ᴘᴇʀꜱᴏɴᴀʟʟʏ ✬ retweetledi
ชอบประโยคที่บอกว่า… “ถ้าเขาอยากให้เราอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ เราจะได้รับการนึกถึงตั้งแต่แรก” เราจึงไม่จำเป็นต้องพาตัวเองไปอยู่ในงานที่ไม่มีใครเอ่ยชวน ไม่ต้องคอยถามถึงเรื่องที่เพื่อนเลือกไม่เล่า และไม่ต้องรีบตอบรับคำเชิญกะทันหันจากคนที่เพิ่งนึกถึงเราในนาทีสุดท้าย เพราะบางครั้งการรักษามารยาทต่อคนอื่น อาจเริ่มจากการรักษาความรู้สึกของตัวเองก่อน ‘เราไม่ควรต้องร้องขอพื้นที่ในชีวิตของใคร ทั้งที่คนคนนั้นไม่เคยตั้งใจเว้นพื้นที่นั้นไว้ให้เรา’ การปฏิเสธอย่างสุภาพจึงไม่ใช่ความใจแคบ หากเป็นการยอมรับความจริงอย่างสงบว่า เราควรใช้เวลากับคนที่มองเห็นความสำคัญของเราโดยไม่ต้องเตือน เลือกเราโดยไม่ต้องต่อรอง และนึกถึงเราโดยไม่ต้องรอให้ใครบางคนหายไปจากรายชื่อ เพราะ ‘คนที่อยากมีเราอยู่ตรงนั้น จะทำให้เรารู้สึกว่าได้รับเชิญ ไม่ใช่รู้สึกว่าเป็นเพียงคนที่ถูกนึกขึ้นได้ภายหลัง’
ไทย
