Yunus Emre Coşgun

@bishopcsgod Elinize sağlık hocam🫶

1-2 vs Reborn Rakibi tebrik ederim. 1.5 harita uykuda kalsak da nihayet maça dahil olduk. Breeze'de kontrolü bırakmasak sonuç farklı olurdu. Oyun istikrarımızı artırıp, yarın kazanarak finale kadar hataları minimize etmeye odaklanacağız.

@reazyVL @bjkesports Gördüğüm en iyi omen play. Yakıyosun Kaan adam💜🫶

2-1 @bjkesports FENA HYPE Bİ MAÇTI ÇOK YETENEKLİ İNSANLAR VAR KARŞIDA GERÇEKTEN. ZORLAYICI BİR SERİDEN KAZANARAK AYRILDIK. 14ÜNDE KAZANMAYA GELİYORUZ

@Deadinkvl @bjkesports @Kachowwvl Pembe bir fil var, şapkası var felan...😂

@psktimeless @bjkesports @Kachowwvl 2.ci map nefes alıp verdik aklımıza biri geldi...❤️

2-1 @bjkesports gg wp finaldeyiz :) + emea challengers lotusda cok bireysel oynadık nazar olsun ilk mapimizi verdik. Takımımı cok seviyorum we have @Kachowwvl they don't :)

@Deadinkvl @bjkesports

Matchday 🆚 @bjkesports gl <3 🕠17:30

Bir zamanlar büyük bir tutkuyla bağlandığınız o oyunun artık sadece bir "angarya" gibi hissettirmesi, sadece geçici bir formsuzluk dönemi değil; zihnimizin bize gönderdiği en ciddi imdat çağrılarından birisi olabilir: Burnout (Tükenmişlik). ​Zellsis’in röportajında dürüstçe paylaştığı o 'bahane gibi duyuluyor' endişesi, aslında tükenmişliğin en şeffaf dışavurumlarından biri. Dış stresörler (vize sorunları, kısıtlı zaman) ve rakibin sizi bireysel olarak hedefleyip antilemesi birleştiğinde, çabalamak artık bir tutku değil, mental bir sömürüye dönüşebilir. Sürekli aynı yoğun uyaranlara maruz kalan Dopaminerjik Sistem hassasiyetini yitirir; artık galibiyetler eski tadı vermezken, en küçük hatalar normalden çok daha büyük bir öfke patlamasına yol açabilir. Buna bir de "her maç kazanmak zorundayım" şeklindeki katı performans beklentisi eklendiğinde, oyun bir eğlence aracı olmaktan çıkıp ağır bir bilişsel yük haline gelir. Zihnimiz artık otonom bir şekilde savunmaya geçer ve "soğuma" hissiyle sizi bu kronik stresten korumaya çalışır. ​Peki, geri dönüş yolu nedir? Ne yapamlıyız? ​​✅ Yapılandırılmış Ara : Oyunu sadece birkaç gün bırakmak genellikle yetmez. Zihnin "performans" modundan tamamen çıkması için ekran dışı, dopamin seviyesini dengeleyen aktivitelerle (yürüyüş, farklı hobiler) zihinsel rehavet sağlanmalıdır. ✅ İçsel Motivasyona Dönüş: Odağınızı sonuçtan sürece kaydırın. "Rank atlamak" gibi dışsal hedefler tükendiğinde geriye sadece yorgunluk kalır. Gelişmekten ve öğrenmekten keyif aldığınız o ilk günkü motivasyonu hatırlamak tükenmişliğin en büyük ilacıdır. ✅ Bilişsel Esneklik Kazanmak: Kendinize hata yapma ve formdan düşme payı bırakın. Mükemmeliyetçilik, tükenmişliğin en sadık dostudur. Röportajın tamamı: youtu.be/zPJ2MWMFKJU?si…

@sLogCS Ne demek 🤝🏻

@psktimeless Bu durumu 2005'den bugüne hala oynadığımızda devam eden bir arkadaşım var da, merak etmiştim ikili durum için özel bir tanımı var mı diye, teşekkürler :)

Bazen bir round başlar ve kimse konuşmasa bile herkes ne yapacağını, nerede duracağını ve arkadaşının hangi açıyı tutacağını milisaniyelik bir hassasiyetle bilir. Sanki tüm oyuncular görünmez kablolarla birbirine bağlanmış ve tek bir beyinmiş gibi hareket etmeye başlamıştır. Biz buna spor psikolojisinde Grup Akışı (Group Flow) diyoruz; takım kimyasının en saf, en bilimsel ve en ulaşılması zor halidir bu. ​Bu durum sadece "iyi anlaşmak" veya "iyi arkadaş olmak" değildir; bir grubun yüksek odaklı, zorlu bir görev sırasında yakaladığı derin bir zihinsel senkronizasyondur. Takımın her bir üyesi kendi bireysel egosundan sıyrılıp bir kolektif bilinç içine girdiğinde, karar verme süreçleri otonomlaşır ve hata payı dramatik bir şekilde azalır. Bilimsel araştırmalar, bu akışı yakalayan ekiplerin birbirlerinin niyetlerini kelimelere ihtiyaç duymadan okuyabildiğini ve tepki sürelerinin kolektif olarak hızlandığını gösteriyor. Ancak bu büyüleyici senkronizasyonun en kritik yakıtı, sarsılmaz bir güven ortamıdır. Eğer arkamdaki arkadaşımın beni koruyacağına dair en ufak bir şüphem varsa, zihnim "akış" modundan çıkıp hayatta kalma odaklı "savunma" moduna geri döner; bu da o bütüncül yapıyı anında bozar. ​Gerçekten yüksek performanslı bir takım inşa etmek, sadece beş yetenekli oyuncuyu yan yana getirmek değil, bu zihinsel otonomiyi sağlayacak bir psikolojik güvenlik alanı oluşturmaktır. Bence en büyük zaferler taktik tahtalarında değil, birbirine tamamen teslim olmuş zihinlerin arasındaki o görünmez bağ sayesinde kazanılır.

Evet, sistem özünde aynı ama iki kişi söz konusu olduğunda bu duruma genellikle ikili akış (dyadic flow) diyoruz. Çünkü flowa girmek 5 6 kişilik gruplardan çok daha kolay oluyor. ​Tanım değişmiyor yine ortak bir hedef, derin bir odak ve kelimelere dökülmeyen zihinsel senkronizasyon var ama iki kişi olduğunda bu bağ çok daha yoğun ve geri bildirimi daha hızlı olduğu söyleniyor literatürde.

@psktimeless Bunu iki kişiye indirgersek yine tanım aynı mı yoksa değişiyor mu ?

@BerkeKanturk gl gl abim👊👊👊

🇹🇷🇹🇷🇹🇷 ülkemi temsil edecek olmaktan gurur duyuyorum

Paylaşınca kaliteyi yok eden twitter teşekkür ederim 💜🎈

Bazı oyuncular, skorbordun en altında olabilir ama onlar olmasa o yıldız oyuncuların parlaması imkansızdır. Support oyuncusu olmak sadece "doğru flashı atmak" değil aynı zmaanda kendi egosunu takımın başarısı için feda etmektir... Esporda takdir genellikle skor üzerinden dağıtıldığı için support oyuncusu sık sık bir "Görünmezlik Tuzağına" düşebilir. Dış onay azaldığında zihin genellikle o tehlikeli soruyu fısıldamaya başlayabilir: "Gerçekten yeterli miyim?" Eğer değerinizi sadece K/D oranına bağlarsanız, harika işler yapsanız bile kendinizi değersiz hissetmeniz kaçınılmazdır. Bu durum zamanla "Haksızlık Şemasını" tetikleyerek sizi sessiz bir mental tükenmişliğe ve oyundan soğumaya sürükleyebilir. Başarı kriterinizi skorborddan kurtarıp; "Kaç kill aldım?" yerine "Attığım flash kaç saniye kör etti?" veya "Takımıma ne kadar alan kazandırdım?" gibi tamamen sizin kontrolünüzde olan süreç odaklı hedeflere odaklanmalısınız. Unutmayın ki mental sağlık, paylaşıldıkça güçlenen bir kastır. Takım arkadaşlarınızın görünmez emeğini takdir etmek, sadece onları değil tüm takımın performansını bufflayan en stratejik hamledir. Bu raundda asistler kime yazıldı acaba🤔

@lugseNcs En sevdiğim awper ait olduğu yerde💜 (m0NESY'den sonra. Biliyosun kendisine olan sevgimi)

Uzun bir aranın ardından yuvaya döndüğüm için mutluyum. Yeniden bu takımda yer almak heyecan verici. Eskisinden daha motive ve hırslı bir şekilde, sadece zaferlere odaklanarak oynamaya devam edeceğiz. Bazen hikayeler yarım kalmaz⌛️

@Loqerskyy Bu seviyelerin en yetenekli oyuncularında ikisini çektiler. Yanlarına da aynı seviyede oyuncular çekeceklerine eminim. Bu sene daha keyifli bi cs izleyeceğimize eminim

@psktimeless Umarım öyle olur ama geçen 1 yıl çok can sıkıcı bi süreçti her 2 oyuncu açısından da, oyuncuların potansiyelinden uyum oluştuğu zaman verecekleri performanstan şüphem yok

pcific gameon + paramigo yapınca o 5linin bambaşka seviyeye geleceğini düşünüyordum ama dağılmıştı ve sonra dikiş asla tutmadı maalesef yeniden başlangıç olur mu? çok zor ama bir yerden başlanması lazım hayırlı olsun gl @lugseNcs @jresycs 🙏

@Loqerskyy Daha iyi yerlere gelirler gibi...

"yeniden o seviyelere çıkış" olarak düzenlersek daha iyi olur ayrıca bu transferler de tesfed liginin artık geldiğini belirtiyor gibi, yavaştan birkaç tane daha görürüz sanki

@jresycs Oo ne kadar da havalı bi transfer...

Gün olur, herkes evine geri döner

@bjkesports @maximumgamingg @Dijipinn @HavitTurkiye Hayırlı olsun best koç👊🏻

VALORANT takımımıza yeni katılan koçumuz Timur “Bishop” Şengül’e hoş geldin diyoruz! Birlikte güzel başarılara. 🦅 #BurasıBeşiktaş

We are still looking for a family. #SIGNREBORN

@rauinks @DPGaming Gl gl👊🏻

Head Of VALORANT for @DPGaming 😎

@CrawLFPS @bushidowildcats gL hocam👊🏻🤝🏻

joined @bushidowildcats sA güzel işler yapmaya geldim.. 🤙🏻