ภีม

กุยังเสียใจอยู่เลยไม่รู้จะทำไง

จะเปิดใจใหม่อีกครั้งก็กลัวว่าจะกินข้าวไม่อร่อยและนอนไม่หลับอีก

เพิ่งเข้าใจคำของน้าเน็กที่ว่า “มึงรักซะมึงแพ้เลยขนาดเขาทำร้ายจิตใจยังต้องตีหน้าไม่รู้สึกอะไรด้วย’’ ทั้งๆที่ในใจโคตรแตกสลาย

ไม่เสียดายอะไรเลย ตอนตั้งใจรักก็ตั้งใจเต็มที่ไปแล้ว

เสียใจแต่ไม่เป็นไรแล้ว หมายถึงเป็นจนไม่รู้จะเป็นอะไรแล้ว

จงเด็ดขาดกับสิ่งที่อยู่ในใจ

“แค่เพราะแบกรับมันได้ดี ไม่ได้หมายความว่ามันไม่หนัก” ประโยคนี้จริงมาเสมอเลยอะ ถึงจะรับมือได้ดีแค่ไหน แต่กับความเจ็บปวดหรือการจากลา เราไม่เคยชินหรือรับมือกับมันได้ดีขึ้นสักทีเลย

บางวันก็คิดมากโคตร ๆ บางวันในหัวก็ไม่คิดอะไรเลย

ใครมีความสุขดีก็ดีใจด้วย แต่อย่ามาด้อยค่าความเสียใจของคนอื่น

ตลอดไป,

“อย่าพูดว่าเรื่องแค่นี้ ถ้าตัวเองไม่ได้เป็นคนโดน”

กลัวคนอื่นจะเสียใจ สุดท้ายกลายเป็นทำร้ายตัวเราเอง

หัดให้อภัยตัวเองบ้าง บางสิ่งผ่านมานานมากแล้วยังคงระลึกนึกถึงไว้ในใจได้ แต่ชีวิตมันยังคงต้องไปต่อ

กับบางเรื่องก็คิดว่าตัวเองชินกับมันแล้วแท้ๆ แต่พอมาเจอจริงดันไม่รอด

“จงเลือกตัวเองก่อนเสมอ เมื่อไหร่ที่เราเลือกตัวเองสิ่งที่เหมาะสมก็จะเลือกเราด้วยเช่นกัน”

ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรก็จริง แต่ข้างในแตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี

ภูมิใจกับตัวเองเยอะๆ เพราะเรามีแค่คนเดียวบนโลกใบนี้

ถ้าไม่รักตัวเองก่อน แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปรักคนอื่น

วันห่วย ๆ เดี๋ยวก็หมดไป

ตอนนี้ไม่อยากได้อะไรแล้ว อยากได้ตัวเองคืนมา