خودِ فضایی

یعنی شما گلیجان از لاهیجان رو یادتون نیست؟! من هنوز بابت کاری که باهامون کردن در نشون ندادنش ناراحتم کلی بچه تصورش از گلیحان رو نقاشی کرده بود :(

قبل از خوردن غصه اونو به قسمتای کوچیک تقسیم کن، اینجوری خیلی راحت‌تر غصه میخوری…

خانواده‌ی خوب تمام ماجراست…

ما که چیز خیلی بزرگی نمیخوایم خدا جون!

رنگ روغن روی‌ مقوا ۲۰*۴۰ سانتی‌متر

تمام تنم بوی غربت می‌دهد.نفسم سنگینی می‌کند و جایم اینجا که ایستاده‌ام نیست.میخواهم بدوم و بروم اما کسی منتظرم نیست.چه فرقی می‌کند دیگران چه بگویند؟همیشه احساس غربت آزارم می‌دهد.حتی کنار خودم.من و من هم برای هم غریبه شده‌ایم .

من اگر خدای خودم را خلق نمی‌کردم؛ بی شک به دست خدای دیگران مرده بودم.

من اگر دنیای خودم را خلق نمی‌کردم؛ بی شک در دنیای دیگران مرده بودم.

@zahrazarsa ممنونم از آرزوی خوبت

@samaufo1995 امیدوارم راحتتر و زودتر از چیزیکه فکرشو میکنی ازش عبور کنی و حال بهتری رو تجربه کنی🫶

خیلی غمگینم کاش میتونستم جوردیگه‌ای بیانش کنم! تبدیلش کنم به یه متن قابل درک یایه نقاشی‌ خیره‌ کننده.امافقط میتونم بگم که غمگینم واین غم اونقدرعمیقه که شکل هیچ‌چیزبه خودش نمیگیره.و خودم دارم تبدیل میشم به کسی که قابل درک نیست ودیگه هیچکس چیزجالبی توش پیدانمیکنه تابهش خیره بشه.

غم سیر و بی‌میلم کرده‌است. اگر بدانی چقدر عزیزدلم، چقدر غم را قورت داده‌ام. غم را از شیر مادر نوشیده‌ام، غم را لابه‌لای آب و غذا خورده‌ام. من غم را خورده‌ام یاغم من را !؟

یه موضوعی که عمیقا رنجم میده، اینه‌که دلم یه سکوت و انزوا و کناره‌گیری از همه میخواد ولی همزمان نمی‌تونم بدون آدم‌ها و وجود داشتنشون زندگی کنم.

یک نگاه کلی که به زندگی‌ام می‌اندازم میبینم دیگر هیچ‌ چیز برایم نمانده است. بی‌چیز شده‌ام، نه بهانه‌ای، نه راهی. از آینده میترسم. به عقب که نگاه می‌کنم سراسر حسرت است. نمیتوانم بگویم پشیمانم چون چاره‌ دیگری نداشتم!اما ناراضی‌ام. تقریبا از همه‌چیز بیش‌تر از همه از خودم و زندگی‌ام.

دور شدن از جاذبه‌ی تو جریان زمان را کند میکند…

هذیان چشمانم تمامی ندارد…

و تو در پوچی های من منتشر میشدی. درست مثل نور.

سورپرایز امروز بهم ثابت کرد که بیگانه ها هم میتونن دوست‌داشتنی باشن🥺خدایا مرسی✨

@aliiireza_m ندانم

@samaufo1995 حتی اگه اون ادم زخم زده بازم دلتنگش میشین؟

عشق تمام نمی‌شود، هیچ رابطه‌ای برای همیشه به پایان نمی‌رسد. کمی بی‌رحمی است اما جدا شدن به معنای پایان چیزی در درون افراد است نه رابطه. پس من مانند مادری که با بی‌رحمی بند ناف نوزادش را می‌برد، تو را از خودم جدا می‌کنم. بیا مادر و فرزندی برای بند از بین رفته‌ی میانمان گریه کنیم.

شاید بدترین نوع سوگ، سوگ پیش‌رس باشد! سوگی که پیش از وقوع فقدان آغاز می‌شود. ذهن می‌داند هنوز رخ نداده، اما قطعی بودنش را می‌فهمد و پیشاپیش در آن فرومی‌رود. مانند کسی که در سراشیبی ریزش موست و کچلی را محتوم می‌بیند

@ShmFazi میشه اگه اینستاگرام دارید ، ادرس رو داشته باشم تا هم کاراتون رو دنبال کنم و هم بتونم با ذکر خالقش ااستوریش کنم

زندگیم مزه‌ی خرمالوی نرسیده میده!