทำหน้ากริ้ว ตะแบงใส่ไมค์นั่นเสแสร้งนะ บ่อยครั้งต้องอินจริงแหละ แต่ความอินมันสร้างได้ บิ๊วต์ได้ เพื่อให้สมบทบาทจริง (ทั้งกับคนดูและกับตัวเขาเอง) (4/n)

เห็นบางคนบอกว่า พวก #นางแบก ระดับหัวๆ (ซึ่งส่วนตัวคิดว่าควรเรียกว่า #นางเลีย) แบก-เลียจนสติหลุดเพราะเกลียดชนชั้นกลาง แค้นปัญญาชน หมั่นไส้พวกส้มสลิ่มเก่าฝังใจ ผมไม่เชื่อเลย (มีต่อ)

@IamSasdha สถานการณ์มันเลยจุดที่จะคุยกันเรื่องชอบ/ไม่ชอบพิธาในฐานะบุคคลไปนานแล้วหรือเปล่าครับ? ผมว่าไม่ควรจะ respond กับประเด็นสะเหล่อๆ ของพวกนางเลียพวกนี้อะครับ

ไม่ติ่งพิธา ตอนธนาธรส่งไม้ต่อก็ไม่แน่ใจว่าจะรอดไหม ก่อนหาเสียงเลือกตั้งก็ยังไม่มั่นใจ แต่พอลงสนาม เอ้ย โอเค วุฒิภาวะดี สื่อสารดี แหลมคมแต่ไม่โดยไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึก aggressive อดทนอดกลั้นดี สมาร์ท เอาเป็นว่าภายใต้ข้อจำกัดที่มี ทำได้ดีกว่าคาด ชื่นชมตรงนี้ + หลังๆรู้สึกสงสารเห็นใจ

ที่เล่านี่เพราะขำปฏิกิริยาเรื่อง #แบกเกี๊ยว ของศิษย์เก่า #จุฬาฯ (ที่จบมาได้ครึ่งชั่วอายุคนแล้ว แต่ยังหาอะไรที่น่าภูมิใจกว่านี้มาเป็นอัตลักษณ์ตัวเองไม่ได้) สำหรับชาวโลก "that C-something university" เนี่ย ไม่ได้มีชื่อเสียงกว่า Bangkok University เท่าไหร่ (2/2)

เคยพาอาจารย์ชาวอเมริกันและชาวยุโรปเที่ยวแถวสามย่าน อาจารย์คนหนึงถามว่า "That C-something University เนี่ยมันดีมั้ย?" พอเราบอกว่า ในระดับท้องถิ่นก็ถือว่าดีนะ อาจารย์อีกคนถามต่อว่า "เทียบกับ Bangkok University นี่อันไหนดีกว่าเหรอ?" (1/2)

แล้วความโอละพ่อ ที่เปิดเอกสารผิดซองเนี่ย ผมว่าก็ดีด้วยซ้ำนะ …ก่อนหน้านี้ผมไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่กับจดหมายปรีดี เปิดก็ช่าง ไม่เปิดก็ช่าง …ตอนนี้ได้ teaser (หลอกๆ) มาบิ๊ว เริ่มตื่นเต้นละ วันที่ 5 จะจัด watch party กับเพื่อนละเนี่ย (3/3)

นึกภาพถ้าเขาไม่ทำเป็น event แล้วแค่โพสต์ไฟล์เป็น PDF หนาๆ เหมือน journal article สิ 5555 ใครจะสนใจ ...คนในประเทศนี้มีถึง 1% หรือเปล่าไม่รู้ ที่รู้ว่ามีจดหมายนี้อยู่ (2)

เรื่อง #จดหมายปรีดี เนี่ย การที่ทำเป็น event มีถ่ายทอดสด นี่ออกจะดีนะ คนจะได้รู้สึกว่ามันสำคัญ แน่ล่ะ ยังไงก็ควรถ่ายเป็นไฟล์ เผยแพร่ให้ชาวเน็ตช่วยกันแปล ศึกษา วิเคราะห์ อธิบาย …แต่ทำอย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะจัดเป็น event ให้เอิกเกริกไปด้วยไม่ได้ (1)

เห็นข่าว(แจก?)ว่า เศรษฐา "เข้าพบหารือกับผู้บริหารมหาวิทยาลัย Stanford" อยากรู้ว่าพบใครอะ? เพราะที่รู้มาคือ เศรษฐาแจ้งอยากเข้าพบ แต่ผู้บริหารมหาลัยทั้ง president, provost และ deans ปฏิเสธกันหมด matichon.co.th/politics/news_…

“คนจริง” คือคนที่ทำผิดแล้วกล้ายอมรับผิด และพร้อมแก้ไจด้วยการพูดหรือทำสิ่งที่ถูก …สิ่งที่ดวงฤทธิ์ทำคือตรงกันข้าม

นี่คือการพยายามทำให้ความตอแหลของตัวเองกลายเป็นเรื่องโปกฮา จะได้ดูเหี้ยน้อยลง …นอกจากนี้มันยังบิดให้การอุ้มชูความอัปยศบัดซบของพรรค ให้กลายเป็นเรื่อง “เสรีภาพการแสดงออก” ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความกล้า มันคือความหน้าไม่อาย

เห็นมีคนคอมเม้นต์ชมดวงฤทธิ์ว่า “คนจริง” “พูดแล้วทำ” …อ่านแล้วก็ ถถถ จัดกิจกรรม #ปาขี้ เป็น art event โดยไม่ขอโทษ ไม่ยอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองพูด และไม่วิพากษ์วิจารณ์พรรคตัวเองที่ตระบัดสัตย์ อุ้มชูเผด็จการ แถมยังจัดธีมงานเป็น “เสรีภาพในการแสดงออก” (1/2)