پادکست رواق / Ravaq 🏴

سیگار یعنی من خودمو دوست ندارم و از خودم خشمگینم.

در بوستان حريفان مانند لاله و گل هر يک گرفته جامی، بر ياد روی ياری چون اين گره گشايم؟ وين راز چون نمايم؟ دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری هر تار موی حافظ، در دست زلف شوخی مشکل توان نشستن، در اين چنين دياری

شهريست پرظريفان، وز هر طرف نگاری ياران صلای عشق است، گر می‌کنيد کاری چشم فلک نبيند، زين طرفه‌تر جوانی در دست کس نيفتد، زين خوبتر نگاری هرگز که ديده باشد جسمی ز جان مرکب؟ بر دامنش مبادا زين خاکيان غباری می بی‌غش است درياب، وقتی خوش است بشتاب سال دگر که دارد اميد نوبهاری؟

یک خانم و آقای ناشنوا روبروم نشسته‌ن، گرررم صحبت با اشاره، انگار دارن با هم می‌رقصن.

شریف‌ترین کاری که از دستم برمیاد، پذیرفتن چیزیه که زندگی از آدما ساخته. پذیرش چیزی که بهش تبدیل شدن (شده‌م)، بدون انکار و توجیه. ناقص بودنی اصیل به جای کامل بودنی جعلی. انکار نکردن معصومت می‌کنه. حتی گرگی که توجیه نمیکنه معصومه.

@sobhani_saman سامان جان چشم به شدت مشغول پروژه‌ی جدیدم امیدوارم واسه اول سال جدید آماده بشه سنگینه ولی خودم هم خیلی براش ذوق دارم

@ravaqpod فرزین جان هر چقدر میخوای باهمون انگلیسی صحبت کن اما اپیزودهای جدید منتشر کن که خماریم

من متوجه شدم فقط وقتی از کسی ناراحتم ممکنه تو صحبتم باهاش از کلمات انگلیسی استفاده کنم. تو دلم هم میگم: نکنه انتظار داری با این کارات، باهات فارسی سَره هم صحبت کنم!!؟ بعد هم لفظ انگلیسیِ بعدی رو سمتش شلیک میکنم.

@Ramesh13384520 چقدر از خووندن این پیام لبریز شدم ممنونم رامش جان

از نیستی آمده برون عین به عین در نیست رویم بعد از آن، در این بین چون جرقه‌ای در دل تاریکی محض یک لَمعه‌ی کوته‌یم بین‌العدمین بعد از یک گفتگو درباره‌ی مرگ و مرگ‌اندیشی، این #رباعی رو سرودم. با کسب اجازه از جناب #خیام

@hadiardehali خیلی زیبا بود این بیت (حدیث) و جالبه که در وزن رباعیه ممنون، حظ کردم

@Amirrabbiee بله شوپنهاور هم این تعبیر رو داره. تشبیه از من نیست ممنون از توجه‌تون

@ravaqpod جسارتاً جناب رنجبر شما اینجا به نظرم ناخودآگاه تحت تاثیر اون جمله ناباکوف هم هستین که زندگی رو به جرقه‌ای میان دو تاریکی تشبیه کرده بود.

زمستان است چرا كه #زن با قلبى برهنه بيدار در بستر دراز كشيده تا موسمى كامل تر را به ياد آورد. برام جالبه، شعریت این قطعه، چقدر وابسته به اون واژه‌ی «زن»ـه.

وقتی می‌شنویم "فلانی مُرد"، ناراحت می‌شویم، ولی نه حتی به اندازه‌ی وقتی که آب حمام یخ می‌کند. مرگ تنها از نزدیک تکان‌دهنده‌ست.

من نوجوون نیستم، آدم خام و رابطه ندیده‌ای هم نیستم. اما امروز عصر که زنگ زد و پرسید برا خونه چی می‌خوایم و وسایل دلمه و ... گرفتم تو دلم قربون صدقه‌اش رفتم. من فقط سا‌ل‌های زیادی تنها بودم و نفهمیدم همین وقت گذرونی‌های ساده دوتایی چقد حالمو می‌تونه خوب کنه

بخش زیادی از ادبیاتی که دیگران رو تشویق به «قوی بودن» می‌کنه، درواقع «بی‌تفاوتی» رو با قوی بودن اشتباه گرفته.

بسیاری چون کسی را نیافتند که دوستش بدارند، پس دیگر هیچ کاری نکردند.

بسیاری چون کسی را نیافتند که دوستش بدارند، رفتند، می‌روند.

@khazakhz همه‌مون باید تلاش کنیم اون کسی رو که می‌تونیم باهاش حرف بزنیم یا باید باهاش حرف بزنیم از زیر آوار عادت بیرون بکشیم. با حفر کردن. من و شما اگر هم با هم بشینیم نخواهیم توانست حرف بزنیم.

حرف‌های ساده‌ی روزمره گاهی حاوی عمیق‌ترین احساسات گوینده هستن (حتی بدون اینکه گوینده متوجه‌ش باشه) مهم اینه که شنونده چقدر اهل عمیق شدن و حفر باشه.

@semiArasX دقیقا

@ravaqpod مثل همین توییت‌های روزمره