BUSHCRAFT, SURVIVAL, OUTDOOR .

Mijn statement na de bijeenkomst met lokale overheden op het Catshuis over asielopvang.

Lieve mensen, Wat een enerverende tijd! Loosdrecht houdt de gemoederen bezig. Alle aspecten van bestuurlijk geweld zijn weer te vinden. Burgemeesters die als dictators heersen, Romeo's die als bandieten mensen ontvoeren. ME'ers die als stormtroepen oude vrouwen in elkaar meppen en zich niks aantrekken van erf of eigendom van de burger. Demonstranten die elke dag opnieuw de straat op gaan om hun punt te maken, media die voor de mooie beelden komen. Bosjes die wel heel makkelijk in de fik gaan. Raddraaiers die eigenlijk alleen voor het rellen komen. Deugers die daar dan weer schande over spreken. Politici die elkaar verdringen om de moral high ground te claimen. Het lijkt wel covid! Wat nu alleen beter is georganiseerd is het tegengeluid. Tijdens covid hadden we het RedTeam of zero covid; dat kreeg ondanks de media-aandacht nog geen plein vol. Wij als demonstranten die opkwamen voor mensenrechten, gezond verstand, zelfbeschikking, vrijheid en liefde heersten op straat. Het ging zelfs zover dat marsen werden verboden, de aantallen werden beperkt, de media structureel logen als het toch groot werd, de politie meerdere malen met scherp schoot, tientallen demonstranten in het ziekenhuis belandden, bijna evenzoveel een strafblad kregen aangenaaid door een bijzonder partijdige OM en rechtspraak. Wat er wezenlijk anders was, was dat ondanks dat de media het hadden over extreemrechts, er helemaal geen politieke stroming was binnen onze beweging. De verbinding kwam voort uit een gemeenschappelijke wens om vrij te zijn en de mens als menswaardig en autonoom te beschouwen. Iedereen was welkom. Na Oekraïne, Gaza, LHBTI, BLM en migratie is het helaas wel anders. We merkten het duidelijk bij de vredesprotesten die voortvloeiden uit de C19-protesten. De verdeeldheid sloop erin: binnen onze stroming waren voor- en tegenstanders van Rusland en Oekraïne, Israël en Palestina, de VS en Iran, moslim en christen, allochtoon en autochtoon, links en rechts. Het eeuwige verdeel en heers domineert weer. Nu wil ik niet het verzet tegen de C19-maatregelen ophemelen, maar de tegenstanders waren evident de beleidsmakers, het OMT, de mediageile wetenschappers. Dit was een kleine groep die duidelijk identificeerbaar was en formeel ook de verantwoordelijkheid droeg voor het mensonterende beleid. De periode januari en februari 2022 was het kantelpunt. In Nederland was het protest van 2 januari 2022 in Amsterdam het keerpunt. De politie geloofde er niet meer in en liep zelfs een eigen mars tegen het beleid mee op 6 februari 2022 in Rotterdam. Internationaal was het vooral Canada met het truckersprotest wat de genadeklap gaf aan de maatregelentirannie. De kwaadaardige elite kwam echt in het nauw, de oorlog in Oekraïne werd gretig aangegrepen en gaandeweg raakte onze beweging de focus kwijt. We hadden de eerste golf van onderwerping afgeslagen, maar konden de elite niet meer goed in het oog houden met alle polarisatie om ons heen. De overwinningen van BBB, NSC en later, in 2023, de PVV waren een perfecte bliksemafleider; menig systeemcriticus begon stiekem toch te geloven in een democratische omwenteling, wat natuurlijk een enorme deceptie werd. Nederland stond wederom model. In de VS mocht Trump winnen, dat werd ingeluid met de ‘aanslag’ op Trump in Butler. De fotoshoot was zo goed dat zijn verkiezing praktisch vaststond. De vele rechtszaken tegen hem die overduidelijk politiek gemotiveerd waren en over niks wezenlijks gingen, maakten Trump de favoriete underdog. Zijn retoriek deed de rest: hij zou achter de deepstate aan gaan, geen oorlog meer beginnen en MAGA was bijna isolationistisch te noemen, dus tegen globalisme, tegen de klimaatreligie. Inmiddels komen vele systeemcritici erachter dat ze weer zijn beetgenomen. Er is geen bevrijder, die zal er ook niet komen.