t

แพ้เคะแก่ที่สุด

อยากเที่ยวทุกวัน

@godddamnjer พี่ชอบ

Long time no see

DreamWorks บัดดี้วัยเด็กที่ไม่ถูกกับบัดดี้อีกคนของเรา 555555 ผลงานแรกของ Jeffrey Katzenberg อดีตแชร์แมนค่ายดิสนีย์ที่ทะเลาะกับซีอีโอเพราะดิสนีย์ปฏิเสธโปรเจคหนังเกี่ยวกับศาสนาเลยออกมาตั้งสตูดิโอ DreamWorks เองเพื่อสานต่อไอเดียจนเกิด masterpiece โปรเจคนั้นคือ “The Prince Of Egypt”

กุมีปัญหากับมันทุกวัน เคลียร์รูปเสดละ แต่ข้อมูลระบบคือไรวะ ไอสัด แดกเยอะมาก ทำไงหนิ

กุขำเก้ากดไลฟ์กะใครไม่รู้ แบบอยู่ดีๆก็กด แล้วก็ทักเขาว่า “คุณคือใครครับนิ” แล้วตอนนี้ยังคุยกันไม่จบ55555555555555555555555

อิสัสต่อไปนี้ล้มไม่ได้เลย รู้เลยว่าหลายตีน

@ZzinazZ เข้าใจเลยครับ แล้วแต่สไตล์อ.จริงๆ อ.แบบคุณ ผมก็เจอมาเหมือนกัน พอดีอ.ท่านนี้ค่อนข้างเปิดใจ แบบเด็กจะจบแล้วอยากให้ได้ใช้ทุกอย่างที่เรียนด้วย เลยได้โอกาสดีๆ ครับ ทุกวันนี้ที่ผมเป็นอ. ตอนสอนนิสิต ก็เอาแกเป็นแบบอย่าง นิสิตอยากทำอะไรให้เต็มที่เหมือนกันครับ 55 เหนื่อยหน่อยแต่ก็สนุกดี

ใคร สนใจอ่านต่อ เรียนเชิญที่ minimore.com/b/ypar8/9 ครับ

เจองานวิจัยตอนปี ４ ตอนนั้นอ.บอกอยากทำอะไร ทำเลย ปีสุดท้ายแล้ว เลยตัดสินใจลงสนามไปวิจัยเรื่องการขายบริการทางเพศของผู้ชายกับเพื่อน ๆ (5 ปีที่แล้ว มุมมองจากคนขายยังมีไม่เยอะ) คืออยากรู้มุมมองคนเหล่านี้ต่อสิ่งที่เขาทำบ้าง จำได้ว่าต้องไปกันตอน 5 ทุ่ม - ตี 1 อ.เป็นคนขับรถให้ สนุกมาก

ประทับใจทีมเมคอัพของพี่แทยอน ทุกครั้งชอบซูมดูเมคอัพงานตา ละเอียดมากก ชอบงานขนตาสุด 💖✨

ฉันmove onจากเคนดัลสมัยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ไม่ได้ ตอนอยู่ไฮสคูลนี่ต้องฮ็อตขนาดไหนนะ ดีไปหมดเลยอ่ะเทอ T^T

หากไวรัสนี้เริ่มซาลง แล้วอีกสัก 30 ปีข้างหน้าถ้าเรายังไม่ตายนะ แล้วจู่ๆหลานที่เป็นทารกอยู่ตอนนี้มาถามถึงโควิด19 คงจะแบบเหมือนซีนในหนังอะ ป้าคงยืนนิ่ง เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วค่อยๆเดินกลับมานั่งเก้าอี้ พูดเบาๆกับหลานว่า หนูมีเวลาฟังไหมลูก /เอื้อมมือไปหยิบเจลล้างมือ

สงสัยมานาน ว่าเขาใช้ปิ่นปักผมอันเดียวเก็บผมได้ยังไง

ตอนเรียนจิตวิทยาอาจารย์จะย้ำเสมอว่า 'อย่ามีอารมณ์ร่วมไปกับเคสที่มารับคำปรึกษา' เราเข้าใจเขาได้ เราเห็นใจได้ แต่อย่ามีอารมณ์ร่วม ห้ามร้องไห้ หรือแสดงออกว่าเรารู้สึกตามเพราะมันจะทำให้การรับฟังไม่มีประสิทธิภาพ และผู้มารับคำปรึกษาจะเกิดความรู้สึกไม่สบายใจแทน คือแบบฟังแล้วต้อง ฮึบ

แอร๊ยยยยยยยย รักกันดีอยู่นะ 🥰#อินสาริน

อยู่ดีๆมันวูบเลย แบบเหมือนใจเราขาดหายไปเป็นรูโหว่ แบบไม่มีแม่แล้วนะ แม่ไม่อยู่แล้ว หลังจากนั้น ตอนกลางคืนจะเผลอตื่นมาร้องไห้ตลอด เหมือนเป็นช่วงกึ่งกลางระหว่างการยอมรับกับไม่ยอมรับ พอพยามเลิกคิดถึงหาอะไรทำ จะได้ไปต่อได้ ไม่ซึมเป็นหมาป่วยก็ดีขึ้น 2

รีล่าคือโคตรเข้าใจอ่ะ นี่ขนาดตอนแม่ป่วยยังไม่เคยคิดว่าความตายมันใกล้ตัวเพราะแม่ยังยิ้มให้ทุกวัน จนอยู่ๆเค้าจากเราไปอ่ะ อาทิตย์แรกยังไม่ค่อยเสียใจนะ ยังเหมือนตัวเราเองไม่ยอมรับรู้ ผ่านไปสักพักมีวันนึงเดินลงมาจากชั้นสอง เรียกหาแม่แล้วนึกได้ว่าเขาไม่อยู่ นี่ร้องไห้บ้านแตก 1