Hejka, to ja, jestem pewna, że bardzo tęskniliście, w końcu tyle się nie odzywałam.... Przychodzę do was z nowinkami o #młodzieżówka2026 hihi: vm.tiktok.com/ZNRU2y3AH/
– Myślałam, że słuchasz Mozarta albo Beethovena. [...]
– Dlaczego uznałaś, że słucham akurat muzyki klasycznej?
– Bo jest nudna.
– Czyli uważasz, że ja też jestem nudny?
Jeśli kiedyś moje ciało zostanie wyłowione z rzeki albo znalezione na jej brzegu, stanie się tak przez mój niewyparzony język.
Playlisty Jamesa & Josephine. Niedługo wrócę do was z nowościami #SeriaPozorów hihi
Poznajcie Penny Prescott – waszą nową ulubioną spikerkę szkolnego radia. Jej pierwsza audycja radiowa dostępna jest tutaj: vm.tiktok.com/ZNRMsXfWK/
Ten rok będzie pełen pozytywnej kreatywności. Mam nadzieję, że dobrze spędzicie ze mną nadchodzące miesiące. Ściskam i do zobaczenia wkrótce. #Młodzieżówka2026
– W Londynie masz na pęczki panienek, które poszłyby na taki układ. – Napieram łokciami na blat. – Dlaczego ja?
Vanderbilt nawet na sekundę nie spuszcza ze mnie wzroku. [...]
– Jesteś ucieleśnieniem wszystkiego, czego nienawidzi mój ojciec.
#SeriaPozorów
Jak brzmi Jak brzmi
młoda Josephine: dorosła Josephine:
"Odsuwa się, sięga po moją kurtkę, prosi, żebym się odwróciła, a następnie pomaga mi ją włożyć.
Niedawno skończyłam dwadzieścia cztery lata, spotykałam się z różnymi facetami, ale po raz pierwszy mam styczność z takim dżentelmenem. Zastanawiam się, czy to tylko poza i dobrze wyreżyserowana rola, czy może Vanderbilt faktycznie jest tak doskonale wychowany. Jego ruchy są naturalne i lekkie, jakby robił to tysiące razy." #SeriaPozorów
BOŻE JAK MI SIĘ ICH DOBRZE PISZE. ONA GO TAK WKURZA, ALE JEDNOCZEŚNIE ON ZACHOWUJE SIĘ WOBEC NIEJ TAK >>>>
Pisanie szesnastoletniego Damiena (z buzz cutem) na imprezie z przyjaciółmi to dla mnie inny rodzaj świetnej zabawy. Ta część będzie miała tyle luźnych momentów! Tak bardzo się cieszę, bo w końcu poznacie młodzieńcze lata Dankwortha, a te są pełne niespodzianek! PS niedługo zacznę spamować Jamesem hihi #SeriaPozorów
– No proszę. – Fabio zaciąga się papierosem. – Cycki ci urosły.
W tej samej chwili odwraca się Damien. Dopiero teraz zauważam, że trzyma telefon przy uchu.
– Mhm – mamrocze, podobnie jak Fabio, przyglądając się temu, co założyłam. – Jak wolisz. – Rozłącza się i strzepuje popiół z papierosa. – Ładnie wyglądasz, Josie.
Momentalnie czuję, jak policzki oblewa mi rumieniec. Całe szczęście, że mam na nich dużo różu i że jest ciemno.
Z innych ciekawostek: prace nad młodzieżówką idą tak prężnie, że w czwartek wymyśliłyśmy z dziewczynami cały plan promocyjny mimo że, tak na dobrą sprawę, jeszcze nie zaczęłam pisać książki. I powiem wam, że to będzie totalnie magiczny czas! Już na początku 2026 dostaniecie ode mnie kilka fajnych... hm, misji? Zadań? Coś w ten deseń. Jedno mogę powiedzieć: pracuję prężnie. Mam już pokaźny plik kartek z notatkami, bo to będzie duży projekt.
Siedząc w głowie Josephine czuję się tak, jakbym nagle trafiła do zupełnie innego uniwersum. Jak postać Grace przytłaczała mnie chwilami swoim zdystansowaniem graniczącym z nijakością, tak ta działa niczym balsam na duszę, bo ma w sobie cały wachlarz emocji, których nie boi się pokazywać. Myślę, że Piętno to była najtrudniejsza / najmroczniejsza część tej serii i teraz będzie już lżej. Jest tu taka jedna scena, która przywodzi mi na myśl Spark. Wyłapiecie ją. Tego jestem pewna. #SeriaPozorów
Tydzień do premiery Piętna Genevieve. Niech świat zapłonie!!⚠️#SeriaPozorów
– Gdzie jesteś? [...]
– Nie twoja…
– Z Dankworthem? Bo to właśnie na jego temat mam ci coś
do powiedzenia i sam nie wiem, jak to interpretować.
Kojarzycie? Tak, to rzeźba Anthony'ego Gromleya. Tego samego człowieka, który przyczynił się do wyjątkowości plaży w Crosby dzięki "Another Place".
Tak się składa, że w mieście, do którego wybierzemy się w przyszłym roku, również znajduje się jego dzieło – "Sound II".
Winchester – dawna stolica Anglii, miasto, w którym pochowana została Jane Austen.
Ach, czujecie to? #młodzieżówka2026
Wydarzyło się coś, czego kompletnie się nie spodziewałam.
Podczas gdy wy czekacie na Piętno Genevieve, ja piszę już trzecią część serii Pozorów i wiecie co... Josephine (czyli główna bohaterka III i IV części) na maksa przypomina mi Jane, tylko z trochę bardziej ciętym językiem i mniejszymi hamulcami. Jestem zaskoczona, bo nie taki był mój plan na nią, ale ona dosłownie sama się pisze.
– Ciągle stawiasz potrzeby innych ponad swoje własne. Powiedz mi szczerze… czy ktoś kiedykolwiek zrobił to samo dla ciebie?
– Pomagam, bo tego chcę. Bo tak czuję. Życie to nie licytacja - nie chodzi o to, kto poświęci się bardziej.
– Może i nie. – James opiera się o meble. – Ale ludzie wokół ciebie dawno już nauczyli się żyć z twojej dobroci. Pomoc, którą dajesz z serca, stała się dla nich czymś oczywistym. A między wdzięcznością a pasożytowaniem jest cienka granica, której ty, niestety, nie widzisz.
Zawsze, gdy wracam z targów i siadam w swoim pokoju, na maksa się rozklejam. To takie super, że chcecie czytać moje książki, że jesteście tak do nich przywiązani i że chce się wam w ogóle przychodzić na targi, żeby się spotkać. Jestem na maksa wdzięczna za wszystko, co udało się nam razem zbudować. Gdyby nie wy, nie byłoby mnie i tych historii 🤍 dziękuję. Po prostu.