رامتین

همیشه خودم را در پس یک در تنها دیده‌ام.

@Siebleibt like that song you can’t be dragged away?

To put it better, I just feel like I'm a wild horse

در خونه رو باز کردم نگاهم افتاد به زنی که نگاه غمگینی داشت و از توی ماشینی که راننده‌اش نبود بهم نگاه می‌کرد، چند دقیقه بعد که برگشتم نبود، و فکر می‌کنم این داستانِ بیش‌تر زندگیم بوده: زنانِ غمگینِ غیب‌شونده.

اما (انگار) زنی توییت بنده رو خونده، خودش رو «دجاله» معرفی کرده و از بابت اشاعه نفرت‌ به مردم شهر «دجالگراد»، من رو ریپورت کرده. دجاله‌ی من گویی به عمرش آینه ندیده بود، چنین خودآگاهی قابل تحسینی بماند.

به نفرت‌پراکنی علیه دجاله و مردم دجالگراد متهم شدم و اکانتم lock شد. بدین وسیله من از دجاله و مردم شریف دجالگراد پوزش می‌طلبم.

اما (انگار) فردی توییت بنده رو خونده، خودش رو «دجاله» معرفی کرده و از بابت اشاعه نفرت‌ به مردم شهر «دجالگراد»، من رو ریپورت کرده. دجاله‌ی من به عمرش آینه ندیده بود، چنین خودآگاهی قابل تحسینی بماند.

دگرگونی غمناک. نور، آلودگی است. نوسان، آلودگی است. زمان، آلودگی. رفتن، آلودگی.

چطور می‌شد چید گلی را که خیالی را می‌پژمراند؟

ساعت ۳ صبح به روال معمول با تن خیس از خواب بیدار شدم. انگار دری به سردی خاک باز کردم. میان دو لحظه پوچ، درآمدی و رفتم.

اومد پرسید: دوست داشتی پزشکیان بابات بود یا قالیباف؟ گفتم: قالیباف، چون اگه پزشکیان بابام بود معنیش این بود که مامانم مرده. «آخهه… خیلی کیوت جواب دادی. آفرین.»

@_Prousha آه به خاطر اسکلت ماهی بود.

@riversthrough بدون آه تازه. 🥳

تسک می‌خوام اینجوری روی هوا خیلی سخته. استاد می‌خوام. کمک می‌خوام.

@_Prousha آه، خوابِ شکار شیر انتهای پیرمرد و دریا رو می‌گی.

@riversthrough لحظه‌ی بعد از تسک و خودم بعد از پایان تسک رو می‌خوام.

@_Prousha شاید من خیلی سیزیفم چون متوجه جمله‌‌ات نشدم.

@riversthrough سیزیفی نیست (خیلی خوب شد). بیشتر از اینکه من پاشم یه کاری کنم یا یه کاری در جریان باشه، ردپای اون کاره مسئله‌مه. 🥳

@_Prousha :))) حالا می‌فهمم چرا باید سیزیف رو خوشحال تصور کرد، روی هوا نیست و مشغول انجام تسکه. ولی با این اوصاف هر تسکی مقبوله.

@riversthrough کلا روی اون بخش ماجرا متمرکز نیستم. بخوام به زنده بودن فکر کنم سریع‌تر خاموش می‌شم. 🫡

همیشه من ماندم و تاریک بزرگ. من ماندم و همهمه آفتاب. و از سفر آفتاب، سرشار از تاریکی نور شدم. سایه‌تر شدم.

گ‌پ‌ت ایراد گرفت که اتاقی از آن خود ویرجینیا وولف از نیاز زنان به داشتن فضایی از آن خود، برای استقلال، تعلق، و کامل وجود داشتن و احقاق‌شون صحبت می‌کنه. توضیح دادم که دغدغه من هم جز این‌ نبوده. اون زن در جهنم مُلکی از آن خود خواهد داشت.

برای زنی نوشته بودم آرزو می‌کنم جهنمی وجود می‌داشت، چرا که مهاجر و مسافر بوده و سزاوار تعلق و جایی از آن خودشه. فکر می‌کنم و می‌بینم در همه حال التزامم به آرمان‌های فمینیستی و «اتاقی از آن خود» ویرجینیا وولف، عمیق و بی کم و کاسته.

بابا قضیه نسبتا ساده است: نیروی زمینی اون چیزیه که آوار رو از ملا پاک ‌می‌کنه. کون طیاره دور آوار برات ملا رو می‌ذاره. سربازهای خارجی آزادی می‌آوردند؟ نمی‌دونم، اما صورت مسئله ما کون طیاره است. هر دلیلی در حمایت از ادامه جنگ، باید در کون طیاره بگنجه.

همیشه من ماندم و تاریک بزرگ. من ماندم و همهمه آفتاب. و از سفر آفتاب، سرشار از تاریکی نور شدم. سایه‌تر شدم.

سايفون هرگز واسه من متصل نشده اما ٢٠ ساله اين نردهاى ماهواره‌اى دارند سرش نماز می‌خونند.