Salih Zoroğlu

Bugün Prof. Dr. Salih Zoroğlu’nun parmaklıkların ardında ve ailesinden ayrı geçirdiği birinci yıl.

Bu sözlerinden 8 Mart'ın ancak ve ancak; mağdurların ilk anlattıklarına inanıldığında, faillerin baskı ve tehditleriyle söylediklerini değiştirseler, geri çekseler bile her halde failleri suçlandığında ve mağdurlar değil failler cezalandırıldığında gerçekten kutlanası bir gün olacağı anlaşılmaktadır.

Onu istismar etmiş olan adam kocası oldu. O koca, öz kızlarını da taciz edince korkmadı ve mücadele etti Fatmanur Çelik. Ve dedi ki: “Faili değil de mağduru suçlamak bu toplumun hastalığı. Ve istismara maruz kalanlar yalnız bırakılır. 3 yıldır sesimi duyurmaya çalışıyorum. Gitmediğimiz kurum kalmadı. Ulaşmadığımız insan kalmadı."

8. Öz baba, öz dede ve öz dayı tarafından maruz kaldığı tacizlere dair resim çizerken yaptığı kendi açıklamaları ses kaydıyla tespitli olduğu halde resmi benim çizdiğim ve hatta oyuncak, çikolata vb karşılığında taciz edildiğini söylemeye razı ettiğim iddia olunan, ilkokul 1.sınıfta içine cin girdiği düşünülecek düzeyde saldırganlaştığı için okuldan uzaklaştırılan, yıllardır geçirdiği krizleri epilepsi olarak düşünülmüş ama epilepsi ilaçları fayda sağlamak bir yana entübe edilerek yoğun bakımda yatmasına bile yolaçmış olduğundan, krizlerin psikojenik olabileceği de söylenerek bana gönderilen 7 yaşındaki Ahmet Murteza'nın yaşadıkları da Virginia'dan daha az acı değildi.

7. Babasının defalarca vahşice dövdüğü, burnunu kırdığı, annesinin bıçakla saldırdığı, onun da annesini tüfekle kovaladığı, es.ar kullanan,14 yaşında bakire olmayan, bakire olmadığını bilen 18-20 yaş erkeklerle tek seferlik ilişkileri olan, ilişki sonrası onu evine gönderirlerken taksi parasını ödediklerine sevinen, gittiği onlarca ünlü psikiyatristin iç dünyasındaki bu acıları araştırıp bulacak ve dinleyecek vakti ona ayırmadıkları, kendine PATATES adını verdiği bir kişilik geliştirecek kadar aciz hissettiğini anlatan Esra'nın yaşadıkları da Virginia'dan daha az acı değildi.

Virginia R. Giuffre “Hiç Kimsenin Kızı” kitabında, 7 YAŞINDA ÖZ BABASININ SERİ TACİZ VE TECAVÜZLERİYLE BAŞLAYARAK nasıl “taciz bağımlısı haline geldiğini" açıklıyor ve diyor ki "Epstein’le karşılaşmadan önce yaşadıklarımız, ona karşı bizi savunmasız hale getiren yaralarımız ve Epstein'in bu yaralı kızları ne kadar iyi tespit ettiği göz ardı ediliyor. BİRÇOĞUMUZ ÇOCUKKEN TACİZE, TECAVÜZE UĞRAMIŞTIK. Aslında beni Epstein'in çarpık dünyasına çeken tek şey para değildi. Yıllarca kendi isteğim dışında cinsel istismara uğramış ve buna boyun eğerek hayatta kalmıştım. Kadınlığın eşiğinde bir kız çocuğu da olsam, başkalarını memnun etmek bana pahalıya da mal olsa, hep başkalarını memnun etmeye çalışan biri oldum."  Ve aşağıda da hastalarımın anlattıklarının, benim duyduklarımın belki binde biri. Aslında bulunmayan travmaları ekmekle, bu çocuklara yaşadıklarını sorup anlattırarak eziyet etmekle yani işkenceyle suçlandım. @timursoykan eliyle yaşadıkları tacizler yokedilmiş olan Buse,Tuna, Yüsra, Ayşe, Elif, Esra, Ahmet Murteza vb. umarım bir gün siz de Virginia'nın yaptığını yapma hakkına ve gücüne sahip olduğunuzu fark edersiniz. ( NOT: HASTA İSİMLERİ DEĞİŞTİRİLMİŞTİR.)

Epstein dosyalarında da görüldüğü üzere, her şeyden evvel güçsüzü koruması beklenen idarenin ve siyasetin her kademesinde cinsel istismar neredeyse normal görülmekte ve önemsenmemektedir. Tacizcilerin en büyük güvencesi de budur; yani kendilerine gerçekten hesap sorulmayacağını bilmeleridir. Maalesef aslında sistemin kendisi tacizi yok sayanların eliyle oluşturulmuştur.

Aşağıdaki kitap, ömrünü özellikle çocuk cinsel istismarını sonlandırmak için çalışarak geçiren, son dönem kanserine rağmen bu çabasından vazgeçmeyen 86 yaşındaki bir psikiyatristin hayatını anlatıyor. Bu kitabı tüm çocuk, ergen ve yetişkin psikiyatristlerinin, psikologların, PDR ve sosyal hizmet uzmanlarının, hukukçuların, eğitimcilerin ve siyasilerin okuması lazımdır. Bazı paragrafları aşağıdadır.Bunları ben değil, Prof. Dr. Frank Putnam son çıkan bu kitabında söylemektedir: Çocuk istismarının, özellikle çocuk cinsel istismarının saldırgan şekilde inkar edildiğini çok kez gördüm. Bu istismarın birçok ülkede de benzer şekilde inkar edildiğini yabancı meslektaşlarımdan biliyorum. İstismarı bildiren doktorlar, mesleklerini yapamama ya da hapis cezasıyla karşı karşıya kalabilir. İstismarı fark edip bildiren hekim mesleki olarak hedef alınır, ya alanında yetersiz biri, ya aile kurumuna karşıt biri ya da ideolojik amaçları bulunan biri gibi gösterilir. Travmatik anıların yıllar sonra hatırlanmış olması, bilimsel temeli de olmadan "yanlış anı sendromu” oluverir. Böylece dünyadaki tüm tanı kılavuzlarında bilimsel bir tanı olan disosiyatif kimlik bozukluğu yok sayılabilir. Aslında ortada adeta ‘çocuklara korkunç şeyler yapıldığının’ kabullenilmemesi için yürüyen büyük bir savaş vardır.

Aile içi çocuk istismarına karşı tavır alan ve harekete geçen herkes, hem mahkemelerde hem de mesleki alanda yıpratılmıştır. “Avukatlar ve onların tuttuğu “uzman tanıklar”, dissosiyatif bozukluklar veya kompleks travma sonrası stres bozukluğu gibi travma ile ilişkili tanıların meşruiyetini hedef almıştır. Tüm bu durumlarda, tanıklık eden hekimler mesleki olarak hedef alınmış; yetersiz, ebeveyn karşıtı ve önyargılı kişiler gibi gösterilmeye çalışılmıştır. Hekimlerin koyduğu tanıların yerine, savunma tarafının uzman tanık ekipleri kendi “tanılarını” ikame etmeye çalışmıştır.”

“Ending child abuse was to be my life’s work.” Çocuk istismarına karşı 45 yıldır çalışan Frank Putnam’ın son kitabı yayınlandı. Çocuk istismarıyla mücadelesinden dolayı kendisine yaşatılanları da anlatıyor. Aynı Prof. Salih Zoroğlu gibi. Prof. Salih Zoroğlu’nun da tek amacı çocuk istismarıyla var gücüyle mücadele edebilmekti. Ancak çocuklarını istismar edenler değil, onların sesini kısanlar değil, çocukları istismarcı anne babalarına karşı yapayalnız bırakanlar değil; çocukları koruyabilmek için can hıraş mücadele edenler cezalandırılıyor.

Öncelikle bulunduğum cezaevinden canı gönülden yanında ve destekçisi olduğumu, bu savaşta hiçbir zaman tek olmadığını ve nolursa olsun vazgeçmediği için teşekkür ettiğimi söylemek isterim. Umarım beni ve hastalarımı yalnız bıraktığınız gibi, bu kızı yalnız bırakmaz, elini tutar ve gerçeklerle birlikte yanında yer alır, adaletini ararsınız. #aeiçinadalet #ARTIKDUYUN #adaletyerinibulsun #herkesicinadalet

@drmemisoglu @drbetulsayan @drummugulsen @Yasemenk3 @Neslihaninemi @koraykarabekiro @Dr_Goncaozyurt @vedatsar @cogepderTR @PsikiyatriDer

Diğer ülkelerde de gerektiğinde Ketamin psikiyatrik tedavilerde uzman doktorun kararıyla kullanıldığında, devlet sadece finansal sebeplerle ücreti karşılamadığı için hasta kendi ödüyordu. Artık Norveç'te devlet Ketamin'i mesela Prozac gibi geri ödemeye, tedavi ücretini karşılamaya başladı.

'Depresyon tedavisinde mucize' olarak adlandırılan, saatler içinde intihar düşüncelerinde iyileşme temin eden bir ilacı doktor tedavi kastıyla kullandığında, bu asla madde/uyuşturucu sağlama değildir. Aksine böyle bir ilacın kullanılmaması o bireyin tedaviye erişim hakkının ihlalidir.

Hastalarımın neredeyse tümünün intihar geçmişleri olduğu için benim açımdan çok önemli bir farkındalık günü 10 Eylül. Ükemizde gerekli ilgiyi görmemesine de üzülüyorum. psychiatrictimes.com/view/changing-…

Güncel literatüre dayanarak kullandığım Ketamin ilacından benim hastalarım da çok fayda gördü, ama ben bu ilacı kullandım diye 2 yıldır da hapisteyim.👇bir hastamın arkadaşına attığı ses kaydının dökümleri, mahkeme de biliyordu.