โตมาแล้วรู้สึกว่า my life is about wrong decision ชิบหาย ก้าวเท้าผิดทุกวันล้มซ้ำๆ ไม่เคยเรียนรู้ หันไปทางนั้นก็ผิด ทางนี้ก็ผิด แล้วมันเต็มไปด้วยค่าเสียเวลา ตัดสินใจผิดแล้วก็ไม่มีใครมาคอยช่วย หรือต่อให้เขาอยากช่วยก็หยิ่งเกินกว่าจะรับไว้ เพราะอยากพิสูจน์ว่าโตแล้ว โคตร pathetic
Smile at someone.
Donate to a charity.
Help your parents and siblings.
Check out on a neighbor.
Be patient with someone.
Forgive someone.
Dunya is temporary, but good deeds last forever.
‘It's okay if it's taking more time than you thought’ เจอประโยคนี้แล้วน้ำตาคลอ แต่ก็จริงแหละ มันไม่เป็นไรเลย ถ้ามันจะใช้เวลามากกว่าที่เธอคิด, อย่ากดดันตัวเองมากจนเกินไปเลยนะ :-)