اورثینکر حرفه ای

امسال ۱۲ ماه نبود، یک قرنِ فشرده بود.

تنها چیزی که داره سقوط میکنه روح و روان منه

دیگه بزرگ شدی عزیزم؛ نمی‌شه فرار کنی. باید از پس غم‌ها، دلتنگی‌ها، تصمیم‌های سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگر شانس بیاری، بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی، اما بارش رو در نهایت خودت به دوش می‌کشی، تنهای تنها.

بزرگ ترین ایرادی که دارم، اینه که به محض اینکه باهام خوب برخورد میکنن یادم میره قبلش چقدر اذیتم کردن.

کاش اینجا بودیم و نمیدونستیم خاورمیانه کجاست

@_mhyri شبیه جان یامان بوده عزیزدل😭💔

من که دیدمش یاد بازیگرهای هالیوود افتادم جاوید نام #داوود_سهرابی

آدم نمی‌دونه به کی و چطوری بگه ذره‌ذره داره آب میشه. هرکی که میشه باهاش حرف زد هم خودش یه گوشه داره رنجش رو حمل می‌کنه. همه اینا فقط به خاطر یه زندگی معمولی خواستن بود.

فک کنم ارتباط ضریب هوشی بالا و فحش دادن دیگه اثبات شد درسته؟

قربون آدم آکادمیک باید رفت …

«هنوز فرصت نکرده‌ام زندگی کنم، تا الان هر چه بود دوام آوردن بود.»

من خیلی وقته maybe another life پذیرفتم.

جوری که تموم شد: جوری که 404 شروع شد

عزیزم، اتفاقاً بزرگ ‌میشی اصلا یادت نمیره، بزرگ‌ میشی می‌بینی تروما شده، قایمش‌ می‌کنی زیر ‌فرش.

گریه کردن برام یک فعالیت عادی شده. مثل سر خاروندن یا خمیازه کشیدن. وسط هر کاری میاد سراغم. وسط غذا خوردن چشمم می‌افته به ویدئوهای چهلم و گریه و اشک بی‌هوا شروع می‌شه و تموم می‌شه تا چند دقیقه دیگه، یه ساعت دیگه، یه روز دیگه، یه سال دیگه، ده سال دیگه و دوباره شروع می‌شه.

آدمیزاد هرچی عمیق‌تر میشه، تمایلش به توضیح دادن کمتر میشه.

اونجایی که ایلیا گفت«زندگیم دیگه تموم شد.بخاطر ده سال فقط به دنیا اومدم؟مگه من چقد سن دارم؟ده سال فقط؟ده سال فقط میتونستم با مامانم باشم؟بعدش باید تو زندان زندگیم بمونم..» چطور دنیا واینستاد؟

از ریشه غمگینم ،میفهمی؟؟ دقیقا از ریشههههههه

نیاز دارم برای یک روز کامل مطلقاً چشمامو ببندم وبی هیچ چیز فکر نکنم، هیچ چیز…

نمیدونم شاید امشبم بشینم برای تمام چیزهایی که حقم نبود، ولی تجربه کردم گریه کنم.

معلومه که برای هر ویدیو گریه میکنم.