bape

# wbmybaby ⋆˚˖ ⊹ ♡ ♡

𝖎 𝖜𝖎𝖑𝖑 𝖕𝖗𝖔𝖙𝖊𝖈𝖙 𝖞𝖔𝖚

🩵 puppy2001 & kitty2002 🩵

#บับเบิ้ลแอนตัน 🫧 260505 🦕: ทำไมเวลามันต่างกันแบบนี้อะ 🦕: :) 🦕: ทุกคนให้ความสนใจเพลง close to me กันเยอะขนาดนี้ 🦕: ขอบคุณมากนะครับ 🦕: ตื้นตันใจจังเลยครับ ☺️😌🙂‍↕️ 🦕: (+1 รูปเบบี้แอนตัน 🧒🏻💙) 🦕: หน้าผมเป็นแบบนี้เลยตอนนี้ ^ 🦕: (+1 รูปเบบี้แอนตัน 🧒🏻❤️) #앤톤이즈히얼 #ANTON #앤톤 #RIIZE #라이즈

ตอนคุณบ่นผม ผมทำหน้างี้

귀여워 ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ

👼🏻👶🏻♡

260505 🐸💭

วอนบินจิ๋วง่า แมวน้อยของพี่ 😭🐈‍⬛

[PICS📸] 260505 #WONBIN Update Weverse วอนบินมาลงรูปตอนเด็กแล้วค่ะพูจิมมี่จริง ๆ ด้วยย ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ #WONBIN #원빈 #RIIZE #라이즈

✏️ วันเด็กของเกาหลีแล้ว อยากมาแชร์เรื่องราวของเด็กชายพัควอนบินตอนเด็ก ๆ ให้อ่านคับ - ตอนอนุบาลเรียนอยู่ห้องชื่อว่า อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ - ตอนเด็ก ๆ ดื่มนมแล้วแพ้ เลยได้มาดื่มจริง ๆ จัง ๆ อีกทีตอนอายุ 17 - ตอนเล่นตกปลากับพี่ชายสนุกมาก พี่เป็นคนตก ตัวเองเป็นปลา - ตอน 7 ขวบ วอนบินเอาสายเทควันโดออกมาดึงเล่นกับพี่ชายแล้วเกิดพลาดล้มไปเลยคิ้วแตก - ตอนเรียนเทควันโดแล้วเห็นพี่คนอื่นใส่เฝือกที่แขน รู้สึกว่าเท่ดีเลยกลับบ้านไปบอกให้แม่เอาผ้าพันแผลมาพันแขนให้หน่อย - ตอนเด็ก ๆ เห็นพี่แถวบ้านใส่แว่นแล้วเท่ดี (เท่อีกแล้ว พฤติกรรมเด็กเล็กเลียนแบบ) เลยไปนั่งดู TV ใกล้ ๆ สายตาจะได้สั้น - ตอนประถมเป็นอัจฉริยะด้านกีฬามาก กีฬาแทบทุกชนิดในโอลิมปิกได้เล่นมาหมดแล้ว - ตอนเป็นนักกรีฑาสนุกมาก ๆ พอได้ออกกำลังกายกับเพื่อน ๆ แล้วยิ่งสนุก - ตอนปิดเทอมแล้วนั่งรถไปกับคุณพ่อจะได้ฟังเพลงเก่า ๆ ตลอด วอนบินเคยให้สัมภาษณ์ว่าได้รับอิทธิพลด้านดนตรีจากคุณพ่อมาเยอะมาก ๆ เหมือนกับที่ชอบเล่นกีต้าร์ ส่วนคุณแม่ก็หลงรักดนตรีหลังจากได้พบรักกับคุณพ่อเหมือนกัน - ตอนโตขึ้นมาหน่อยเคยไปเล่นกีตาร์เปิดหมวกกับคุณพ่อด้วย - ตอนเด็ก ๆ ชอบเต้นตามไมเคิล แจ็คสัน ตอนเด็ก ๆ ชอบไปร้องไห้หน้ากระจกตามในละครแล้ววิ่งไปอวดคุณพ่อคุณแม่

WONBIN for ARENA HOMME+ CHINA

WONBIN ARENA HOMME+ — teaser video ★ คุณวอนบินคะ 😭😭😭😭😭😭😭 #WonbinForARENA #원빈 #RIIZE #라이즈

Arena Homme+ China 아레나 옴므 플러스 #WonbinForARENA #원빈

w/ Butterbear🐻 #RIIZE #라이즈 #RISEandREALIZE #Butterbear #버터베어

อหห ซองชานกับน้องข้าว resident evil 6 😭🙏🏻

#บับเบิ้ลแอนตัน 🫧 260428 💬 วันนี้ครบรอบ 1 ปีบับเบิ้ลของแอนตันค่ะ เจ้าตัวเลยเรียบเรียงมาให้พวกเราอ่านอย่างดีเลยค่ะ รักแอนตันที่สุดเลยนะคะ -1- สิ่งที่น่าเศร้าจริงๆ ไม่ใช่แค่การหันกลับไปมองย้อนอดีตแล้วหวนนึกถึงมัน แต่คือการที่ตระหนักและรับรู้ว่าเรากำลังค่อยๆไกลจากช่วงเวลาเหล่านั้นไปเรื่อยๆ มีเพียงการก้าวไปข้างหน้าเท่านั้น โดยไม่มีทางที่จะย้อนกลับไปได้อีก ผมเริ่มรู้สึกกับตัวเองว่า ถึงแม้ผมจะคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีความจำระยะยาวค่อนข้างดี อย่างน้อยก็เป็นคนนึงแหละที่ชอบตกตะกอนความคิดและนึกถึงอดีตอยู่บ่อยๆ แต่มันจะมีความรู้สึกนึงที่แทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยก็คือรายละเอียดต่างๆในอดีตมันค่อยๆเลือนลางหายไป เหตุการณ์บางอย่างเริ่มหายไปทีละนิด ชีวิตในวันวานที่ผมเคยใช้ก็ห่างออกไปเรื่อยๆ ในขณะที่ตัวผมเองเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไป พบเจอวันใหม่ๆ ประสบการณ์ใหม่ๆ และสร้างความทรงจำใหม่ๆ ขึ้นมาแทนที่มัน ผมไม่ใช่พวกคอมพิวเตอร์คลังข้อมูลไม่จำกัด หรือมีดาต้าสำรองอะไรประมาณนั้นนะ ซึ่งเอาจริงมันก็ไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่ ผมอยากได้โฟลเดอร์สักอันแล้วก็ตั้งชื่อว่า “ช่วงเวลาสมัยเด็กแบบสุ่มๆ แบบที่ไม่รู้เลยว่าอยู่ดีๆ จะคิดถึงขึ้นมา” 5555 ผมเคยชอบอากาศเย็นสดชื่นที่นิวเจอร์ซีย์ช่วงฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งจะว่าไปทางตอนเหนือของนิวยอร์กก็ดีเหมือนกันครับ ผมจำได้ด้วยว่าเคยไปค่ายกับเข้าป่าอยู่สองสามครั้ง กลิ่นหมอกตอนเช้า, ต้นไม้, ความเงียบสงบ แล้วก็อุณหภูมิที่พอดีเป๊ะ จนขนาดใส่กางเกงขาสั้นกับฮู้ดดี้อุ่นๆ ด้วยกันยังดูเข้ากันได้เฉยเลย แล้วผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าตอนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ในหัวบ้าง? อะไรคือสิ่งที่สำคัญกับผมในตอนนั้นนะ? แม้ว่าผมจะมีหวั่นไหวไปกับข่าวลือซุบซิบ“เรื่องใหญ่ๆ”ในโรงเรียนไปบ้าง หรือเรื่องรองเท้าฮิตที่กำลังเป็นกระแสในห้องเรียน แต่ความเครียดจากการบ้านที่ดองไว้, การสงสัยว่าคนอื่นกำลังคิดกับผมยังไง และการนัดว่ายน้ำรอบถัดไป ทั้งหมดนี้มันคือโลกทั้งใบของผม ผมคิดว่างั้นนะ และตอนนี้มันก็ชัดเจนแล้ว และตอนนั้นมันก็ชัดเจนสำหรับผมด้วยเหมือนกัน ที่ว่าโลกใบนี้มันได้เปิดทางให้ผมไปเจอกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ขึ้น และในที่สุดแล้วลำดับความสำคัญในชีวิตมันก็จะค่อยๆ ปรับสมดุลไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเราก็เริ่มไปกังวลกับเรื่องที่ “สำคัญกว่า” ขึ้นมาเอง…ไม่ว่า “สำคัญ” นั้นจะหมายถึงอะไรก็ตาม ตลอดทุกสิ่งที่ผ่านมาที่ผ่านมา ผมยังคงรักในเสียงดนตรีมาตลอด โชคดีเหลือเกินที่มันพาผมมาถึงจุดนี้ และจริงๆ แล้ว มันก็พาผมมาเจอกับพวกคุณทุกคนด้วยเหมือนกัน แต่การมีความฝันบางครั้งมันก็มากเกินไปเหมือนกัน มันก็อาจจะทั้งดี แน่นอนแหละ แต่มันจะมีสักกี่คนที่พูดได้อย่างเต็มปากว่ากำลังใช้ชีวิตเพื่อความฝันของตัวเอง? แม้แต่เพื่อนบางคนของผมก็ยังจบลงที่การเปลี่ยนคณะหลายครั้งตอนเรียนมหาลัยด้วยเหมือนกัน ใครจะไปรู้ล่ะครับ? บางทีคนส่วนใหญ่ก็อาจจะแค่กำลังพยายาม กำลังเปลี่ยนทิศทาง พยายามทำตัวเหมือนว่าพวกเขารู้ว่าตัวเองกำลังไปทางไหน เพื่อที่แค่จะได้ค่อยๆเป็นตัวเองและค้นหาตัวเองไปในระหว่างนั้น และความฝันมันก็ไม่ได้เท่ากับความสุขโดยอัตโนมัติเสมอไป หลายครั้งที่ “คุณมีความสุขอยู่หรือเปล่านะ?” เหมือนจะเป็นคำถามที่ตอบยากที่สุด และบางครั้งคำตอบนั้น เหมือนจะเป็น ไม่ใช่ แต่ผมคิดนะครับว่าความสุขบางทีก็เกิดขึ้นจากอะไรเล็ก ๆ อะไรเรียบง่าย ธรรมดา ๆ อย่างเช่นการได้เห็นนกซื่อบื้อ ทำอะไรติ๊งต๊อง ได้รับบ๊ายบายจากเด็กน่ารัก ๆ แพ้เกมแต่ว่าก็ยังได้เสียงหัวเราะกลับมาหรือดื่มสมูทตี้ที่ราคาโอเวอร์ไพรส์แต่ดันอร่อยเหลือเกิน หลายหลายที่สิ่งแบบนี้ก็ช่วยให้เป็นวันที่ดี สัปดาห์ที่ดี หรือแม้กระทั่วชีวิตที่มีความสุขดีได้เหมือนกัน ตัวผมก็มีโอกาสได้ยืนบนเวทีแถมยังมีผู้คนคอยส่งเสียงเชียร์ผมอีก เรานี่โชคดีเหลือเกิน ผมจึงซาบซึ้งมากเลยครับ และอาจเป็นเพราะการได้รื้อฟื้นความหลังทำให้ผมได้เขียนข้อความนี้ การที่ได้เดบิวต์มาเกือบสามปีแล้ว หลายคนอาจจะรู้สึกว่าได้เห็นผมเติบโต ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน ใช่ ผมกำลังโตขึ้นครับ แล้วก็หวังว่าจะได้เติบโตขึ้น แล้วก็จะเติบโตขึ้นอีก แก่จัง… ฮ่าฮ่า แต่ผมไม่ได้ Perfect เลย ผมหวังว่าผมจะเป็นตัวของตัวเองแบบนี้ไปอีกเรื่อย ๆ แล้วก็จะเป็นคนที่ซื่อสัตย์ จริงใจ ให้กับพวกคุณเท่าที่ผม คนคนนึงจะเป็นได้ ขณะที่ riize เติบโตขึ้น briize ก็เช่นกัน ก็เลยมีความรับผิดชอบมากขึ้นที่จะต้อง support พวกคุณทุกคนให้ได้ ถ้าหาก riize ได้เป็นหนึ่งในพวกสิ่งเล็ก ๆ เรียบง่าย ธรรมดา ๆ ของชีวิตคุณ ที่ทำให้วันของคุณนั้นดีขึ้นมาอีกหน่อย ผมว่าเท่านี้มันก็เพียงพอแล้วล่ะ ไม่ได้หมายถึงว่า riize หรือ briize เป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ ทั่ว ๆ ไป อะไรแบบนั้นนะ 555 ผมว่าคุณรู้แหละว่าผมหมายถึงอะไร #앤톤이즈히얼 #ANTON #앤톤 #RIIZE #라이즈

원빈이 고양이 ..