จากโพสต์ ข้างล่างนี้ เหตุการณ์ทั้งหมดคือ เวลา 22.15 น หลังจากคอนเสิร์ตจบ เลยเดินออกจากอิมแพคมาเพื่อหาร้านอาหารทานก่อนกลับที่พัก แต่ก็ปิดหมด เลยตัดสินใจกลับโรงแรม ที่ระยะทาง ห่างจากอิมแพคแค่4 กิโล เจอวิน มอเตอร์ไซค์คันนึงจอดอยู่ ตรงลานจอดรถของอิมแพค เลยตัดสินใจเรียก วินมอเตอร์ไซค์ ให้ไปส่งที่โรงแรม ตอนนั่งไปแรกๆก็ปกติ ก็ไปทางปกติ แต่พอขับไปสักพัก พาเข้าซอยที่ทั้งเปลี่ยวและมืด วินมอเตอร์ไซค์ไม่ได้บอกเราล่วงหน้าว่าจะไปทางลัดหรือเลี่ยงทางหลัก ตอนนั้นเริ่มตกใจ จึงอัดคลิปไว้ก่อนแล้วโพสต์ลงไว้ ให้รู้สึกอุ่นใจได้บ้าง เพราะเรามาคอนเสิร์ตคนเดียวจากต่างจังหวัด ไม่มีเพื่อน หรือใครที่ให้ติดต่อได้ และคิดว่าไม่น่าเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวก็จะมาลบวีดีโอทีหลัง แต่วินมอเตอร์ไซค์ ขับวนอยู่อย่างนั้น ทางมันมืดมองอะไรไม่ค่อยเห็น แต่รู้ได้ว่า วินมอเตอร์ไซค์ขับวนไปวนมา อยู่ตรงนั้น ประมาณ10นาที เราเริ่มใจไม่ดีแล้วเพราะโรงแรมห่าง จากอิมแพคแค่4กิโลมันควรถึงได้แล้ว ระหว่างนั้น วินมอเตอร์ไซค์อยู่ๆก็เอามือมาข้างหลังแล้ว มาโดนต้นขาเรา ครั้งแรกคิดว่าเค้าไม่ได้ตั้งใจ แต่มันยังมีอีก2ครั้ง ทำแบบเดิม เราตกใจเลยตัดสินใจกระโดดลงจากรถ ตอนนั้นรถกำลังวิ่งอยู่ เรากระโดดพลาด เลยล้ม จึงโดนพวกกุญแจที่เป็นกระจกที่ติดกระเป๋าบาดที่แขน ตอนนั้นวินมอเตอร์ไซค์ตกใจแล้วหยุดรถแล้ววิ่งลงมา ตะโกนใส่ว่า จะกระโดดทำไม ยังไม่ได้ทำอะไรเลยจะกลัวทำไม ตอนนั้นเราร้องไห้ตกใจ และตะโกนไล่วินมอเตอร์ไซค์ให้ออกไป ไกลๆ ในตอนนั้น แต่เค้าไม่ยอมไป เราเลยหยิบเงินให้เค้า ไป 100บาท แล้วไหว้บอกเค้าว่าขอร้องละ พี่ช่วยออกไปจากตรงนี้ ตอนนั้นเลยตั้งสติได้ ถ้าวินมอเตอร์ไซค์ไม่ไปเราไปเอง เลยวิ่งหนีกับแรงที่แทบไม่เหลือแล้ว ออกมาจากตรงนั้น จนเห็นแสงไฟเหมือนจะเป็นร้านค้า แล้วเห็นมีคนอยู่ เลยเข้าไปหลบก่อน พอผ่านไป10นาทีได้ก็เห็นวินมอเตอร์ไซค์ขับผ่านไปแล้ว ตอนนั้นเข่าทรุดล้มทั้งยืนเลย เพราะกลัวมาก กลัวที่สุดในชีวิต ตอนนั้นเลยเริ่มสังเกตตัวเองว่าเป็นอะไรบ้าง ก็เลยพึงมาเห็นว่า ที่แขนเป็นแผลลึกและฉีกขาด เลือดไหลถึงข้อมือ แล้วเสื้อก็เปื้อนเลือดไปหมด จึงตัดสินใจเรียกแกร๊ปที่เป็นผู้หญิง ให้ไปส่งที่โรงพยาบาล แถวนั้น พอถึงโรงพยาบาลหมอก็เช็คว่าบาดเจ็บตรงไหนบ้าง แล้วก็ทำการเย็บแผลไป 9 เข็ม ที่อื่นมีถลอกอยู่2-3จุด และรอยช้ำที่หัวเข่า เหตุการณ์นี้ไม่ได้แจ้งตำรวจเพราะเราไม่ทราบป้ายทะเบียน หรือชื่อคนขับ ตอนนั้นไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว จับโทรศัพท์ขึ้นมาอีกที ก็เห็นทุกคนสอบถามและเป็นห่วงกันเยอะมากๆ แล้วพึ่งเห็นว่าพี่JAYB @defjaybkr สอบถามและเป็นห่วงเหมือนกัน จึงอยากขอบคุณทุกความเป็นห่วงของทุกคนนะคะขอบคุณจริงๆ คือมันเยอะมากๆ และขอโทษนะคะที่ยังไม่ได้ตอบใครเลย ไม่รู้ว่าพี่เจบีจะเห็นโพสต์นี้มั้ย แต่อยากจะบอกว่า พี่คือแสงสว่างในวันที่มืดมิดจริงๆ ขอบคุณนะคะ . แม้โลกภายนอกจะโหดร้ายขนาดนี้กับเราขนาดนี้ ขอบคุณจริงๆ
